Ten zuiden van de grens

Haruki Murakami • Romans • gelezen op 23 september 2007

★★★★★
Deze roman is zo mogelijk nog mooier dan Norwegian Wood. Hajime (ikfiguur) en Shimamoto zijn op hun twaalfde jaar heel erg goed bevriend. Ze begrijpen elkaar zonder veel woorden helemaal. Daarna verhuist Hajime en verliezen ze elkaar uit het oog. Na 25 jaar treffen ze elkaar weer. Hajime is dan na moeilijke en eenzame jaren een succesvol eigenaar van twee jazzbars, getrouwd en heeft twee dochtertjes. Shimamoto komt in de bar en hun gevoel van vertrouwdheid is onmiddellijk weer terug. Op het moment dat die lijkt te worden omgezet in een definitieve relatie, lukt dat niet. Hajime blijft verbijsterd achter en komt met veel moeite tot zichzelf. Althans dat raad je, als lezer, uiteindelijk. De stijl is opnieuw weergaloos, het tempo hoog en de thematiek prachtig. Was het surrealistische in After Dark al te nadrukkelijk aanwezig, hier sluimert dat ergens in de verte, zonder hinderlijk te zijn. Was Shimamoto niet gewoon een hersenschim, een verlangen naar iets dat er niet kan zijn? Een prachtig boek, in een adem uitgelezen op deze mooie zonnige zondag.