Gefilterd op genre 'Familiegeschiedenis'.
Resultaat 11 tot 20 van in totaal 28 gevonden boeken.

7
Vintage (Familiegeschiedenis)
Geschreven door Patty Stenger, gelezen op 25-4-2017

Een zeer leesbaar familieverhaal is deze roman van Patty Stenger (nooit van gehoord, maar Zuidas moet ook de moeite waard zijn). Cecile is de dochter van Anton en de moeder van Jord en Juul. Erg gelukkig is ze niet, ook niet met haar prachtige designzaak. Er moet een geschiedenis zijn die ze niet kent, althans niet duidelijk. Langzaam maar zeker wordt dit familiegeheim onthuld en vallen veel dingen op z'n plaats. Stenger heeft een aangename manier van schrijven, je blijft lezen en benieuwd naar de uitkomst, waarbij de familieverhoudingen op scherp gesteld worden. 

7
Echte Amerikaanse jeans (Familiegeschiedenis)
Geschreven door Jan Guillou, gelezen op 7-4-2017

Het zesde deel van de serie 'De grote eeuw' (Drie broers, twee oorlogen, één eeuw) is deze roman. Dit deel gaat over Eric, een jong familielid van de grote familie Lauritzen. Het speelt zich af op twee niveaus, eentje in de jaren vijftig en het andere op een iets beschouwender manier in 1968, als hij in Parijs woont. In de jaren vijftig beschrijft de ikverteller (Eric dus) zijn omstandigheden, zijn leven met een (stief)vader Harry, zijn moeder en zijn (wat vaag beschreven) broertje Axel. Hij is een goede zwemmer en dat blijkt hij uiteindelijk van zijn 'echte' vader te hebben, een Fransman. Allerlei ervaringen, met de familie, met financiële omstandigheden, met school, met kostschool beschrijft hij en tussentijds lees je het commentaar dat een van zijn tantes geeft op zijn schrijfsels, als hij in 1968 in Parijs alles opschrijft. Het is in die zin wel bijzonder, maar de veranderingen die in het noorden plaatsvinden onder invloed van de culturele en politieke omstandigheden in de wereld staan voorop. En dat de invloed van Amerika daarbij van grote invloed is, mag duidelijk zijn. Nog één deel te gaan. 

Een adembenemend epos is deze 'vertelling' door de Georgisch/Duitse schrijfster Haratischwili (1983, Tblilisi). Want eigenlijk vertelt ze in verhaalvorm aan haar nichtje Brilka wat haar familie in ruim een eeuw heeft meegemaakt, te beginnen bij het leven van haar overgrootmoder Stasia, die in 1900 werd geboren. Met daaraan voorafgaand een proloog, die o.a. vertelt over het magische chocoladedrankje dat de vader van Stasia ooit bedacht en dat een rol blijft spelen in alle verhalen. Verhalen die nauw met elkaar samenhangen en waarbij ook personen worden betrokken die niet tot de familie Jasji behoorden maar wel een grote rol speelden in het leven van de familieleden. Een belangrijke figuur is Kostja, de zoon van Stasia en de grootvader van de vertelster Nitsa. De karakterontwikkeling die hij doormaakt is zeer overtuigend beschreven. Van de anderen ook, maar zijn rol is uiterst belangrijk in de samenhang van de verhalen. Het is een behoorlijk dik boek, waar je van smult, de uitvoering is prachtig en de verhalen geven je een geweldig beeld van de familiegeschiedenis, maar ook van de geschiedenis van Georgië en Rusland. Onweerstaanbaar mooi! 

6

De zoektocht van een Nederlandse zoon naar zijn vader in Amerika, begin twintigste eeuw, zo staat het op de achterkant. En zo is het ook, maar niet heel veel meer dan dat. Een historische roman kun je dit nauwelijks noemen, al leest het prima weg en kun je je er iets bij voorstellen. In tijden van armoede, oorlog, financiële crisis verlaat een vader zijn vrouw en vijf kinderen en zoekt zijn heil in de Verenigde Staten. De moeder speelt trouwens ook een bedenkelijke rol ... maar wel een logische. Hij meent een belangrijk cabaretier te zijn of te worden, wat natuurlijk een vals idee is. Zijn zoon David zoekt hem op en blijft ook in de VS, ook al omdat hij daar zijn ware liefde vindt. Tja, het is allemaal invoelbaar en mooi en af en toe tragisch, maar het is een registratie eigenlijk, niet veel meer. Wel worden de rampen van die tijd aangestipt, maar erg veel diepgang zit er uiteindelijk niet in. 

