De nieuwe achternaam

Elena Ferrante • Romans • gelezen op 17 juni 2016

★★★★★
Dit is het tweede deel van de Napolitaanse romans, over de twee vriendinnen Elena Greco en Lila Cruello. Opnieuw wordt het verhaal verteld vanuit het perspectief van Elena. Nu speelt de kern zich af rond hun adolescentie. Zoals ook in deel 1 (zie De geniale vriendin) is het ogenschijnlijke verschil tussen beide meisjes, jonge vrouwen dus inmiddels, groot: de een gaat verder studeren, schrijft een boek en de ander trouwt op haar zestiende met een man van wie ze niet houdt maar die wel rijk is. Toch blijven ze, zij het met soms langere tussenpozen, elkaar zien en telkens is er een stevige band tussen beiden. Lila wordt zwanger, verlaat haar echtgenoot, terwijl Elena een hopeloze liefde koestert voor Nino. Overspel, jaloezie, ruzie en gedoe tussen de verschillende families is aan de orde van de dag. Daartussendoor spelen de intriges van de maffia-achtige gebroeders Solara, maar ook de ruzies van de plaatselijke winkeliers onder wie Stefano, de echtgenoot van Lila. Dit alles tegen de achtergrond van Napels, van de achterbuurten daar, van de armoede en de tegenstelling tot de rijkere en (vaak) hoger opgeleiden. Mooie waarnemingen, politiek zowel als filosofisch, buitengewoon boeiend, goed geschreven, dit boek, waarvan het vervolg al op me ligt te wachten. Google voor meer informatie ook eens op Elena Ferrante, een aardig stuk staat over haar (of hem) in De Groene, van ik dacht juni 2015.