Gezocht op auteur met naam ''.
Resultaat 1 tot 7 van in totaal 7 gevonden boeken.

7
De pruimenpluk (Novelle)
Geschreven door Dimitri Verhulst, gelezen op 1-7-2019

Weer een mooi boekje van Dimitri Verhulst, minder - veel minder - dan Mevrouw Verona daalt de heuvel af, maar het laat zijn meesterschap wel weer zien. De hoofdpersoon Mattis woont ver weg aan een meer en denkt net dat hij zijn huis zal gaan verkopen als er een weduwe opduikt. Als zij aanwezig is, veranderen zijn gevoelens van eenzaamheid, mislukking en mensenhaat in andere. Wat tot vreemde gebeurtenissen leidt, dat dan weer wel. Schrijven kan hij zeker! 

 

7
De zomer hou je ook niet tegen (Novelle)
Geschreven door Dimitri Verhulst, gelezen op 30-3-2015

Het boekenweekgeschenk, dit werkje van Dimitri Verhulst. Een mooi verhaal, over een man, Pierre, die 'zijn' zoon Sonny meeneemt uit het tehuis waar deze jongen verblijft. Hij verblijft daar omdat hij zwaar gehandicapt is en niets kan, vegeteert eigenlijk. Pierre neemt hem mee op de zestiende verjaardag van Sonny. Om hem een 'uitje' te bezorgen, en een verhaal vertellen, over zichzelf en de onmogelijke maar heftige liefde die hij beleefde met de moeder van Sonny. Ze reizen naar het uiterste zuiden van Frankrijk en Pierre vertelt hem zijn verhaal bovenop een berg. De stijl is onnavolgbaar, de zinnen veelbetekenend en intens en hoewel je al mijlenver voelt aankomen hoe dit gaat aflopen, slaagt Verhulst er toch weer in je bij de les te houden. Een mooi geschenk, beter dan alles wat ik van Verhulst las, op 'Mevrouw Verona daalt de heuvel af' na dan. 

6
De laatkomer (Roman)
Geschreven door Dimitri Verhulst, gelezen op 23-5-2013
Een man, Dsir Cordier, is het samenleven met zijn vrouw, de omgang met zijn familie, de tradities waarin hij gevangen zit, helemaal zat. Hij suggereert dementie en slaagt daarin, tot zijn grote trots. Zodanig zelfs, dat hij uit huis geplaatst wordt, precies wat hij wilde. Hij blijft zijn rol spelen, tot het ogenschijnlijke einde toe. De toon en stijl zijn als altijd onnavolgbaar, de thematiek en het verhaal zijn wat mager. Maar - toegegeven - het leest prima weg.
9
De zeven laatste zinnen (Verhalen)
Geschreven door Dimitri Verhulst, gelezen op 2-10-2012
Zeven korte maar indringende verhalen, gebaseerd op de zeven laatste zinnen die Christus aan het kruis sprak. Er zitten twee cd's bij dit boekje, een waarop Verhulst zelf de verhalen voorleest en een waarop het Ensor Strijkkwartet 'Die Sieben Letzten Worte van Joseph Haydn speelt. Een prachtig kleinood, waar ik veel plezier aan beleef. Gekregen van een gulle gever!
4
De laatste liefde van mijn moeder (Roman)
Geschreven door Dimitri Verhulst, gelezen op 24-8-2010
Dit leek me een aardige roman, maar hij viel zo tegen. Jammer is dat. Het thema is niet onaardig en Verhulst kan echt goed schrijven (Zie Mevrouw Verona daalt de heuvel af), maar hier gaat hij veel te ver. De zinnen zijn soms natuurlijk nog steeds prachtig, maar het verhaal! En al die oubollige grappen over rijk en arm, patsers en sloebers, vakanties per bus, stiefvaders en laatste liefdes. Nee, jammer, maar ik was niet overtuigd. Helemaal niet overtuigd. Ingetogener is hij veel en veel beter.
7
De helaasheid der dingen (Autobiografie)
Geschreven door Dimitri Verhulst, gelezen op 15-10-2007
De hilariteit die beloofd wordt, gaat mij iets te ver, althans in de eerste helft van dit boek. De schrijver laat zijn geboortedorp zien en vertelt schaamteloos over de platheid van het en zijn leven daar. Soms wel grappig, maar mij ging het iets te ver. De tweede helft daarentegen geeft weer prachtige zinnen, zoals bijvoorbeeld in dit fragment: "Een zetel voor een vertelling is ook waar wij ons naar toe slepen, wij worden elkanders vertelling die een van ons twee zal moeten doen, en ik stel er mij misschien te sterk op in dat zij het zal zijn die het laatste woord zal nemen. Maar het kan ook ik zijn die, op een avond die ik zonder haar niet halen wou, de anderen verveel met ons geluk van nu, zodat ik alsnog de zinnen zal zwijgen die ik tot dan zal hebben opgepot." Al met al toch de moeite waard, dit boek, zij het minder subtiel dan 'Mevrouw Verona'.
9
Mevrouw Verona daalt de heuvel af (Novelle)
Geschreven door Dimitri Verhulst, gelezen op 4-10-2007
De beschrijving op de achterkant van dit boekje is zo helder dat ik die (al heb ik dat nooit eerder gedaan) overneem: 'Op een gure winterdag daalt Mevrouw Verona de heuvel van Oucwegne af, in de wetenschap dat de terugtocht voor haar fysiek niet meer haalbaar is. In het dal gaat ze bij de rivier zitten, in afwachting van haar laatste moment, aan haar voeten een trouwe hond. In een terugblik op haar leven passeren de dorpsbewoners van het afgelegen Oucwegne, van Mme Lunette, de dokter die eigenlijk dierenarts is, tot Rosetta Courtheoux, in wier kruidenierswinkeltje ingeblikte haring rustig zeventien jaar op een koper kan wachten. Maar alle gedachten en herinneringen leiden uiteindelijk terug naar de gelukkige momenten met haar grote liefde, de veel te vroeg gestorven Meneer Pottenbakker, die haar ook na zijn dood immer vergezelt.' De novelle is genomineerd voor de AKO literatuurprijs, en terecht. Een prachtige stijl, met hele mooie zinnen die je verschillende keren wilt lezen, woorden waarvan je het bestaan niet wist en een melancholie die je nog tijden lang bezighoudt. Heel mooi.