8
Blauwe Ster (Familiegeschiedenis)
Geschreven door Jan Guillou, gelezen op 23-6-2016

Deel 5 is dit uit de serie 'De grote eeuw' van Jan Guillou en het is opnieuw de moeite waard. Zelfs spannend deze keer, omdat het meer in het bijzonder gaat over de twee dochters van de pater familias, Lauritzen, die beiden op hun eigen manier strijden tegen 'hun' Duitse vijand en tegelijkertijd achtergrond. Johanne is de hoofdpersoon, ze is spion voor de Engelsen, woont in het min of meer neutrale Zweden en probeert de Duitsers een hak te zetten. Ze is drietalig en spreekt o.a. vloeiend Duits, wat haar activiteiten af en toe vergemakkelijkt. Allerlei klussen worden haar deel (ook klussen waar ze niet echt naar uitkijkt) en de samenwerking met haar zus Rosa is belangrijk voor beiden. Rosa werkt bij de Zweedse geheime dienst en kan zo haar steentje bijdragen in de Tweede Wereldoorlog, waarover het in dit deel specifiek gaat. Op naar deel 6! 

9
As in tas (Familiegeschiedenis)
Geschreven door Jelle Brandt Corstius, gelezen op 15-3-2016

De schrijver maakt - om de as van zijn vader, Hugo Brandt Corstius, te verstrooien - een fietstocht van Amsterdam naar de Middellandse Zee. Deze tocht beschrijft hij in dit kleine boekje, in zestien dagen fietst hij 1620 km, onvoorbereid en met (een deel van) de as van zijn vader in zijn tas. Het is een mooi kleinood, hij vertelt erin over zijn ontberingen tijdens de fietstocht, die hij overigens met glans doorstaat en mixt dit met herinneringen aan zijn wonderlijke vader. Een genot om te lezen! 

 

8
De kop in het zand (Familiegeschiedenis)
Geschreven door Jan Guillou, gelezen op 18-4-2015

Dit is deel 4 uit de serie 'De grote eeuw' en het smaakt nog steeds naar meer. De familie Lauritzen verblijft in Zweden en dit deel gaat vooral over de oudste van de drie broers, Lauritz. Hij verliest zijn vrouw en twee zonen en is de enige in de familie die toch blijft geloven in een Duitse overwinning, maar vooral in de Duitse cultuur die uiteraard langzaam maar zeker verdwijnt in deze barre oorlogsjaren. Intussen werkt hij door, als een echte bruggenbouwer, terwijl het familiekapitaal vermindert, maar niet verloren gaat. De familiegeschiedenis wordt geschetst tegen de achtergrond van de Tweede Wereldoorlog, maar deze keer gezien vanuit een geheel ander standpunt dan wij gewend zijn. Ondanks alles blijf je geloven in de broers, van wie Oskar (teruggekeerd uit Afrika met enorme hoeveelheden geld) en Sverre (de homoseksuele kunstenaar) het verlies van Duitsland met vertrouwen tegemoetzien, terwijl Lauritz verder en verder wegzakt in treurnis en verdriet. Een zoon van hem is SS'er geworden, tot weerzin van iedereen behalve zijn vader en zijn dochters behoren juist tot degenen die zich in het geheim verzetten tegen alles wat met de oorlog te maken heeft. Een mooie roman en opnieuw kijk ik met spanning uit naar deel 5 in deze serie. 

