Gefilterd op genre 'Autobiografie'.
Resultaat 31 tot 40 van in totaal 117 gevonden boeken.

Memoires van Celestine Oliphant - Schoch, uit 1933, over haar leven in en met het Leger des Heils. Louise Stratenus hield haar in Zweden gezelschap en zorgde voor haar dochtertje en voor haar huishouden, ongeveer negen jaar. Met dank aan Johan Ringeling.
6
Eigenlijk hetzelfde als 'Het beste voor het hoogste, maar dan uit 1915, dus minder. Verrassend is dat Louise Stratenus hier niet wordt genoemd, ondanks de overeenkomsten met de Memoires uit 1933. Met dank aan Johan Ringeling.
Eigenlijk hetzelfde als 'Het beste voor het hoogste, maar dan uit 1913, dus minder. Verrassend is dat Louise Stratenus hier niet wordt genoemd, ondanks de overeenkomsten met de Memoires uit 1933. Met dank aan Johan Ringeling.
7
Elke dag vaderdag (Autobiografie)
Geschreven door Nicolaas Matsier, gelezen op 20-6-2005
Tja, niet nieuw, dit vaderdagboekje, maar wel weer de moeite waard. Matsier kan echt schrijven, ook over eenvoudige, voor iedereen herkenbare kwesties als het opgroeien van je twee dochters van 0 tot 6 jaar. De stijl doet het hem, niet zozeer de inhoud.
7
Het bloed kruipt (Autobiografie)
Geschreven door Marjan Berk, gelezen op 28-5-2005
Op zoek naar Jacob Cats. De schrijfster probeert te achterhalen of het klopt dat zij afstamt van Jacob Cats. In haar familie is dat altijd als vaststaand aangenomen. Op onderhoudende wijze beschrijft ze de zoektocht, die ze overigens nauwelijks zelf onderneemt, maar die archivarissen uit Zeeland voor haar uitvoeren. Boeiend is het zeker en het totaaloverzicht aan het eind ook. Leuk!
7
Geen nacht zonder (Autobiografie)
Geschreven door Aleid Truijens, gelezen op 10-5-2005
Beschrijving van een dramatische periode, waarin zoontje Tom aan leukemie lijdt en zich jaren door ziekte en therapieën worstelt. Mooie stijl, redelijk onderkoeld en het loopt nog redelijk af ook.
8
Over mijn vader (Autobiografie)
Geschreven door Remco Campert, gelezen op 26-2-2005
Herinneringen aan de vader van Remco Campert, Jan Campert, ten opzichte van wie hij aanvankelijk ambivalente, sterker nog, negatieve gevoelens had. Door het opschrijven van deze herinneringen is dat veranderd. Een mooi documentje. Herlezen, in verband met de berichten over Jan Campert. Gecombineerd met zijn column in de Volkskrant van 21 februari 2005 toont dit weer eens zijn taalgevoeligheid aan.
7
Achttien adressen (Autobiografie)
Geschreven door Ed van Thijn, gelezen op 5-2-2005
Een mooi relaas van zijn onderduikperiode, als kind, in de tweede wereldoorlog. Op achttien adressen. De stijl is niet alles, het verhaal des te meer. En eerlijk ook, zeker in het beschrijven van zijn gevoelens ná de oorlog.
8
Mijn kleine waanzin (Autobiografie)
Geschreven door Jan Brokken, gelezen op 30-1-2005
Mooie autobiografische roman, met veel herkenningsmomenten rond de 60-er jaren. De richtingenstrijd in het hervormde en gereformeerde gebied is mooi in beeld gebracht. Het einde is wat minder, wat geforceerd, maar het boek leest prima.
6
Vrouw in rouw (Autobiografie)
Geschreven door Trix Broekmans, gelezen op 27-6-2004
Eigenzinnige observaties van een weduwe. Broekmans is de weduwe van Wim Wennekes. Ze beschrijft op tamelijke nuchtere wijze haar ervaringen na zijn dood, haar pogingen het leven weer op te pakken. Relativerend, journalistiek en niet onaardig.