Gefilterd op genre 'Autobiografie'.
Resultaat 21 tot 30 van in totaal 113 gevonden boeken.

6
Mina & mijn moeder (Autobiografie)
Geschreven door Marijn van Nieuwer-Amstel, gelezen op 7-9-2007
Marijn - de ikfiguur in dit boek - verliest nogal plotseling haar moeder en heeft grote moeite met de verwerking. Het konijn van haar moeder, Mina, neemt ze mee naar huis omdat haar vader er niet voor kan zorgen. Mina is een eigenwijs konijn, maar het lukt Marijn in een jaar tijd toch iets van haar vertrouwen te winnen en haar in leven te houden terwijl Mina ten dode is opgeschreven. Dit helpt haar bij de verwerking van het verlies van haar moeder. De beschrijving is subtiel en overtuigend, het lijkt mij een aan te raden boek voor oudere scholieren en dertigers die met een vergelijkbaar verlies te kampen hebben. Wel moeten er behoorlijk wat druk- dan wel schrijffouten uit gehaald worden bij een eventuele herdruk. Het is een uitgave van Fortuna (binnen Van Holkema & Warendorf) dus met een interview en discussievragen achterin het boek. Met dank aan Henk L. voor de tip.
6
De onbehaaglijkheidsfactor (Autobiografie)
Geschreven door Jonathan Franzen, gelezen op 10-10-2006
Een autobiografisch werk van het nakomertje Jonathan, dat op gang komt als hij zijn ouderlijk huis gaat leeghalen en te koop zetten na de dood van zijn moeder. Er zitten aardige stukken in, al vind ik die van zijn kinderjaren minder dan die van zijn adolescentie. Het geeft wel weer een mooi beeld van (een deel van) de Amerikaanse samenleving, waar het de haves betreft dan.
7
Roosje (Autobiografie)
Geschreven door Gerard van Westerloo, gelezen op 14-8-2006
Een liefdevol verslag van een onderzoek naar de achtergronden van de moeder van de schrijver. Hij ontdekt dat zij weinig of niets heeft verteld over haar jeugd en over de tijd voordat ze met zijn vader was getrouwd. Van Westerloo gaat op onderzoek uit en ontdekt dat er een geheim was waardoor zij zweeg, maar dat tevens de achtergrond was van haar besluit om een goede moeder te worden. Waar ze volgens Van Westerloo helemaal in geslaagd is.
6
Nog in morgens gemeten (Autobiografie)
Geschreven door Koos van Zomeren, gelezen op 10-5-2006
Nieuw Herwijns dagboek, over de veranderingen in het landschap, maar ook over een moord in Herwijnen. Dat is geen gelukkige combinatie, vind ik. De Herwijnse stukken zijn eigenlijk voldoende. Nu krijgt het een wat onsamenhangend geheel. Al leest het makkelijk weg, dat wel.
7
Dikke Dame (Autobiografie)
Geschreven door Hanneke Groenteman, gelezen op 4-3-2006
Opnieuw een aardig boekje over dik zijn, nu gecombineerd met een stuk over de Dikke Dame die op de kermis stond en haar zoon, die als Miss Lola ook als dikke (jonge)dame optrad. Grappig.
7
Kwaad bloed (Autobiografie)
Geschreven door Lorna Sage, gelezen op 27-12-2005
Lorna Sage, literatuurwetenschapper uit Engeland, beschrijft in deze autobiografie haar jeugd in een klein plaatsje op de grens tussen Engeland en Wales. Het zijn de jaren vijftig, met alle bekrompenheid die daarbij hoorde en het lukt haar zich te ontwikkelen en te studeren, ondanks een 'teenagerzwangerschap' en daarbij behorend jeugdhuwelijk. In die tijd! Makkelijk geschreven, aangenaam om te lezen, maar vooral een herkenbaar beeld van een jonge vrouw die zelfstandigheid opeist en verkrijgt.
Memoires van Celestine Oliphant - Schoch, uit 1933, over haar leven in en met het Leger des Heils. Louise Stratenus hield haar in Zweden gezelschap en zorgde voor haar dochtertje en voor haar huishouden, ongeveer negen jaar. Met dank aan Johan Ringeling.
6
Eigenlijk hetzelfde als 'Het beste voor het hoogste, maar dan uit 1915, dus minder. Verrassend is dat Louise Stratenus hier niet wordt genoemd, ondanks de overeenkomsten met de Memoires uit 1933. Met dank aan Johan Ringeling.
Eigenlijk hetzelfde als 'Het beste voor het hoogste, maar dan uit 1913, dus minder. Verrassend is dat Louise Stratenus hier niet wordt genoemd, ondanks de overeenkomsten met de Memoires uit 1933. Met dank aan Johan Ringeling.
7
Elke dag vaderdag (Autobiografie)
Geschreven door Nicolaas Matsier, gelezen op 20-6-2005
Tja, niet nieuw, dit vaderdagboekje, maar wel weer de moeite waard. Matsier kan echt schrijven, ook over eenvoudige, voor iedereen herkenbare kwesties als het opgroeien van je twee dochters van 0 tot 6 jaar. De stijl doet het hem, niet zozeer de inhoud.