Judas

Amos Oz • Romans • gelezen op 20 maart 2016

★★★★★
Sjmoeël Asj - het is 1959 - houdt op met zijn studie, tot ergernis van zijn ouders en zus. Zijn vriendin neemt afscheid van hem en trouwt met haar vorige geliefde. Hij weet niet wat te doen en reageert uiteindelijk op een advertentie, waarin gevraagd wordt naar een jongeman die tegen kost en inwoning en een geringe vergoeding bereid is in de avonduren te praten met en te zorgen voor een oudere man, Gersjom Wald. Dat doet hij, waarbij hij geïntrigeerd raakt door de vrouw die later blijkt de schoondochter van Wald te zijn, Atalja Abarbanel. Ze is veel ouder dan zij en is een vrouw die hij niet kan doorgronden. Tijdens gesprekken met Wald en af en toe met Atalja blijkt uiteindelijk wat de relatie tussen Gersjom en Atalja is en welke problemen er speelden en spelen. Dat Sjmoeël ook zijn scriptie, die hij voor zijn studie schreef, niet afmaakt, heeft zeker te maken met de problematiek. Deze scriptie ging namelijk over Judas, over wie het in de gesprekken die hij vooral met Wald voert, ook vaak gaat. Is Judas de ultieme verrader, zijn wij dat allemaal, is Wald dat, is Atalja dat? Of was Judas de enige echt gelovige? Hoe groot is het verraad van Wald en van de vader van Atalja? Een boeiend thema, mooi vertolkt in deze roman, die bij vlagen prachtig is, bij vlagen veel van de lezer vraagt. Sjmoeël uiteindelijk wordt min of meer volwassen in deze omgeving, tot hij daaruit verdwijnt ...