Zolang er nog tranen zijn

Hannelore Grünberg-Klein • Autobiografieën • gelezen op 25 mei 2015

★★★★★
Het is een indrukwekkend verhaal, dat de moeder van Arnon Grunberg (Berlijn 1927 - Amsterdam 2015) vertelt. Ze werd geboren in Duitsland, waar ze in Berlijn haar jeugd doorbracht. Haar ouders probeerden met haar naar Cuba te vluchten, per boot, voor de Tweede Wereldoorlog. Helaas kwamen ze daar nooit aan. Het schip bleef tijden liggen en uiteindelijk voeren ze noodgedwongen terug naar Europa. Ze kwam terecht in Nederland, verbleef in Westerbork en werd van daaruit met haar ouders overgebracht naar verschillende concentratiekampen. Zij overleefde deze, met moeite uiteraard, haar ouders niet. Het is een verhaal dat heel sober en zonder enige versiering wordt opgetekend. Zo lees je het ook. Ze schreef het vooral voor zichzelf 'om er vanaf te zijn'. Toch blijft het verhaal in je gedachten hangen, hoe 'droog' het ook is opgeschreven.