Gezocht op auteur met naam ''.
Resultaat 1 tot 4 van in totaal 4 gevonden boeken.

6
Gelukkige Slaven (Roman)
Geschreven door Tom Lanoye, gelezen op 11-2-2015

In deze roman van Lanoye spelen twee figuren de centrale rol. Allebei heten ze Tony Hanssen. Een van de twee is in Buenos Aires de gigolo van de (dikke en oudere) echtgenote van een Chinese heer, Bo Xiang. Als hij haar 'berijdt' sterft ze, want uiteraard leidt tot allerlei merkwaardige gevolgen. De ander is op dat moment hoornjager en stroper in Zuid-Afrika, waar hij met veel moeite (die uitgebreid wordt beschreven) in het bezit komt van twee hoorns van een neushoorn. Beide Tony's ontmoeten elkaar uiteindelijk in Guangzhou, China. Hun identiteiten lopen door elkaar, de zwarte humor is nadrukkelijk aanwezig, net als - uiteindelijk natuurlijk altijd - de betrokkenheid van Tom Lanoye, als het gaat om misstanden op politiek en maatschappelijk gebied (gerommel van banken, Chinese merkwaardige acties, Zuid-Afrika, jagen op neushoorns enzovoort). Lanoye kan beslist goed schrijven, maar helaas zijn dit soort zwarte humor, dit sarcasme en deze ironie, niet helemaal aan mij besteed. Ik kan me wel voorstellen dat anderen daar heel anders over denken. Op boeken.vpro.nl vind je overigens een mooie recensie van Christiaan Weijts. Het dubbelgangersmotief komt daarin ook nadrukkelijk naar voren. 

8
Heldere Hemel (Roman)
Geschreven door Tom Lanoye, gelezen op 27-3-2012
Het boekenweekgeschenk van 2012 en eindelijk weer eens een echte novelle. Het verhaal is gebaseerd op een waargebeurde geschiedenis: ten tijde van de Koude Oorlog vloog een onbemand Russisch gevechtsvliegtuigje zonder piloot en min of meer stuurloos richting de Noordzee. Uiteindelijk stortte het neer in het plaatsje Kooigem, vlakbij Kortrijk, op 4 juli 1989. Lanoye heeft een mooi drama eromheen geschreven, grotendeels gebaseerd op de waarheid dus, maar met een mooie plot. Knap boekje!
8
Sprakeloos (Roman)
Geschreven door Tom Lanoye, gelezen op 24-10-2009
In zijn mooie Vlaamse taal en geheel eigen stijl beschrijft Lanoye hoe zijn moeders laatste jaren verlopen, nadat zij een beroerte heeft gehad en afasie heeft. Bij vlagen doet het aan de beschrijvingen van Peskens denken, maar eigenlijk gaat de vergelijking niet helemaal op. Onnavolgbaar is dit. Zijn moeder blijft de kern van de roman, maar de uitweidingen over buren, familieleden, gewoontes, hoe de wereld eruit zag in die tijd, die kleuren het verhaal prachtig extra in.
6
Verhalen uit zijn jeugd.