Oogst

Jim Crace • Romans • gelezen op 29 juni 2015

★★★★★
Wat een prachtige roman is dit! Ik had nog nooit iets gelezen van Jim Crace, spijtig genoeg. Walter Thorsk, de hoofdpersoon en ikverteller, is als buitenstaander in een dorp terechtgekomen, waar hij als landarbeider ooit gelukkig werd maar na de dood van zijn vrouw in zichzelf gekeerd raakt en steeds meer buitenstaander wordt. Het verhaal begint met een lichte brand, aangestoken. De schuldigen zijn bekend, maar anderen worden gevonnist. Het is het einde van de oogst, een oogstfeest sluit die af en Meester Kent, een 'zoogbroeder' van Walter, probeert alles op min of meer zachtaardige wijze rond te krijgen. Tot een neef van Kents overleden vrouw komt om te vertellen dat niet Kent, maar hij het dorp (en vooral de landerijen) heeft geërfd. Hij wil er iets heel anders mee doen. Langzaam maar zeker valt het dorp uit elkaar, dramatische gebeurtenissen volgen elkaar op. Dit alles in een tijdspanne van zeven dagen.  De stijl van Crace is wonderlijk mooi, hoe akelig het verhaal ook is. De zinnen rijgen zich op een bijzondere wijze aan elkaar. Er wordt gezegd dat het bijna poëzie is; het ritme is ook wel heel bijzonder. Een citaat: 'Het glinsterende spinrag verandert binnenkort in glinsterende rijp. Het wordt tijd om je pasteien met vruchten te vullen, want binnenkort zal de wind het leven van de bomen rukken en door de bongerd razen om de pruimen- en appelbomen daar ruw te snoeien. Dan moeten jullie binnenshuis het opgeschorte seizoen uitzitten, terwijl het buiten loeit en kolkt. Dode bladeren stuiven op. Ze worden geoogst en opgeslagen in de rijke schuur van de aarde.' Het einde van de zomer is in zicht en het einde van het dorp ook. Een absolute aanrader, dit boek.