Gezocht op auteur met naam ''.
Resultaat 1 tot 2 van in totaal 2 gevonden boeken.

8
Hoor nu mijn stem (Roman)
Geschreven door Franca Treur, gelezen op 9-10-2017

Wat een totaal ander boek dan de boeken van Jan Siebelink eigenlijk. Misschien juist omdat het vanuit het perspectief van een vrouw is geschreven, maar vooral omdat in deze psychologische roman de hoofdfiguur, (G)ina, langzaam maar zeker haar reformatorische omgeving van zich afschudt. Niet dat alleen, ze neemt afscheid ook van andere dingen: haar werk, haar liefdes, haar waardigheid, maar ze krijgt er iets voor terug. Zoals ze haar haar laat knippen en een pruik draagt om dat niet te laten merken aan haar tantes. Opgevoed door haar opa en (oud)tantes Ma en Sjaan, heeft ze jarenlang het gevoel dat ze thuishoort in het Zeeuwse reformatorische gebied. Pas op het allerlaatst realiseert ze zich dat haar beeld niet klopt, enerzijds doordat ze studeert, maar anderzijds doordat ze dat van jongs af aan heeft voorvoeld. In een vloeiende stijl en met gevoel voor details beschreven, deze mooie roman. Citaat: 'En wat ze echt wilde was een ander leven dan dat van tante Ma, met haar strenge prekenboeken en haar oogkleppen op. Onafgebroken in de nette kamer met haar Bijbel als het antwoord op alles en haar haar in een knot. Ze had altijd gevoeld dat dat het ware was. Van kinds af aan had ze het ook nagestreefd. Maar wat ze diep vanbinnen wilde, echt wilde, was: leven.'

8
Dorsvloer vol confetti (Roman)
Geschreven door Franca Treur, gelezen op 16-12-2009
Als je het boek leest met de recensies in het hoofd, dan beleef je er minder genoegen aan dan wanneer je het onbevangen leest. Dat laatste deed ik, zo ongeveer. En dat leverde op dat je een verhaal leest over een gezin dat je vast wel ooit ergens in de buurt hebt gezien of misschien zelfs meegemaakt. Gereformeerd, een boerengezin, met een vaststaande cultuur waarin de vader de hoofdrol speelt. Dat laatste is overigens in deze roman niet echt waar. Uiteindelijk is de moeder - zo noemt Treur haar ook, 'de moeder', net zoals ze spreekt over 'de vader', 'de oma' - eigenlijk degene die de touwtjes in handen heeft. Mooi beschreven gezinssituaties, maar ook en juist het leven en de gedachten van Katelijne, de hoofdfiguur in deze roman, zij heel herkenbaar. Ze is het vierde kind en heeft drie oudere en drie jongere broers, wat uiteraard zijn gevolgen heeft. De beschrijving van het gedwongen huwelijk van een van de broers is prachtig. Het is een mooie roman, zonder een echt plot, maar met erg veel gevoel voor verhoudingen en een overtuigende maar heel rustige en soms humorvolle verteltrant.