Met oprechte deelneming

Erling Jepsen • Romans • gelezen op 30 maart 2010

★★★★★
Eigenlijk een soort vervolg op 'De kunst om in koor te huilen'. De vader van Allan is overleden. Allan heeft hem al jaren niet meer gezien omdat het erop lijkt dat zijn vader hem heeft verbannen, sinds hij over hem heeft geschreven. De werkelijkheid is weerbarstiger, zo blijkt. Als hij hoort dat zijn vader is overleden, stuurt hij zijn moeder een kaart (Met oprechte deelneming) en dat leidt ertoe dat hij terugkeert naar zijn geboorteplaats. Daar merk je dat er eigenlijk weinig of niets is veranderd, maar dat Allan ouder is geworden en snakt naar de tijd dat alles nog min of meer normaal was. Subtiel opnieuw, met ironische ondertoon, vrolijk word je er niet van, mooi is het zeker. Al blijft 'De kunst om in koor te huilen' onovertroffen