Gefilterd op genre 'Biografie'.
Resultaat 11 tot 20 van in totaal 131 gevonden boeken.

8
De familie Mann (Biografie)
Geschreven door Tilmann Lahme, gelezen op 13-6-2017

Geschiedenis van een gezin (ondertitel) en wat voor een gezin. Thomas Mann, zijn vrouw Katia en zijn kinderen Erika, Klaus, Golo, Monika, Elisabeth en Michael vormen samen een ander gezin dan ik eigenlijk had gedacht. Erg op elkaar ingespeeld, een min of meer hecht gezin toch wel, vooral door moeder Katia bijeengehouden, waarbij alles in het werk gesteld werd om de grote schrijver Thomas Mann gelegenheid te geven zijn boeken te schrijven en na te denken. De Tovenaar werd hij wel genoemd door zijn kinderen ... Ook de broer van Thomas Mann, Heinrich, komt aan de orde, maar het gaat toch vooral om het primaire gezin. Dat de opkomst van het nazisme in Duitsland hen uiteindelijk dwingt naar de VS te verhuizen, ligt voor de hand, dat het allemaal lukte is een lastiger kwestie. Ook in de VS krijgen ze uiteindelijk te maken met een politiek en een cultuur die ze niet ligt, dus het grootste gedeelte van de familie keert naar Europa terug. Lahme slaagt er goed in alle lijntjes vast te houden en van elke persoon in de familie een beeld te geven. Met zulke bijzondere mensen is dat een hele kunst. Mooie familiebiografie!

7
Onder de mensen (Biografie)
Geschreven door Peter Brusse, gelezen op 2-6-2017

Het is een biografie van de vader van Peter Brusse, M.J. Brusse (1873-1941), journalist. zo luidt ook de ondertitel. De schrijver vertelt over het leven van zijn vader, die stierf toen hij zelf vier jaar oud was, met liefde en een zekere vorm van objectiviteit. M.J. Brusse, bekend van 'Boefje' bij het grote publiek, was in zekere zin een vernieuwer van de journalistiek. Hij beschreef - vaak door zelf deel uit te maken van een groep mensen - de situatie waarin mensen leefden aan de zelfkant van de samenleving. Bijvoorbeeld havenarbeiders, alleenstaande moeders, zeelieden en werklozen. Hij trouwde drie keer en kreeg zeven zonen, die allemaal iets met kunst of journalistiek te maken kregen. Het mooiste van dit boek is dat Peter Brusse er via de reportages van zijn vader in slaagt een beeld te geven van hoe het er in Nederland voorstond in die tijd en hoe het er in de journalistiek aan toeging. 

5
Amy mijn dochter (Biografie)
Geschreven door Mitch Winehouse, gelezen op 24-4-2017

Dit verhaal, over Amy Winehouse (hoewel eigenlijk meer over de relatie die haar vader Mitch met zijn dochter had) stond op mijn e-reader, dus ach, lezen maar. Veel nieuws vond ik er niet in. De rol van de familieleden wordt niet zo duidelijk, hoe vaak 'Dad' deze ook steeds noemt. Wel sneert hij naar de ex van Amy (Blake) en de roddelpers. Dat Amy Winehouse geen gemakkelijk kind was en het later heel moeilijk had, was eigenlijk al duidelijk, maar ik geloof inderdaad niet dat ze zo'n slecht leven leidde, sterker nog, dat het zo'n 'slechte' vrouw was. Nee, echt veel voegde dit niet toe, deze biografische schets die haar vader van haar maakte. Een sterke schrijver is hij trouwens ook niet. Wel gaan de inkomsten uit dit boek naar de Amy Winehouse Foundation en dat maakt veel goed.

