Gefilterd op genre 'Dagboeken'.
Resultaat 11 tot 20 van in totaal 63 gevonden boeken.

6
Zoals dat gaat met wonderen (Dagboeken)
Geschreven door Arthur Japin, gelezen op 16-5-2009
Dagboeken 2000-2007. Gek is dat. Ik ben dol op dagboeken en begon er enthousiast aan. Zeker tot ver over de helft bleef dat enthousiasme bestaan, maar daarna verflauwde mijn aandacht. Teveel van hetzelfde, ik miste de diepgang en van 'gluren' was geen sprake meer. Jammer, maar voor een echte dagboekenlezer toch een must.
8
Geheim Dagboek 20, 1996-1998 (Dagboeken)
Geschreven door Hans Warren, gelezen op 6-8-2008
Tot mijn grote ergernis heb ik deel 19 gemist, niet gekocht en ook niet gelezen, terwijl het vorig jaar is uitgekomen. Op zoek dus en al wel dit deel gelezen. Weer veel geruzie, kunstaankopen, tochtjes, maar toch steeds weer de moeite waard. Ik kan er niet genoeg van krijgen tenminste. De kwalen nemen toe, dat wel, maar het hoort bij het ouder worden en zijn zelfspot, maar ook zijn getob boeit me telkens weer.
8
Marie Cornelie (Dagboeken)
Geschreven door Thera Coppens, gelezen op 13-1-2008
Ondertitel: Dagboek van haar reis naar het hof van Sint-Petersburg 1824-1825. Marie Cornelie is de schatrijke freule Van Wassenaer. Zij schreef uitvoerige dagboeken en liet veel brieven na, bronnen waaruit Thera Coppens put, in dit mooi uitgevoerde boek met prachtige illustraties. Het complete reisdagboek van Marie Cornelie is erin opgenomen. In 1824 en 1825 maakte ze namelijk een reis - per koets uiteraard - van Brussel naar het hof van tsaar Alexander I in Sint-Petersburg. Ze ging mee met het reisgezelschap van Anna Paulowna, de Russische echtgenote van kroonprins Willem Frederik van Oranje. De reis is al erg boeiend (je zou de route zo opnieuw kunnen volgen), maar ook haar beschrijvingen van de mensen die ze in Rusland ontmoet, de gewoontes en gebruiken aan het Russische hof zijn heel interessant en bovendien goed geschreven. Coppens geeft een globale levensbeschrijving van Marie Cornelie, maar ook van het koninklijk huis in Nederland en van de tsarenfamilie in Rusland omheen, wat een mooi beeld schetst van het karakter van deze zeer bescheiden en goedhartige vrouw.
6
Dagboek 1960-1961 (Dagboeken)
Geschreven door Frida Vogels, gelezen op 6-10-2007
Helaas, ik vrees toch dat dit het laatste deel is dat ik van de dagboeken van Frida Vogels gelezen heb. Hoe perfect geschreven ook, het boeiende is ervan af, er zijn teveel details, het is teveel gepietepeuter over anderen waardoor je weliswaar iets over Vogels zelf te weten komt, maar veel meer dan ik al wist toch eigenlijk niet. Er moeten nog vele delen volgen, begreep ik, maar die koop ik niet meer.
