Een bijna volmaakte vriendschap

Milena Michiko Flasar • Romans • gelezen op 27 september 2015

★★★★★
In Japan trekken veel jongeren zich terug op hun kamer en blijven daar - afgezonderd van de wereld - een maand, een jaar, talloze jaren zitten. Ze eten en drinken en slapen als hun ouders het niet zien, ze isoleren zichzelf. Over zo'n jongere, een jongeman, gaat deze kleine roman. Hij verlaat na twee jaar zijn huis en vindt met veel moeite een plaatsje op een bank in een park. Daar ziet hij een 'salaryman', die elke dag op dezelfde tijd daar komt zitten en op elke dag dezelfde tijd weer vertrekt. Heel langzaam krijgen ze contact. Beiden hebben hun eigen verhaal. Ze komen eruit, op een of andere manier. Ze helpen elkaar hierbij. Maar als het eenmaal zover is, blijkt pas de echte dramatiek. De salaryman komt niet meer terug. Ongelooflijk subtiel geschreven, door deze Milena Michiko Flasar (er moet een tekentje op de s, maar dat kan ik niet vinden), geboren in 1980 in St. Pölten. Het is een bijzonder boek, teder en fragmentarisch en poëtisch geschreven. Heel erg mooi.