8
Orgelman (Biografie)
Geschreven door Mark Schaevers, gelezen op 9-4-2017

Felix Nussbaum, een schildersleven is de ondertitel van deze biografie. Het is een bijzondere biografie, omdat je meekijkt met wat de schilder heeft geproduceerd; er staan veel afbeeldingen bij en van daaruit wordt zijn levensverhaal je duidelijk. Dat is treurig genoeg, hij werd geboren in 1904 en stierf in 1944, in Auschwitz. Deze joodse schilder werd verdreven uit Duitsland en verbleef even in Italië, later in Oostende en tot slot in Brussel. Altijd schilderde hij, geen vrolijke schilderijen, wel duidelijke en met een klein beetje humor, tot op het laatst. Pas lang na zijn dood ontstond de roem, zo betoogt ook Schaevers in zijn biografie. In Osnabrück, waar hij geboren is, is inmiddels een Felix Nussbaum Haus opgericht, in een prachtige architectuur en met talloze werken van hem. Het is een je zou haast zeggen alternatieve biografie geworden, die wellicht wat details gemist heeft en niet overal even secuur is als het om kunstkennis gaat (zeggen de recensies), maar over het algemeen toch zeer lovend is ontvangen (zeker door mij). Het boek is bekroond met De Gouden Boekenuil 2015. 

7
De zussen Van Gogh (Biografie)
Geschreven door Willem-Jan Verlinden, gelezen op 28-3-2017

Dit boek las ik opnieuw, mede naar aanleiding van een bezoek aan het Kröller-Müller Museum, waar een expositie was over de Vroege Van Gogh. Meestal hoor je vooral over Vincent en Theo van Gogh, de grote schilder zelf en zijn broer, maar nooit over de zussen Anna, Lies en Wil. Het is een mooi tijdsbeeld dat Verlinden geeft, die gebruik maakt van talloze brieven die de familieleden aan elkaar (en aan anderen) schreven. De zussen leidden alledrie een min of meer turbulent leven, er overkwam hun van alles, maar hun familiegevoel en familieliefde blijven overeind. Zij het dat met name de echte trots pas later, toen hun inmiddels overleden broer Vincent zo beroemd werd, helemaal duidelijk werd. Het boek geeft een mooi inkijkje in het leven en de gewoonten van de leden van het domineesgezin van Dorus van Gogh en Anna Carbentus, de ouders, mensen die zich in Brabant staande wisten te houden en zowel de katholieken als de protestanten op hun hand kregen. Het tijdsbeeld is mooi, daarnaast draagt het gezin altijd de sporen van de beroemde zoon en broer en dat heeft zijn consequenties gehad. Hoewel op de stijl van dit boek wel iets aan te merken valt, is het heel goed te lezen en bovendien interessant genoeg.

7
Willem Elsschot, mijn vader (Biografie)
Geschreven door Ida de Ridder, gelezen op 30-8-2016

Een aardig verhaal van de dochter van de grote Elsschot, Ida. Ze beschrijft haar leven met deze vader, maar gaat vooral in op zijn werk. Met name de feiten in het leven van haar ouders probeert ze te plaatsen in zijn werk. Merkwaardig blijft dat hij eerst heel aardig en zacht was, later nors en nog later weer terugkeert in zijn oude stemming. Wel probeert ze daar, met succes, verklaringen voor aan te dragen. De stijl is niet alles, maar haar interpretaties zijn zeker de moeite van het lezen waard. Gekocht bij Boekwinkeltjes. 