8
Dit is om nooit meer te vergeten (Dagboeken)
Geschreven door Helga Deen, gelezen op 17-3-2007
Dagboek en brieven van Helga Deen 1943. Helga (1925, Stettin) woonde vanaf 1933 in Tilburg. Op 1 juni 1943 werd de familie Deen naar Kamp Vught overgebracht, op 2 juli 1943 naar Westerbork en op 16 juli 1943 vergast in Sobibor. Het dagboekje, in een scheikundeschrift bijgehouden en brieven van Helga, van haar geliefde, Kees van den Berg, en een enkele andere brief, getuigen van wat ze meemaakte, maar ook van wat haar bezighield buiten deze vreselijke omstandigheden. Het is maar kort, maar de teksten blijven in je hoofd. Ze was achttien toen ze dit schreef! Wat mij het meeste opviel, was haar verwoede pogingen om tot in het kleinste detail, vaak uit de natuur, iets van geluk te herkennen. Dit alles tegen de achtergrond van haar verliefdheid, die het enerzijds schrijnender, anderzijds mooier maakt. Dagboek en brieven zijn pas na het overlijden van Kees van den Berg door zijn zoon gevonden en aan het Regionaal Achief Tilburg in beheer gegeven. Inleiding Ad van Liempt, Nawoord door Ad van den Oord, Ronald Peeters en Ton Wagemakers, tekst en annotatie van Rob Tempelaars
8
Onder andere (Dagboeken)
Geschreven door J.J. Voskuil, gelezen op 9-3-2007
Herinneringen en dagboekbladen. Sommige stukken had ik al elders gelezen, sommige zijn nieuw, allemaal weer de moeite waard. Maar toppers blijven de stukken over het werk, over mensen, over vreemde mensen vooral. En de herinneringen aan een poging voetballer(tje) te worden vond ik ook heel mooi. Bijna zo mooi als de beschrijving van Kees, de broer van Henriette (Frieda Vogels dus). Het boek mocht niet in de verzameling ontbreken.
8
Geheim Dagboek 18, 1990-1992 (Dagboeken)
Geschreven door Hans Warren, gelezen op 9-11-2006
Gelukkig is dit Dagboek weer in de oorspronkelijke vorm uitgegeven. In deze jaren tobt Hans Warren heel wat af over zijn leven, zijn aanstaande dood (die hij verwacht, al duurt het nog jaren), de verhouding met Mario en zijn relatie met zijn vrouw en kinderen. Ik blijf het boeiend vinden, deze innerlijke strijd, die Warren zo openlijk etaleert. Enerzijds hoort het niet, anderzijds blijft hij door zijn - hoewel misschien niet altijd helemaal oprechte, maar toch - eerlijkheid heel erg dapper. Als je al je hersenspinsels en opvattingen zo durft op te schrijven en vooral ze durft te publiceren, dan ben je wel bijzonder. Voor mij blijft hij zo, al schrik ik me af en toe suf van zijn gevoelens. Hij sterft in 2001, dus er moet nog een aantal dagboeken uitgegeven worden. Door Mario, wiens hand in deze uitgave minder nadrukkelijk aanwezig is dan in de voorgaande afleveringen. Er komen vast nog wel drie boeken uit, drie jaar in een aflevering immers. Iets om naar uit te kijken dus.
8
De wonderen van de heilbot (Dagboeken)
Geschreven door Oek de Jong, gelezen op 12-3-2006
Dagboek 1997 - 2002. Kortom de tijd waarin hij Hokwerda's Kind schreef. Boeiend om die zoektoch mee te lezen, de strijd die het kost om zoiets te schrijven te zien. En hoe de gedachten en thema's en motieven zich aan hem opdringen. Je gaat mee door diepe dalen, maar je merkt ook hoe hoog de toppen zijn als het schrijven lukt.
7
Dagboek 1958-1959 (Dagboeken)
Geschreven door Frida Vogels, gelezen op 5-3-2006
Het tweede deel in deze uitvoerige serie. Minder boeiend dan het eerste deel, weinig over haarzelf en meer over waar ze mee bezig is. Niettemin de moeite van het lezen waard. Maar ik ben een dagboekenliefhebber, dat scheelt.
7
Het jaar waarin mijn vader stierf (Dagboeken)
Geschreven door Rob van Essen, gelezen op 26-2-2006
Dagboekaantekeningen van het jaar waarin de vader van de schrijver stierf. Geen larmoyante beschrijving, geen aftakelingsproces, geen dramatiek, maar wel een gevoelige weergave van gedachten en belevenissen in dat jaar. De schrijver probeert zich een beeld te vormen van zijn vader, een mooier beeld dan hij had, maar de eerlijkheid gebiedt hem te vertellen dat dat er uiteindelijk niet in zit. Ik vind het een eerlijk en nuchter verslag, van een eenzaam mens, dat wel.