Gefilterd op genre 'Autobiografie'.
Resultaat 11 tot 20 van in totaal 113 gevonden boeken.

6
Julie & Julia (Autobiografie)
Geschreven door Julie Powell, gelezen op 11-5-2011
'Een jonge vrouw, een oud kookboek en een zolderkeuken in hartje New York', zo luidt de ondertitel van dit amusante boek. De Kunst van het Koken is een beroemd boek van Julia Child over de Franse keuken. Een schatkamer vol recepten, methoden, informatie over alles wat met (Frans) koken te maken heeft. Julie, een eind twintiger, woont samen met haar man Eric in New York en tobt over het leven, het werk, het wonen en de toekomst. Door een 'project' te starten redt ze zichzelf. Ze gaat een jaar lang alle recepten uit De Kunst van het Koken bereiden. Alles wat verkeerd gaat, wat goed gaat, wat de gevolgen zijn, hoe ze erop reageert, beschrijft ze in dit vermakelijke werkje, waar ook een film van is gemaakt, zo blijkt. In het kader van een te schrijven artikel over koken is dit een absolute aanrader, voor mij, maar met de film erbij waarschijnlijk voor wel meer mensen.
8
Een soort vervolg op Het roer kan nog zesmaal om, dus aardige autobiografische stukken, soms hilarisch en altijd de moeite waard. De stukken over zijn schrijversreizen zijn erg aardig, een van de mooiste stukken is het stuk over zijn beenbreuk en zijn verblijf in het ziekenhuis, maar ook het stuk over Lucia B. is zeer de moeite waard.
7
Daar staat mijn huis (Autobiografie)
Geschreven door Hans Keilson, gelezen op 16-4-2011
Een mooi boekje met herinneringen van de schrijver. Het dateert al uit 2009 en werd pas in 2010 - toen de schrijver plotseling grote bekendheid kreeg - gepubliceerd. Het geeft op subtiele wijze weer hoe zijn leven eruit zag, wat hij deed en ervoer in de periode voor de tweede wereldoorlog en hoe hij omging met de omstandigheden, ook nadat hij naar Nederland was gevlucht. Erg mooi.
8
Het kind en ik (Autobiografie)
Geschreven door Hans van Mierlo, gelezen op 19-3-2011
In dit boekje zie je een overtuigende poging om te beginnen aan heel bijzondere persoonlijke memoires, waardoor het extra spijtig is dat ze nooit afgemaakt kunnen worden. Een jaar na de dood van Hans van Mierlo is dit werk gepresenteerd en het belooft veel moois, maar die belofte zal nooit uitkomen. Zelfs de inleiding van Connie Palmen is de moeite waard.
8
Ondertitel 'Mijn eerste jaar op een Amsterdams mbo'. Nella Blokker (53 jaar) wordt ontslagen bij Educatie, omdat wetswijzigingen leiden tot minder NT2 belangstellenden. Na een korte aarzeling solliciteert ze bij het mbo in Amsterdam. Ze wordt aangenomen bij de afdeling Maatschappelijke Dienstverlening en beschrijft in dit boek haar ervaringen als docent. In een prettige stijl (de tekst is geschreven of bewerkt door haar partner Clemens Kok, die reisauteur en freelance redacteur is) lees je haar relaas, de moeilijkheden die ze tegenkomt als beginnend docent met een moeilijke doelgroep, maar vooral haar plezier in het lesgeven. De leerlingen en hun problemen laten haar overigens niet los. De herkenbaarheid is groot, als je zelf lesgeeft of lesgaf op een ROC. Maar vooral het doorzettingsvermogen van deze Nella en haar empathie met de leerlingen, echt goed om te lezen. Met dank aan Piet!
8
Wij drieŰn (Autobiografie)
Geschreven door Julia Blackburn, gelezen op 20-6-2010
Een familiekroniek, zo luidt de ondertitel. Julia Blackburn is de dochter van dichter Thomas Blackburn en kunstenares Rosalie de Meric. Haar vader is verslaafd aan pillen en alcohol, haar moeder aan de liefde, die ze maar niet kan vinden. Na de scheiding volgen vele onderhuurders die potentiŰle minnaars voor Rosalie zijn en van wie er een - de belangrijkste volgens Rosalie - juist valt voor Julia. Met alle gevolgen vandien uiteraard. Maar ook het leven van beide ouders levert een boeiend verhaal op, met vele herkenbare tijdsbeelden. Julia werd geboren in 1948 en haar ouders bleven hun hele leven lang bezig met hun 'verslaving', meer dan met hun dochter. Toch worden ze met een soort van liefde beschreven en ondanks de ruzies komt er een hereniging tot stand tussen met name moeder en dochter. Een bijzonder verhaal en een heel aangename leeservaring.
