De kunst om in koor te huilen

Erling Jepsen • Romans • gelezen op 2 januari 2009

★★★★★
Allan is de elfjarige jongste zoon van een melkboer in een klein Deens dorp. Zijn vader houdt grafredes en Allan is daar altijd bij, wat door de dorpelingen erg wordt gewaardeerd. In deze roman, die helemaal vanuit het perspectief van Allan is geschreven, lees je hoe het er in het gezin aan toegaat en is gegaan en waartoe dat leidt. De continue gedachtenstroom van Allan is de rode draad, waarbij je af en toe in de lach schiet, maar tegelijkertijd de tragiek van deze familie scherp krijgt voorgeschoteld. De vele details maken een samenvatting moeilijk, zeker als je de clou niet wilt weggeven. 'In deze roman vol zwarte humor en tragiek schildert Erling Jepsen haarfijn het leven in een dorp op het Deense platteland in de jaren zestig, een kleine gemeenschap waarin iedereen alles van elkaar weet, maar waar niemand ingrijpt als er iets misgaat.' Zo staat het op de achterkant. Er schijnt ook een film van te zijn gemaakt, genomineerd voor een Oscar, en het boek had veel succes in Denemarken. Dat zal hier ook wel gebeuren denk ik.