Door de waterspiegel

Thomas Lieske • Romans • gelezen op 27 januari 2015

★★★★★
Geen makkelijke roman is dit, wel een mooie en eentje om lang over na te denken. Het is een raamvertelling, met een (onbetrouwbare) verteller in een weeshuis, die het verhaal van Sebastian en Eva vertelt en daar zijn eigen fantasie aan toevoegt. Eva en Sebastian ontmoeten elkaar in Wenen en zijn allebei beschadigd door hun verleden. Ze vinden elkaar en gaan samenwonen in Leiden. Tussendoor krijgen we een soort 'tegengeschiedenis' van een gezin Starkow in een Leidse volkswijk, een verhaal dat af en toe zelfs hilarisch overkomt, maar wel reëel is. Opeens gaat het mis met Sebastian en Eva, als Sebastian als ingenieur naar Spanje gaat en daar los van zichzelf raakt. Het wordt een soort roadmovie als Sebastian probeert Eva terug te vinden (en zichzelf). Is hij zijn identiteit kwijt? Klopt alles wat hij meemaakt wel? Wie is de vreemde (nazi)oom van Eva? En wie is Eva zelf eigenlijk? Allemaal vragen waarover je blijft nadenken als je het boek uit hebt. Het wordt besproken in de Cursus Literatuur binnenkort, dus ik ben heel benieuwd naar de meningen van anderen.