8
De som der dagen (Autobiografie)
Geschreven door Isabel Allende, gelezen op 20-6-2008
Memoires van Isabel Allende, als je deze roman zo mag noemen. Met de gebruikelijke fantasie, het familiegevoel en de nodige melodramatiek slaagt ze er toch in een aannemelijk verhaal neer te zetten. Het sleept je mee in de geschiedenissen van al haar familieleden en vrienden, de relaties van deze mensen onderling en met buitenstaanders. Hier en daar komt wat politiek voor, maar mondjesmaat en alles bij elkaar levert het toch een meeslepend verhaal op. Inhoudelijk is het misschien niet allemaal briljant, maar haar stijl en verteltrant zijn onovertroffen. Dat al haar herinneringen worden geschreven in de vorm van een soort brief aan haar overleden dochter Paula, maakt het alleen geloofwaardiger. En dit is voorlopig het einde van haar memoires (tot 2006), kennelijk komt er nog meer. Die ga ik ook lezen, dat is wel zeker. Met dank aan Piet.
7
Van lief naar lef (Autobiografie)
Geschreven door Astrid van der Star, gelezen op 27-1-2008
Een jeugd in de jaren vijftig, zo luidt de ondertitel van dit boek, maar het gaat verder dan dat. De schrijfster vertelt eerst over haar jeugd (ze is geboren in 1944) in de Rotterdamse volksbuurt Crooswijk, waar haar moeder zich aanvankelijk te goed voor voelt, maar waar ze ondanks alle narigheid toch gelukkig is. De vader van Astrid laat het gezin in de steek, Astrid trouwt met de verkeerde man(nen), maar slaagt er uiteindelijk in een zekere rust te vinden. De verwikkelingen, waarin ze verzeild raakt en die ze met grote openhartigheid en soms de nodige humor beschrijft, geven een mooi tijdsbeeld, waarin veel te herkennen valt. De stijl is wat eenvoudig, maar consequent. Het verhaal boeit je absoluut.
7
De helaasheid der dingen (Autobiografie)
Geschreven door Dimitri Verhulst, gelezen op 15-10-2007
De hilariteit die beloofd wordt, gaat mij iets te ver, althans in de eerste helft van dit boek. De schrijver laat zijn geboortedorp zien en vertelt schaamteloos over de platheid van het en zijn leven daar. Soms wel grappig, maar mij ging het iets te ver. De tweede helft daarentegen geeft weer prachtige zinnen, zoals bijvoorbeeld in dit fragment: "Een zetel voor een vertelling is ook waar wij ons naar toe slepen, wij worden elkanders vertelling die een van ons twee zal moeten doen, en ik stel er mij misschien te sterk op in dat zij het zal zijn die het laatste woord zal nemen. Maar het kan ook ik zijn die, op een avond die ik zonder haar niet halen wou, de anderen verveel met ons geluk van nu, zodat ik alsnog de zinnen zal zwijgen die ik tot dan zal hebben opgepot." Al met al toch de moeite waard, dit boek, zij het minder subtiel dan 'Mevrouw Verona'.
7
In betrekking (Autobiografie)
Geschreven door Maria van der Ent, gelezen op 3-10-2007
Maria van der Ent (1900) is de oudste dochter van een groot arbeidersgezin in Rotterdam. Op twaalfjarige leeftijd wordt ze door haar moeder van school genomen en 'verhuurd' als dienstmeisje. Ze doet het goed, komt in veel en steeds rijkere gezinnen te werken en leert alles wat je in die kringen maar leren kunt als het gaat om gedrag, gewoonten en gebruiken. Allerlei zaken die ze later zelf toepast, eerst in het ouderlijk huis, later in haar eigen gezin. Haar zoon Hans en zijn vrouw Dinie hebben in 1970 een gesprek met haar over haar geschiedenis, die ze nooit heeft verteld. Naar aanleiding daarvan schrijft ze die op en geeft 400 beschreven velletjes aan haar zoon in bewaring. Hij mag ze pas openbaar maken na haar dood. Het levert een aandoenlijk verhaal op, met een interessant kijkje in de wereld van de 'dienstmeisjes' in het begin van de twintigste eeuw. De stijl is niet briljant, maar het verhaal pakt je wel.