De glazen kamer

Simon Mawer • Romans • gelezen op 20 oktober 2014

★★★★★
Dit verhaal gaat over een huis, een monumentaal huis, ontworpen door de architect Rainer von Abt, voor de familie Landauer, Victor en Liesl. Het is gebouwd voor de tweede wereldoorlog, in 1930, in Tsjecho-Slowakijke en het jonge echtpaar en hun twee kinderen, Ottilie en Martin zijn er heel gelukkig. Tot de geschiedenis zich voltrekt en de familie (Victor is Jood) uiteindelijk vlucht naar Zwitserland en vervolgens naar Amerika. De achterblijvers - allemaal met een relatie met de oorspronkelijke bewoners van het huis - maken van alles mee, maar kern van het verhaal blijft toch het huis, dat eerst door de Duitsers wordt gevorderd, vervolgens door de Sovjets en uiteindelijk - na een periode als oefenruimte voor poliopatiëntjes te zijn gebruikt - verandert in een museum. De sfeer in deze roman is sober, eigenlijk ga je met redelijk grote stappen door de tijd, maar de verschillende relaties worden met verve beschreven en zo niet, dan kun je zelf invullen hoe het is gegaan. Een mooi, episch verhaal over een hele zware tijd. Misschien dat het einde wat al te gemakzuchtig is: veel mensen ontmoeten elkaar weer in het huis, maar het doet geen afbreuk aan deze mooie roman.