Gefilterd op genre 'Autobiografie'.
Resultaat 41 tot 50 van in totaal 120 gevonden boeken.

7
Achttien adressen (Autobiografie)
Geschreven door Ed van Thijn, gelezen op 5-2-2005
Een mooi relaas van zijn onderduikperiode, als kind, in de tweede wereldoorlog. Op achttien adressen. De stijl is niet alles, het verhaal des te meer. En eerlijk ook, zeker in het beschrijven van zijn gevoelens ná de oorlog.
8
Mijn kleine waanzin (Autobiografie)
Geschreven door Jan Brokken, gelezen op 30-1-2005
Mooie autobiografische roman, met veel herkenningsmomenten rond de 60-er jaren. De richtingenstrijd in het hervormde en gereformeerde gebied is mooi in beeld gebracht. Het einde is wat minder, wat geforceerd, maar het boek leest prima.
6
Vrouw in rouw (Autobiografie)
Geschreven door Trix Broekmans, gelezen op 27-6-2004
Eigenzinnige observaties van een weduwe. Broekmans is de weduwe van Wim Wennekes. Ze beschrijft op tamelijke nuchtere wijze haar ervaringen na zijn dood, haar pogingen het leven weer op te pakken. Relativerend, journalistiek en niet onaardig.
7
Het ravijn (Autobiografie)
Geschreven door Max Pam, gelezen op 11-6-2004
Pam beschrijft zijn ervaringen tijdens en ten gevolge van een hersenbloeding die hem twee jaar geleden trof. Het stuk over karakterveranderingen maakte de meeste indruk. De ondertitel: 'Autobiografie van de angst' is goed gekozen. De stijl is afstandelijk en nuchter, wat eigenlijk goed past bij het beschrijven van zo'n ingrijpend voorval. Met dank aan Rita en Frans.
7
De dieven zijn al gaan slapen (Autobiografie)
Geschreven door Leo Pleysier, gelezen op 4-6-2004
Autobiografische stukjes: De ogen, de oren, de haren, de vingers, de tanden de tenen; Jong en oud; Huis en tuin; Mensen en stemmen; Schrijven en lezen; Spreken en zwijgen; Het onuitsprekelijke. Aangenaam leesvoer.
7
Dochter van Eva (Autobiografie)
Geschreven door Carry Slee, gelezen op 5-12-2003
Vervolg op Moederkruid: de puberteit, het zoeken naar een moeder en het achterhalen van de eigen identiteit. Knap geschreven. Herlezen, want ik zag later dat ik het in oktober 2002 ook al had gelezen. Zoveel indruk heeft het kennelijk niet gemaakt dat ik dat niet van tevoren wist!
9
Schaduwkind (Autobiografie)
Geschreven door P.F. Thomese, gelezen op 27-9-2003
Een poging om in woorden te vatten wat het betekent een baby aan de dood te verliezen. En welke rol de taal daarbij speelt. Korte stukjes, zonder sentimentaliteit, maar prachtig verwoord wat er door een vader heengaat. Nocturne, op pagina 76, is het mooiste. Al met al een prachtig document.
7
De kus van de weduwe (Autobiografie)
Geschreven door Threes Anna, gelezen op 29-8-2003
Autobiografische roman van de artistiek leider van Dogtroep, die haar partner verliest door een ongeval. De rouwperiode, nog versterkt door het tegelijkertijd uiteenvallen van de theatergroep, beschrijft ze op realistische wijze. Door reizen naar Australië, Afrika en India bereidt ze zich ondertussen voor op een nieuwe carrière als filmregisseur. Niet slecht. Met dank aan Det, die me dit boek leende!
8
De grote reis (Autobiografie)
Geschreven door Jorge Semprun, gelezen op 10-8-2003
Het verhaal over zijn reis naar Buchenwald, samen met 'de jongen uit Semur', die het niet overleeft. Semprun wisselt het verhaal af met herinneringen aan zijn terugkeer uit Buchenwald. Indringend, zeker als je het ter plekke leest. Hij schrijft prachtig, ondanks de tragiek van het verhaal, met name de wisselingen in tijd vind ik erg mooi.
9
Schrijven of leven (Autobiografie)
Geschreven door Jorge Semprun, gelezen op 28-7-2003
Schrijven over kampervaringen in Buchenwald (Weimar) betekent voor Semprun 'niet leven'. Het duurrde tot de dood van Primo Levi, toen pas kon hij er echt over gaan denken en na een bezoek aan Buchenwald in 1992 schrijft hij deze autobiografie. Aangrijpend, met veel uitweidingen over schrijvers en dichters, maar vooral over wat het voor het leven betekent als je deze ervaringen meemaakt. Een ontroerend mooi boek. Met veel dank aan Marianne!