Dit is de persoonlijke website van Nannie van Berkum. Op de site staan boeken die ik gelezen heb, met daarbij mijn review. Veel plezier!

173 Autobiografieën × , gesorteerd op gelezen datum

Autobiografieën – BerkaBoek

Vanwege hem

Zora del Buono • Autobiografieën • gelezen op 20 april 2026

★★★★★
Een mooi autobiografisch boek, maar mij iets te zakelijk. Zora del Buono was nog maar acht maandan oud toen haar vader overleed door een zwaar auto-ongeluk, veroorzaakt door een ander. Ze gaat op zoek naar de dader, na zestig jaar. Haar moeder leeft nog, maar is dementerend. Ze spraken nooit over de vader, maar ze hadden erg veel van elkaar gehouden, de moeder is altijd alleen gebleven. De zoektocht gaat heel ver, met prachtige landbeschrijvingen en zeer diepgaand. De dochter blijft met lege handen achter ...

Vertrek(punt)

Julian Barnes • Autobiografieën • gelezen op 12 februari 2026

★★★★★
Het is een merkwaardig boek. Naast prachtige essays over Proust en andere schrijvers en poëten gaat het ook over Jean en Stephen die hij aanvankelijk aan elkaar voorstelde en na 40 jaar opnieuw. Ze trouwen en vertrouwen hem allerlei details van hun huwelijk toe, wat weer aanleiding voor hem is om daarvan af te wijken. "Twee gevatte opmerkingen over ouder worden: 1 Van mijn vrouw Pat, die zes jaar ouder was dan ik: 'naarmate je ouder wordt, raak je verstokt in je minst aanvaardbare eigenschappen'. 2 Van mijn partner R, die achttien jaar jonger is dan ik: 'Je mag best oud zijn maar je mag je niet als een oudere gaan gedrágen.' Het hoofd en het hart doen het nog, terwijl het lichaam in verval raakt. Maar beter zo dan andersom."

Alles voor de reis

Adriaan van Dis • Autobiografieën • gelezen op 15 januari 2026

★★★★★
Prachtige, autobiografische roman van Adriaan van Dis. Over zijn verhouding met Ellen Jens (hier Eefje genoemd), een getrouwde vrouw met wie hij jaren samen was. De Ander, zoals hij hem noemt (niet bij naam, maar Wim T. Schippers denk ik), laat hij in zijn waarde. Het verhaalt van zijn reizen samen met haar en het is een aangrijpende roman. Ze ligt in een hospice en kan daar haar minnaar ontvangen...

Het sneeuwklokjesbos

Annejet van der Zijl • Autobiografieën • gelezen op 4 januari 2026

★★★★★
Een persoonlijk boek, daarom heb ik het bij de autobiografieën gezet. De ondertiteling is ook 'een wandeling', en het is uitgegeven bij Terloops, van Van Oorschot. Het zijn overwegingen bij 'Lopen-lopen-lopen' met de hond Toby, ondertussen denkend aan eigen ellende en aan de twee figuren die haar zijn voorgegaan. Goed te lezen, dat ze uiteindelijk haar geluk hervindt.

Beladen Huis

Christien Brinkgreve • Autobiografieën • gelezen op 25 november 2025

★★★★★
Herlezen voor de leesclub. Een mooi boek over rouwverwerking en feminisme eigenlijk. Een vrouw (getrouwd met Arend Jan Heerma van Voss) ruimt de spullen van haar man op, nadat hij is overleden. Hij heeft duizenden documenten bewaard en onderbroken door jeugdherinneringen en het feit dat het hen beider tweede huwelijk is geweest, komt ze min of meer tot de ontdekking dat zij toch wel heel 'slaafs' is geweest. Ondanks het feit dat ze nadrukkelijk in het openbare leven zat en zit, komen herinneringen moeizaam tot stand. Ze was n.b. hoogleraar vrouwenstudies aan de Radboud Universiteit van Nijmegen! Dat gecombineerd met haar wens om het goed te doen, is de kern van dit verhaal.

Vilhelms kamer

Tove Ditlevsen • Autobiografieën • gelezen op 12 maart 2025

★★★★★
Prachtig verhaal over de laatste dagen van Lise Mundus, (eigenlijk Tove Ditlevsen zelf) de geniale kinderboekenschrijfster en haar man Vilhelm, krantenman. Het lijkt een autobiografie van een huwelijk dat na 20 jaar hangen en wurgen tot een bitter einde leidt. 'Het onwankelbare sluitstuk van een nietsontziend oeuvre' staat op de achterflap en inderdaad het is ongelooflijk hoe zo'n vrouw dit schrijven kan. Het gaat door merg en been, je zou denken doe er iets aan, tegelijkertijd weet je dat het geen zin heeft... Enorm boeiend. Ook de 'bijfiguren' die elk een rol van belang spelen, Kurt en mevrouw Thomsen en Mille, de huidige vriendin van Vilhelm en vroegere vriendin van Lise.

Dokie

Arend Jan Heerma van Voss • Autobiografieën • gelezen op 8 maart 2025

★★★★★
Een familiebericht, luidt de ondertitel. Het is het verhaal van zijn op 7 jarige leeftijd - hij was toen 3 - verongelukte zusje Dokie. Op verschillende manieren wordt het ongeluk belicht, hij was tenslotte pas 3 jaar oud. Gemengd met allerlei dagboekfragmenten en krantenberichten reconstrueert hij de lege plek in zijn herinneringen. Het is een mooie verzameling geworden en zijn overleden zusje doet hij zeker eer aan.

Het archief

Thomas Heerma van Voss • Autobiografieën • gelezen op 3 februari 2025

★★★★★
Eigenlijk gelezen omdat een artikel over Christine Brinkgreve in de krant stond, de vrouw van de vader van de schrijver. Ik vond er niet veel aan, totdat het echt over zijn vader ging en over zijn dood. Koen, Bert, Lisa en Pierre (de hoofdfiguur) nemen de redactie op zich van het literaire tijdschrift Arabesk. Het komt niet echt van de grond en uiteindelijk (als Bert en Lisa uit de redactie zijn getreden) zijn Ava en Marije de nieuw redactieleden. Pierre vraagt zich inmiddels af hoe hij bij Arabesk terecht is gekomen, hij treedt uiteindelijk ook terug. Ambitieus en teruggetrokken, dat is hij. Tussendoor krijg je van alles over zijn vader te horen, die ook Redactielid was en zelfs eindredacteur van een literair blad. Deel 2 gaat over zijn periode na Arabesk, als zijn vader ziek wordt en sterft. Het is schaamteloos beschreven, heel herkenbaar al met al. Toch een mooi verhaal, dat op waarheid berust.

Hildeke

Lieve Joris • Autobiografieën • gelezen op 2 april 2024

★★★★★
Met liefde en humor vertelt Lieve Joris over haar grote Vlaamse familie, de dood van haar vader en vooral over haar zusje Hildeke, die het syndroom van Down heeft en het gezin bij elkaar houdt.

Mijn naam is Selma

Selma van de Perre • Autobiografieën • gelezen op 17 april 2023

★★★★★
Ze was 17 toen de oorlog uitbrak. Tot dan toe was jood zijn nauwelijks belangrijk voor haar, nu werd het een kwestie van leven of dood. Ze werd in 1942 opgeroepen voor een werkkamp, maar wist daar onderuit te komen. Ze sloot zich aan bij het verzet. Niemand wist dat ze Joods was. Ze durfde haar naam pas na de oorlog uit te spreken: Selma. Ze was bekend onder de naam Marga van der Kuit!

1 2 3 4 5 6 ... 18 Volgende