Lichtjaren

James Salter • Romans • gelezen op 4 februari 2015

★★★★★
Deze roman is mooier nog dan 'Alles wat is', de roman die ik eerder van James Salter las. 'Het was herfst 1958. Hun kinderen waren zeven en vijf. Op de rivier met zijn kleur van leisteen stroomde het licht neer.' Zo begint het tweede hoofdstuk, waarin alles nog heel licht en mooi lijkt (en is). Toch zie je hier en daar al donkere vlekjes optreden in het ogenschijnlijk volmaakte leven van het gezin van Viri en Nedra en hun twee dochters Franka en Danny. Maar de beschijving van de teloorgang is zo subtiel, zo mooi, dat je alles tot je neemt voor wat het is, ook de donkere vlekken, die eigenlijk steeds groter worden. Beide echtgenoten - hoe gelukkig ook met elkaar en met hun dochters - zoeken het buitenshuis, menen dat het elders mooier en leuker is, blijven toch weer bij elkaar, tot het uiteindelijk echt niet meer lukt. De jaloezie van hun (vele) vrienden ten spijt. Viri en Nedra blijven zoeken naar nog meer geluk, nog meer vrijheid, maken andere keuzes, het is begrijpelijk en ondenkbaar tegelijkertijd. Je leest erin hoe de tijd bezit neemt van alles wat er gebeurt, hoe iedereen ouder wordt, hoe het leven uiteindelijk totaal vergaat. De roman dateert al uit 1975 en is een prachtige klassieker, zeer de moeite waard.