Gezocht op auteur met naam ''.
Resultaat 1 tot 9 van in totaal 9 gevonden boeken.

7
De zonde van de vrouw (Essays)
Geschreven door Connie Palmen, gelezen op 26-3-2017

Een aardig beknopt overzicht van de levens van vier vrouwen die 'verboden vruchten' nuttigden en de mogelijke redenen daarvoor. Het gaat om Marilyn Monroe, Marguerite Duras, Patricia Highsmith en Jane Bowles. Citaat uit de handleiding voor het lezen: 'Het begint waarschijnlijk allemaal bij de oorsprong aller oorsprongen, bij de beroemdste afwezige Vader uit de literatuur'. Boeiend en kort, Connie Palmen waardig, dit boekje, het essay bij de Boekenweek 2017. 

8
Jij zegt het (Roman)
Geschreven door Connie Palmen, gelezen op 13-9-2015

Het verhaal van Sylvia Plath, zoals beleefd door haar echtgenoot Ted Hughes, tot een roman verwerkt door Connie Palmen en dat doet ze als vanouds. Ik heb het met bewondering en genoegen gelezen. Sylvia Plath pleegde zelfmoord in 1963, Ted Hughes stierf in 1998. Palmen baseerde zich vooral op de gedichten uit Birthday Letters, de laatste dichtbundel van Ted Hughes en geeft hem hiermee een geheel eigen gezicht. Oppervlakkig gezien een eerlijker gezicht, al was het niet de aardigste man van de wereld. Zowel Sylvia als Ted werden bezocht door vele angsten en depressies, die Palmen overtuigend brengt. Maar vooral de stijl en de gedachten die achter de zinnen zitten, zijn bewonderenswaardig. Haar interpretatie is heel overtuigend, haar manier van schrijven grijpt je aan. Over liefde en dood gaat het uiteindelijk, zoals bijna altijd in haar werk. Zeer de moeite van het lezen waard en niet bepaald een boek om in een adem uit te lezen. Af en toe even wegleggen om alles tot je door te laten dringen. 

6
Logboek van een onbarmhartig jaar (Autobiografie)
Geschreven door Connie Palmen, gelezen op 12-11-2011
Beschrijving van het laatste jaar van haar samenleven met Hans van Mierlo. Hoewel het ongetwijfeld eerlijk bedoeld is, soms rauw en pijnlijk is, het een manier voor Palmen is om voor zichzelf de dingen weer op een rij te krijgen, ik voelde het toch als een merkwaardige manier van rouwverwerking. I.M. was - leek althans - oprechter, hier blijf ik toch een beetje in verwarring achter. Hoe treurig ook hoor, daar niet van.
8
Lucifer (Roman)
Geschreven door Connie Palmen, gelezen op 8-4-2007
Ik begon eraan met lichte tegenzin, maar ten onrechte: een mooie roman, met zorg geschreven, met mooie en herkenbare opvattingen, die op de juiste plek in het verhaal zijn ingeweven. Het gaat over de dood van Clara Wevers, echtgenote van de componist Lucas Loos. Is ze gevallen? Is ze geduwd? Is ze vermoord? De vriendenkring, waarin je snel de Amsterdamse grachtengordelfiguren herkent, buigt zich jarenlang over deze vragen en zo krijg je stukje bij beetje (een deel van) het verhaal te horen. De waarheid achterhaal je niet, uiteraard, maar de roman boeit van begin tot eind. En dat het over Peter Schat gaat, tja, dat moet dan maar. Ik vind dit wel een mooie passage, naast die over het verschil tussen kunstenaars en journalisten (de eerste hebben het niet nodig om nodig te zijn, de andere juist wel, leven bij de deadline), over het praten over sterfgevallen, over dagboeken schrijven, enz. ‘Zulke verhalen,’ zegt ze vermoeid, ‘over alles en niets. Op een dag zit ik aan de gedekte tafel en wacht op hem. Ik voel spanning in mijn maagstreek en durf niet op de klok te kijken. Als ik al mijn moed heb verzameld en het toch doe, zie ik dat het tien over half zeven is. Dan weet ik dat het voorbij is, voorgoed.’ ‘En nu kun je je verhaal niet dagelijks kwijt.’ ‘In het begin dacht ik dat het zo in elkaar stak, dat ik mijn verhaal niet kwijt kon. Maar het is veel erger. Sinds ik Sal niet langer over mijn dag kan vertellen, maak ik niks meer mee.’ Hij herinnert zich de duizeling van het inzicht. Gebeurtenissen vinden plaats bij gratie van hun verhaalbaarheid. Het verhaal volgt niet op de feiten, maar schept de feiten. (p.127).
6
Geheel de uwe (Roman)
Geschreven door Connie Palmen, gelezen op 1-9-2002
Opnieuw over I.M., maar nu in de vorm van een ideeënroman. Verschillende vrouwen (onder wie een non en een hoer) schetsen een beeld van deze beroepsverleider en helpen de schrijfster een biografie te maken, voorzien van vele filosofische boodschappen. Het leest makkelijk weg, maar het is het weer net niet. Toch teveel 'kijk mij eens veel weten'. Ook de structuur is niet echt origineel. Maar goed, Ischa Meijer zou er ongetwijfeld blij mee zijn, met zoveel aandacht.
6
De erfenis (Novelle)
Geschreven door Connie Palmen, gelezen op 12-3-1999
Boekenweekgeschenk, over een schrijfster die dood gaat en haar secretaris, dus over de schrijver en de lezer. Aardig.
6
I.M. (Autobiografie)
Geschreven door Connie Palmen, gelezen op 15-2-1998
In memoriam voor Ischa Meijer, die plots en te jong overleed en met wie ze samenwoonde. Mooi maar wel een beetje té.
7
De vriendschap (Roman)
Geschreven door Connie Palmen, gelezen op 30-4-1995
Vriendschap tussen taalbehandige Catherina en woordblinde Barbara en dus over vriendschap en hechting in het algemeen.
7
De wetten (Roman)
Geschreven door Connie Palmen, gelezen op 25-2-1991
Ontmoeting van de vrouwelijke ikfiguur met zeven mannen, elk van de zeven jaar één. Niet slecht.