Gefilterd op genre 'Familiegeschiedenis'.
Resultaat 21 tot 23 van in totaal 23 gevonden boeken.

7
En zij die na ons komen (Familiegeschiedenis)
Geschreven door Truska Bast, gelezen op 27-10-2012
Kleine kroniek van drie Nederlandse families, zo luidt de ondertitel van dit boek van Truska Bast. Ze schreef dit in opdracht van het NIDI, het Nederlands Interdisciplinair Demografisch Instituut, dat onderzoek doet naar de veranderende levensloop. Bast gaat uit van drie families dus, een 'boerenfamilie', een 'notabele familie' en een familie die vanuit IndiŰ naar Nederland komt. Deze families beschrijft ze, per generatie, wat aardige beelden oproept van dingen die je eigenlijk wel weet, maar graag nog eens leest. Literair kun je dit werk niet noemen, aardig om te lezen is het wel.
7
Bruggenbouwers (Familiegeschiedenis)
Geschreven door Jan Guillou, gelezen op 10-5-2012

Dit is een vreemd geval: literatuur is het niet echt, de moeite van het lezen waard zeker. Een met vaart geschreven roman over drie Noorse broers die - ondanks hun moeizame en financieel lastige start - een prachtige opleiding kunnen volgen en briljant afsluiten. Daarna gaan ze ieder een eigen kant op: eentje naar Afrika, eentje naar Noorwegen (ze studeerden in Duitsland) en eentje naar Engeland. De laatste trekt weg met een man van wie hij lijkt te houden. De avonturen van de eerste twee komen voornamelijk aan bod en die liegen er niet om. Of liegen er niet om, ze worden met zoveel soepelheid van stijl verteld, dat je in een keer wilt doorlezen. Kortom, deze Guillou kan erg goed vertellen, de roman is een uitstekend vakantieboek. En dan moet dit deel een zijn van een trilogie, dus wie weet. De tweede wereldoorlog staat op het punt van beginnen en een van de Noorse broers is getrouwd met een Duitse vrouw. Wordt vervolgd ongetwijfeld.

8
Ons Kamp (Familiegeschiedenis)
Geschreven door Marja Vuijsje, gelezen op 8-3-2012
Een min of meer joodse geschiedenis. De vader van Marja Vuijsje, Nathan, is relatief kort in Auschwitz geweest en overleefde het kamp omdat hij trombone kon spelen. Zijn ouders, zijn broer en zijn zus (met echtgenoot en kinderen) werden vermoord. De schrijfster vertelt de geschiedenis van haar familie, zonder tearjerkend te zijn en met een open oog voor de omstandigheden van die tijd en de jaren erna. De beschrijving van haar relatie tot haar vader vind ik echt prachtig. Maar ook de andere familieleden worden met zorg en toch licht kritische blik beschreven. Sommigen gingen naar Israel, de meningen over de houding van Israel zijn verdeeld bij de 'achterblijvers'. Eerlijk is ze ook ten opzichte van haarzelf. Een mooi tijdsbeeld en inderdaad een enigszins joodse geschiedenis.
vorige 1 2 3