Gefilterd op genre 'Autobiografie'.
Resultaat 21 tot 30 van in totaal 120 gevonden boeken.

8
Het kind en ik (Autobiografie)
Geschreven door Hans van Mierlo, gelezen op 19-3-2011
In dit boekje zie je een overtuigende poging om te beginnen aan heel bijzondere persoonlijke memoires, waardoor het extra spijtig is dat ze nooit afgemaakt kunnen worden. Een jaar na de dood van Hans van Mierlo is dit werk gepresenteerd en het belooft veel moois, maar die belofte zal nooit uitkomen. Zelfs de inleiding van Connie Palmen is de moeite waard.
8
Ondertitel 'Mijn eerste jaar op een Amsterdams mbo'. Nella Blokker (53 jaar) wordt ontslagen bij Educatie, omdat wetswijzigingen leiden tot minder NT2 belangstellenden. Na een korte aarzeling solliciteert ze bij het mbo in Amsterdam. Ze wordt aangenomen bij de afdeling Maatschappelijke Dienstverlening en beschrijft in dit boek haar ervaringen als docent. In een prettige stijl (de tekst is geschreven of bewerkt door haar partner Clemens Kok, die reisauteur en freelance redacteur is) lees je haar relaas, de moeilijkheden die ze tegenkomt als beginnend docent met een moeilijke doelgroep, maar vooral haar plezier in het lesgeven. De leerlingen en hun problemen laten haar overigens niet los. De herkenbaarheid is groot, als je zelf lesgeeft of lesgaf op een ROC. Maar vooral het doorzettingsvermogen van deze Nella en haar empathie met de leerlingen, echt goed om te lezen. Met dank aan Piet!
8
Wij drieŰn (Autobiografie)
Geschreven door Julia Blackburn, gelezen op 20-6-2010
Een familiekroniek, zo luidt de ondertitel. Julia Blackburn is de dochter van dichter Thomas Blackburn en kunstenares Rosalie de Meric. Haar vader is verslaafd aan pillen en alcohol, haar moeder aan de liefde, die ze maar niet kan vinden. Na de scheiding volgen vele onderhuurders die potentiŰle minnaars voor Rosalie zijn en van wie er een - de belangrijkste volgens Rosalie - juist valt voor Julia. Met alle gevolgen vandien uiteraard. Maar ook het leven van beide ouders levert een boeiend verhaal op, met vele herkenbare tijdsbeelden. Julia werd geboren in 1948 en haar ouders bleven hun hele leven lang bezig met hun 'verslaving', meer dan met hun dochter. Toch worden ze met een soort van liefde beschreven en ondanks de ruzies komt er een hereniging tot stand tussen met name moeder en dochter. Een bijzonder verhaal en een heel aangename leeservaring.
8
De som der dagen (Autobiografie)
Geschreven door Isabel Allende, gelezen op 20-6-2008
Memoires van Isabel Allende, als je deze roman zo mag noemen. Met de gebruikelijke fantasie, het familiegevoel en de nodige melodramatiek slaagt ze er toch in een aannemelijk verhaal neer te zetten. Het sleept je mee in de geschiedenissen van al haar familieleden en vrienden, de relaties van deze mensen onderling en met buitenstaanders. Hier en daar komt wat politiek voor, maar mondjesmaat en alles bij elkaar levert het toch een meeslepend verhaal op. Inhoudelijk is het misschien niet allemaal briljant, maar haar stijl en verteltrant zijn onovertroffen. Dat al haar herinneringen worden geschreven in de vorm van een soort brief aan haar overleden dochter Paula, maakt het alleen geloofwaardiger. En dit is voorlopig het einde van haar memoires (tot 2006), kennelijk komt er nog meer. Die ga ik ook lezen, dat is wel zeker. Met dank aan Piet.
7
Van lief naar lef (Autobiografie)
Geschreven door Astrid van der Star, gelezen op 27-1-2008
Een jeugd in de jaren vijftig, zo luidt de ondertitel van dit boek, maar het gaat verder dan dat. De schrijfster vertelt eerst over haar jeugd (ze is geboren in 1944) in de Rotterdamse volksbuurt Crooswijk, waar haar moeder zich aanvankelijk te goed voor voelt, maar waar ze ondanks alle narigheid toch gelukkig is. De vader van Astrid laat het gezin in de steek, Astrid trouwt met de verkeerde man(nen), maar slaagt er uiteindelijk in een zekere rust te vinden. De verwikkelingen, waarin ze verzeild raakt en die ze met grote openhartigheid en soms de nodige humor beschrijft, geven een mooi tijdsbeeld, waarin veel te herkennen valt. De stijl is wat eenvoudig, maar consequent. Het verhaal boeit je absoluut.
