Sneeuweieren

Ricus van de Coevering • Romans • gelezen op 4 september 2015

★★★★★
Deze korte roman van Ricus van de Coevering is veel subtieler en mooier dan 'Noordgeest', dat ik op 11 augustus las. Hij doet een beetje denken aan 'Boven is het stil', maar Van de Coevering heeft toch een eigen invalshoek en stijl. Olga en Harm hebben, na de doodgeboorte van hun dochtertje, een jongetje uit Ghana geadopteerd, David. Hij blijkt een heel andere opvatting te hebben over de natuur en dieren in het algemeen en ook over het kippenfokbedrijf waar zijn vader zich zo sterk voor maakt. Als hij op een dag verdwijnt, leidt dit tot desastreuze gevolgen voor het gezin. De beperkte beschrijvingen van het Brabantse platteland zijn heel mooi. Sneeuweieren vormen een lekkernij, die Olga graag voor David maakt. Maar daarnaast geeft de titel ook aan waarover het gaat: sneeuw smelt immers. De stijl is mooi, korte zinnen, sobere verhaaltrant, je leest tussen de regels door. Het verdriet en het onvermogen druipen ervan af, als je goed leest.