De huisgenoten

Sarah Waters • Romans • gelezen op 1 juni 2015

★★★★★
Van Sarah Waters had ik nog nooit iets gelezen, maar deze roman kreeg ik te leen: het was een echte pageturner, werd me gezegd. De recensies had ik ook gelezen, positief allemaal. En dat klopte. Ik kreeg het boek niet weggelegd, maar las het in een adem uit. Aanvankelijk leek het op een 19e eeuwse roman, doorspekt met dialogen. Die dialogen zijn heel secuur geschreven en slepen je mee het verhaal in. Frances en haar moeder, weduwe Wray, wonen in een goede buurt in Londen, maar zijn door de dood van de heer Wray, verarmd en met schulden achtergebleven. Haar beide broers zijn in de Eerste Wereldoorlog omgekomen. Het is 1922. Ze moeten kamers gaan verhuren om rond te kunnen komen. Er trekt een jong echtpaar bij hen in en dat is het begin van een broeiende en dramatische geschiedenis. Lilian en Leonard Barber, de huurders, zijn van geheel andere afkomst, maar de aantrekkingskracht tussen het echtpaar en de verhuurders is nadrukkelijk aanwezig. Ergens middenin het verhaal vindt er een moord plaats en verandert het in een thrillerachtig en heel spannend relaas. De uitweidingen, die er echt wel in staan, doen aan die spanning niets af. Helaas kan ik het verhaal niet navertellen zonder de plot weg te geven, maar, zoals de achterflap zegt: de komst van dat echtpaar 'zet de gang van zaken in de villa volledig op zijn kop'. En je wilt weten hoe het allemaal verder gaat, zodat je inderdaad blijft doorlezen.