7
De helaasheid der dingen (Autobiografie)
Geschreven door Dimitri Verhulst, gelezen op 15-10-2007
De hilariteit die beloofd wordt, gaat mij iets te ver, althans in de eerste helft van dit boek. De schrijver laat zijn geboortedorp zien en vertelt schaamteloos over de platheid van het en zijn leven daar. Soms wel grappig, maar mij ging het iets te ver. De tweede helft daarentegen geeft weer prachtige zinnen, zoals bijvoorbeeld in dit fragment: "Een zetel voor een vertelling is ook waar wij ons naar toe slepen, wij worden elkanders vertelling die een van ons twee zal moeten doen, en ik stel er mij misschien te sterk op in dat zij het zal zijn die het laatste woord zal nemen. Maar het kan ook ik zijn die, op een avond die ik zonder haar niet halen wou, de anderen verveel met ons geluk van nu, zodat ik alsnog de zinnen zal zwijgen die ik tot dan zal hebben opgepot." Al met al toch de moeite waard, dit boek, zij het minder subtiel dan 'Mevrouw Verona'.
7
In betrekking (Autobiografie)
Geschreven door Maria van der Ent, gelezen op 3-10-2007
Maria van der Ent (1900) is de oudste dochter van een groot arbeidersgezin in Rotterdam. Op twaalfjarige leeftijd wordt ze door haar moeder van school genomen en 'verhuurd' als dienstmeisje. Ze doet het goed, komt in veel en steeds rijkere gezinnen te werken en leert alles wat je in die kringen maar leren kunt als het gaat om gedrag, gewoonten en gebruiken. Allerlei zaken die ze later zelf toepast, eerst in het ouderlijk huis, later in haar eigen gezin. Haar zoon Hans en zijn vrouw Dinie hebben in 1970 een gesprek met haar over haar geschiedenis, die ze nooit heeft verteld. Naar aanleiding daarvan schrijft ze die op en geeft 400 beschreven velletjes aan haar zoon in bewaring. Hij mag ze pas openbaar maken na haar dood. Het levert een aandoenlijk verhaal op, met een interessant kijkje in de wereld van de 'dienstmeisjes' in het begin van de twintigste eeuw. De stijl is niet briljant, maar het verhaal pakt je wel.
6
Mina & mijn moeder (Autobiografie)
Geschreven door Marijn van Nieuwer-Amstel, gelezen op 7-9-2007
Marijn - de ikfiguur in dit boek - verliest nogal plotseling haar moeder en heeft grote moeite met de verwerking. Het konijn van haar moeder, Mina, neemt ze mee naar huis omdat haar vader er niet voor kan zorgen. Mina is een eigenwijs konijn, maar het lukt Marijn in een jaar tijd toch iets van haar vertrouwen te winnen en haar in leven te houden terwijl Mina ten dode is opgeschreven. Dit helpt haar bij de verwerking van het verlies van haar moeder. De beschrijving is subtiel en overtuigend, het lijkt mij een aan te raden boek voor oudere scholieren en dertigers die met een vergelijkbaar verlies te kampen hebben. Wel moeten er behoorlijk wat druk- dan wel schrijffouten uit gehaald worden bij een eventuele herdruk. Het is een uitgave van Fortuna (binnen Van Holkema & Warendorf) dus met een interview en discussievragen achterin het boek. Met dank aan Henk L. voor de tip.
6
De onbehaaglijkheidsfactor (Autobiografie)
Geschreven door Jonathan Franzen, gelezen op 10-10-2006
Een autobiografisch werk van het nakomertje Jonathan, dat op gang komt als hij zijn ouderlijk huis gaat leeghalen en te koop zetten na de dood van zijn moeder. Er zitten aardige stukken in, al vind ik die van zijn kinderjaren minder dan die van zijn adolescentie. Het geeft wel weer een mooi beeld van (een deel van) de Amerikaanse samenleving, waar het de haves betreft dan.
7
Roosje (Autobiografie)
Geschreven door Gerard van Westerloo, gelezen op 14-8-2006
Een liefdevol verslag van een onderzoek naar de achtergronden van de moeder van de schrijver. Hij ontdekt dat zij weinig of niets heeft verteld over haar jeugd en over de tijd voordat ze met zijn vader was getrouwd. Van Westerloo gaat op onderzoek uit en ontdekt dat er een geheim was waardoor zij zweeg, maar dat tevens de achtergrond was van haar besluit om een goede moeder te worden. Waar ze volgens Van Westerloo helemaal in geslaagd is.