Gezocht op auteur met naam ''.
Resultaat 1 tot 10 van in totaal 21 gevonden boeken.

6
Ik ben ik niet (Essays)
Geschreven door J.J. Voskuil, gelezen op 5-3-2014

Voskuil schreef in de jaren vijftig boekbesprekingen en essays in Propria Cures, Literair Paspoort en de NRC en hiervan staan er een aantal in dit boek, dat zijn echtgenote Loesje Voskuil heeft laten uitgeven. Deze bespiegelingen zijn niet altijd allemaal even prettig te lezen, maar wel erudiet natuurlijk. De artikelen worden voorafgegaan door uitvoerige gesprekken met Loesje Voskuil, geschreven door Detlev van Heest (tegenwoordig parkeercontroleur in Hilversum en schrijver en vriend van het echtpaar Voskuil). Die weergave is wel aardig, al word je er niet echt wijzer van. Van Heest heeft zijn best gedaan Voskuils stijl te imiteren, maar dat lukt uiteindelijk natuurlijk niet. Het geeft wel weer een bevestiging van het beeld dat we al hadden van Loesje en Han Voskuil. Aardig om te lezen en aardig voor bij de verzameling Voskuil in de boekenkast, maar om nu te zeggen, die moet je per se kopen, nou nee. 

9
De Buurman (Roman)
Geschreven door J.J. Voskuil, gelezen op 26-2-2012
Onnavolgbaar, deze nagelaten roman van de veelschrijver Voskuil. Je kunt hem niet wegleggen. Soms erger je je, meestal vermaak je je kostelijk, de tragiek onder het verhaal zie je wel, maar wat een dialogen. Hoe kunnen mensen zo samenleven, daar moet trouw en begrip onder zitten, dat kan niet anders. De buurman, dat is niet het homosexuele echtpaar, maar Han Voskuil zelf natuurlijk. Lezen en herlezen! Zijn dagboeken mogen pas twintig jaar na de dood van Lousje openbaar worden gemaakt, helaas! Dat maak ik niet meer mee
7
Een vervolg op het eerste deel van de Voettochten, waarbij steeds duidelijker wordt dat de omgeving, het land, de mensen nooit meer worden zoals ze geweest zijn. Dat beseft Voskuil terdege. Ze hebben er een atoomoorlog voor over om mensen te straffen die dieren kwaad doen, met name Lousje is daar erg fanatiek in. Als ze per ongeluk een slak heeft vertrapt, is ze een hele dag van slag. Later op die dag vindt ze een slak in een goot, die ze ter compensatie naar de bosrand brengt Dierenwelzijn tot in het absurde doorgevoerd, maar erg vermakelijk om te lezen.
8
Terloops, Voettochten 1957-1973 (Wandelboeken)
Geschreven door J.J. Voskuil, gelezen op 10-12-2010
Voskuil en zijn vrouw L. (Lousje) maken vele voettochten, vaak door Frankrijk, maar ook in Engeland. Dit is het eerste deel van drie delen vol aantekeningen over deze wandelingen. Huug leest ze met veel plezier, iPad erbij, want je kunt alle routes en plaatsen zo ongeveer terugvinden, met foto's en al. Afgewisseld met de kibbelpartijen en ruzies tussen het echtpaar is dit een uiterst plezierige bezigheid, het lezen van deze 'wandelboeken'.
9
Binnen de huid (Roman)
Geschreven door J.J. Voskuil, gelezen op 11-4-2009
Posthume roman van de schrijver van Het bureau en Bij nader inzien en in die zin een mooie verbinding tussen deze twee romans. Met Rosalie en Paul Dehoes ontwikkelt zich hun relatie in bina 21e eeuwse situaties. Mooi is de realiteitszin van Maarten Koning, hier de ikfiguur, als het gaat om relaties, trouw, ontrouw, waar sta je uiteindelijk voor in het leven, gecombineerd met de toekomstperspectieven van beide echtparen. Het is de moeite waard te zien hoe eerlijk de schrijver lijkt te zijn over zijn gevoelens en de gevolgen daarvan op het gebied van trouw aan een relatie. Natuurlijk is zijn visie op vriendschap ook hier aan de orde, maar vooral de eerlijkheid spreekt je als lezer aan. Althans ik ga ervan uit dat dit zo ongever de waarheid is zoals hij die beschreef dan, uitgegeven met toestemming van zijn vrouw. Totaal anders van thematiek dus dan de andere romans, maar even prachtig qua stijl. Daardoor misschien ook opnieuw een boek dat je niet weg wilt leggen maar doorleest tot het uit is. Prachig.
8
Onder andere (Dagboeken)
Geschreven door J.J. Voskuil, gelezen op 9-3-2007
Herinneringen en dagboekbladen. Sommige stukken had ik al elders gelezen, sommige zijn nieuw, allemaal weer de moeite waard. Maar toppers blijven de stukken over het werk, over mensen, over vreemde mensen vooral. En de herinneringen aan een poging voetballer(tje) te worden vond ik ook heel mooi. Bijna zo mooi als de beschrijving van Kees, de broer van Henriette (Frieda Vogels dus). Het boek mocht niet in de verzameling ontbreken.
9
Requiem voor een vriend (Roman)
Geschreven door J.J. Voskuil, gelezen op 23-11-2002
Verslag van het verloop van een vriendschap. Jan Breugelman is een jeugdvriend van Voskuil, met wie hij veel optrekt en met wie hij de vriendschap tot aan de dood van (de manisch depressieve) Breugelman onderhoudt. In dit boek beschrijft hij dat proces a.h.v. de als altijd onnavolgbare dialogen naast originele documenten en brieven. Het is even wennen, maar de brieven zijn een wezenlijke bijdrage aan de roman. Het boek geeft ook een mooi beeld van de Nederlandse politieke geschiedenis, waarin de vragen wat is rechts en hoe blijf je consequent steeds weer aan de orde komen.
7
Portret van Geert van Oorschot (Autobiografie)
Geschreven door J.J. Voskuil, gelezen op 21-9-2001
In Tirade opgenomen portret, over de uitgever van Bij nader inzien, in die tijd geschreven. Prachtig stukje.
6
Wat doe jij in mijn stad? (Sportverhalen)
Geschreven door J.J. Voskuil, gelezen op 6-12-2000
Een literaire wandeling door het Amsterdam van Voskuil, beschreven door Onno-Sven Tromp.
6
Nog even een ommetje (Essays)
Geschreven door J.J. Voskuil, gelezen op 2-12-2000
Beschouwingen over Het Bureau. Samengesteld en ingeleid door Arjan Peters.