Wil

Jeroen Olyslaegers • Romans • gelezen op 4 juni 2017

★★★★★
Eigenlijk is dit een vreselijk verhaal. Daarbij komt dat je automatisch bedenkt hoe je het zelf zou doen, als je in die situatie verkeerde. Wilfried Wils is degene die zowel naar links als naar rechts buigt, al is het noodgedwongen en kun je je er iets bij voorstellen. Als politieagent wordt hij het slachtoffer, welbewust eerlijk gezegd, van een dramatische ontwikkeling in Antwerpen tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hij komt onder de invloed van zijn 'tutor' (Nijdig Baardje), die hem meesleept in de jodenvervolging, maar is ook bevriend met Lode, wiens zuster Yvette een behoorlijk indruk op hem maakt. Lode lijkt vooral de joden te willen helpen. Maar klopt dit allemaal? Waarom eindigt dit avontuur zo vreselijk? Wilfried probeert e.e.a. uit te leggen aan zijn - niet bestaande - achterkleinzoon, waaruit blijkt dat zijn dichtersambities en eigenlijk vooral de dood van zijn kleindochter een belangrijke rol spelen. Dat alles in typisch Antwerps Vlaams geschreven, waarbij bovendien veel aan de lezer wordt overgelaten als het gaat om wie er gelijk heeft ... of wel hoe treurig iemands leven kan zijn.