De blauwe nacht

Jan Siebelink • Romans • gelezen op 20 januari 2015

★★★★★
Dit is een moeilijk geval, deze laatste van Jan Siebelink. Eigenlijk vind ik de thematiek wel mooi: gevoelens rond het fin de siècle vormgeven en proberen je daarin te verplaatsen, in dromen en werkelijkheid. Dat doet Siebelink met overgave. Maar de erotiek, die stoort me. Het past niet bij de schrijver, althans niet op deze manier en je krijgt er een dubbel gevoel bij: schrijft hij het juist om die erotiek of schrijft hij het juist om de identificatie met zijn geliefde hoofdfiguur uit A Rebours, van Huysmans, Des Esseintes? Deze 'hedonist' trok zich niets aan van de maatschappij  en probeerde al zijn droomwensen te realiseren. De droomwensen van Simon Aardewijn, de hoofdfiguur in De Blauwe Nacht, zijn niet navoelbaar, maar die van Des Esseintes natuurlijk ook niet. Hij slaagt er dan ook niet in ze allemaal te verwezenlijken en gaat er zelf uiteindelijk aan ten onder (vind ik). Hoe het ook zij, ik kwam er niet helemaal uit, maar ik vond dit boek van Siebelink al met al geen sterke roman. De zes is dan ook vooral omdat de man eigenlijk wel kan schrijven. Maar het kostte me nogal wat energie om deze roman uit te lezen.