7
Een schitterend isolement (Familiegeschiedenis)
Geschreven door Olga Majeau, gelezen op 15-4-2015

Dit boek heeft - terecht - de ondertiteling 'Een familiegeschiedenis' en het verhaalt de geschiedenis van de voorvaderen van de schrijfster. Ze begint daaraan doordat ze van haar grootmoeder Elfi allerlei familiestukken erft. Ze heeft haar grootmoeder dan jaren niet gezien, maar haar laatste jaren wel meegemaakt. Elfi en ook Olga stammen af van beroemde voorouders, het schrijversechtpaar Bettina en Achim von Arnim (uit de Duitse Romantiek). Maar de kern van het verhaal gaat over Árpád Eperjesy, de vader van Elfi, over wie eigenlijk nooit gesproken werd in de enigszins uit elkaar gevallen familie. Langzaam krijgen we de geschiedenis te horen. Deze overgrootvader van Olga heeft alles meegemaakt. Geboren als baron (in Hongarije) maakt hij de neergang mee: gescheiden, eenzaamheid, de Hongaarse goelag, de oorlogen, de opstanden en uiteindelijk zijn dood in Nederland. Het is een boeiend verhaal, waarin veel voorkomt dat je vaag weet, maar niet echt. En vanuit zijn perspectief gezien wordt veel je helder. Een treurig bestaan had hij, dat is zeker zo. De stijl vind ik wat minder helaas en af en toe moet je echt goed lezen om te weten hoe het nu precies in elkaar zit, de namen zijn ook ingewikkeld, maar toch, een mooi boek. 

7
Magdalena (Familiegeschiedenis)
Geschreven door Maarten 't Hart, gelezen op 4-3-2015

Magdalena is een verhaal over de moeder van Maarten 't Hart, maar zoals meestal bij hem lees je net zoveel over hemzelf als over zijn moeder. Die overigens een hoogst merkwaardige, maar wel constante vrouw was, die aan het einde enigszins de draad kwijtraakt. Ernstige wanen en angsten had ze, dat wel (zo meent ze haar hele leven dat haar man altijd maar 'naar vreemde mokkels loerde', waar hij ook maar was en was ze panisch voor dieren, van klein tot groot) en een zeer vast geloof ('Dat vindt de Here niet fijn'), dat leidde tot veel ongemak. Toch bleef 't Hart zijn moeder trouw, tot aan het einde toe, ondanks de bijnaam 'varkensbeest', die ze hem gaf. Prachtige beschrijvingen van het gezinsleven, de omstandigheden tijdens zijn jeugd, de vroege dood van zijn vader, het tweede huwelijk van zijn moeder met 'oom Jaap' en de dood van zijn moeder. De verhalen die zijn moeder vertelt, de dingen die ze zegt, ze blijven in je hoofd rondspoken. Het is een heerlijk boek, met een enigszins verlopend einde. Het lijkt wel alsof hij het boek per se 250 bladzijden dik wilde maken ... als dat anders was geweest, had ik het boek een 8 gegeven. 

8
De Stamhouder (Familiegeschiedenis)
Geschreven door Alexander Münninghoff, gelezen op 20-12-2014

Een familiekroniek, zo luidt de ondertitel van dit boek van Alexander Münninghoff en Anna Enquist zegt erover: 'Een overweldigend boek, geschreven met beheerste passie en subtiele humor. Ik heb het ademloos uitgelezen.' Daar kan ik me helemaal in vinden, al mis ik de boosheid die me ook overviel tijdens het lezen. Je zult maar zo'n opa hebben. Je zult maar zo'n vader hebben. Zoveel had anders kunnen lopen als de 'Oude Heer' de zaken iets menselijker had aangepakt ... De situatie was natuurlijk ook desastreus, als je in Letland woont voor de Tweede Wereldoorlog, daar gerespecteerd (en heel rijk) bent en gedwongen wordt te verhuizen naar Nederland. Maar dan nog, er blijven andere opties, met name op het relationele vlak. Maar het ging om macht, om geld, om status en de katholieken (met name de Jezuïeten) hielden hier nadrukkelijk rekening mee. De stijl van Münninghoff is onnavolgbaar. Lange zinnen schuwt hij niet, alles loopt en je zou denken dat je ook zelf met enige rancune terugkijkt op de situatie, maar nergens blijkt dat. Een zekere afstandelijkheid houdt hem op de been, houdt ook het boek op de been en inderdaad, af en toe zit er een sprankje humor in, al vind ik dat wel moeilijk waarneembaar. Dat je het ademloos uitleest, helemaal waar!