De duimsprong

Miek Zwamborn • Romans • gelezen op 7 februari 2015

★★★★★
Heel bijzonder, dit boek van Miek Zwamborn (van wie ik nog nooit had gehoord). Het boek is een mengsel van biografie met eigen ervaringen, geromantiseerd op een heel aparte manier. De hoofdfiguur, ikfiguur, van wie we niet heel veel meer te weten komen, wandelt op gezette tijden met Jens, een vriend met wie ze vele bergen beklimt en vele bergroutes bewandelt. Aan het eind van de wandeling, in het begin van de roman, als ze afscheid nemen met de afspraak elkaar weer te informeren als er een nieuwe wandeling op stapel staat, blijkt dit het laatste afscheid te zijn. Ze ontmoet Jens nooit meer en gaat naar hem op zoek, door de wandelingen die ze samen hebben gemaakt na te lopen. Intussen raakt ze geïntrigeerd door het leven van Albert Heim (1849-1937), een geoloog in wiens voetsporen ze treedt en waardoor ze als het ware zowel Jens als Heim volgt. Biografische gegevens over deze Heim, gecombineerd met haar eigen zoektocht naar Jens, leveren een wonderbaarlijk verhaal op, dat je met gespannen aandacht volgt. Je keert terug naar de negentiende eeuw, met slechts af en toe gegevens uit 'onze' tijd en krijgt eerlijk gezegd vooral de neiging om ook zelf op pad te gaan. Lopen, denken, lezen en af en toe een gesprek met een voorbijganger. Jens wordt niet gevonden, maar ik ga ervan uit dat de schrijfster zichzelf terugvond. Prachtige roman, voorzien bovendien van intrigerende, zij het enigszins vage foto's.