Moedervlekken

Arnon Grunberg • Romans • gelezen op 12 mei 2016

★★★★★
Otto Kadoke (met de klemtoon op de laatste lettergreep) is een psychiater die werkt bij een crisiscentrum en zijn taak is mensen met suïcidale neigingen te 'redden'. Hij is 42, gescheiden, ziet er wel goed uit en heeft verschillende affaires gehad met artsen in opleiding. Als hij op een dag bij zijn moeder komt, die verzorgd wordt door twee Nepalese meisjes (illegaal in Nederland), wordt hij door een van de meisjes, Rose, opengedaan terwijl zij slechts in een badhanddoek is gehuld. Dat sleept hem mee, maar deze handeling heeft grote gevolgen. Rose loopt weg, maar ook haar Nepalese vriendin June. In de tussentijd gaat het met Otto, die zich consequent als Oscar laat aanspreken (zijn ouders hadden hem Otto genoemd naar Otto Frank), steeds slechter. Hij neemt niet altijd de juiste beslissing, hij wordt door zijn nieuwe arts in opleiding, Dekha, bijzonder op de proef gesteld, maar op een of andere manier houdt hij stand. Hij zorgt ervoor dat een jonge vrouw die aanvankelijk via zijn nachtdienst bij hem terecht is gekomen, als een soort therapie bij zijn moeder intrekt, met het doel dat zij, Michette, de moeder van Kadoke gaat verzorgen waardoor zowel zij als de moeder van Kadoke zich beter zullen voelen. Dan ontspint zich een merkwaardige relatie natuurlijk. Ondanks Grunbergs sombere levensvisie, geeft dit verhaal toch een glimpje hoop. De trauma's die (vrijwel) iedereen heeft, moeten doorleefd worden, mensen met een trauma kunnen, moeten zelfs, ermee leren leven. De afstandelijke houding van Kadoke, de merkwaardige relatie met zijn moeder (of vader), veel herinneringen aan de prachtige documentaire over Grunberg en zijn moeder, de zwarte humor af en toe niet te vergeten, dat alles biedt voldoende om dit boek positief te waarderen. Behalve voor de echte Grunberg-haters natuurlijk. Ik vond het zeer de moeite waard.