9

Cécile en Elsa de Jong van Beek en Donk waren twee zussen, die leefden resp. van 1866 tot 1944 en van 1868 tot 1939. Ze hadden beiden een opmerkelijk leven, aanvankelijk onlosmakelijk met elkaar verweven, later stukken minder, veel later weer met meer verbinding. Toch is de onderlinge 'strijd' door het hele boek, een mooie dubbelbiografie, duidelijk. De sfeer van de tijd is bijzonder goed weergegeven. De oudste, Cécile dus, schreef toen ze getrouwd was met Adriaan (Paul) Goekoop het (mij) bekende boek Hilda van Suylenburg, destijds een opvallend feministisch getinte roman, die ondanks alles veel herdrukken kreeg. Later keerde ze zich helemaal af van dit standpunt en werd ze katholiek en vooral rechts. Elsa trouwde met Alphons Diepenbrock en probeerde haar leven zo goed en zo kwaad als het ging in dienst van hem en vooral in dienst van diens muziek te stellen. Ook zij werd van protestants uiteindelijk katholiek, maar was zeker niet 'rechts' te noemen. Het is een prachtige biografie, die je niet weg kunt leggen, zo boeiend is hun leven maar ook zo boeiend heeft Elisabeth Leijnse alles beschreven. Heel knap. 

6
De vrouw met de bijl (Biografie)
Geschreven door Steffie van den Oord, gelezen op 18-3-2016

In dit boek - ondertitel ... en negen andere moordenaressen - geeft Steffie van den Oord achtergrond en geschiedenis van tien moordenaressen (of bijna moordenaressen) weer, die leefden tussen 1712 en 1946. Tien vrouwen vertellen hierover, in het enigszins geromantiseerde maar altijd op waarheid berustende verhaal. De bronnen geeft Van den Oord erbij. Het geeft wel iets van de geschiedenis weer en zeker over het (meestal treurige) leven van deze vrouwen, zaken die vaak voorkwamen en soms nog voorkomen in het huwelijksleven. Want daarover gaat het toch vaak: de man overheerst, de vrouw is het zat en handelt soms in een vlaag van verstandsverbijstering. Soms ook echter is het een daad met werkelijk voorbedachte rade, wat in deze gevallen altijd verkeerd uitpakt uiteraard. Of goed, dat is maar hoe je het bekijkt. Alleen het laatste verhaal overtuigt mij niet, althans, ik kan me werkelijk niet voorstellen dat iemand (en zeker niet een vrouw, maar dat terzijde) zoiets doet ... Een ondanks het thema toch wel aangenaam tussendoortje, dit boek! 

 

8
Het tumult van de tijd (Biografie)
Geschreven door Julian Barnes, gelezen op 6-2-2016

Dit is een eigenzinnig, geromantiseerd eigenlijk, verhaal over het leven van Shostakovich. De beroemde componist, die een gekweld leven leidde en altijd bang was, laf noemt hij zichzelf, maar hoe laf kun je zijn als je constant het risico denkt te lopen dat je vrouw, je kinderen, je familie gevaar lopen? Laat staan jezelf ... Zelfs al was het een fictief gevaar, dan nog gaat de componist ten onder in het tumult van de tijd. Het is een prachtige roman geworden, waarin Barnes, zoals hij zelf schrijft,  de situaties heeft 'behandeld zoals ik een privédagboek zou behandelen: als naar het lijkt de volle waarheid gevend, maar meestal geschreven op hetzelfde moment van de dag, in dezelfde gemoedstoestand, met dezelfde vooroordelen en weglatingen.' Het is een indrukwekkend verhaal, dat iets laat zien van de situatie in Rusland, de moeilijkheden en drama's die zich er afspeelden (en spelen) en de angst die een schijnbaar succes, maar ook een afkeuring van een compositie kan geven. Lees 'Een: Op de overloop' en je bent verloren en blijft doorlezen. 

7
Geert van Oorschot, uitgever (Biografie)
Geschreven door Arjen Fortuin, gelezen op 27-1-2016

De biografie van de grote uitgever, een lijvig boekwerk, maar het was dan ook het proefschrift van Arjen Fortuin, met alle details, noten, literatuurlijsten en registers die erbij horen. Om van de foto's maar niet te spreken. Een enorme klus, het leven beschrijven van deze man en zijn werk. Alles wat hij uitgaf, komt ongeveer voorbij, maar eruit springen toch de ruzies die hij telkens had met zijn 'aangenomen zonen' als Reve, Hermans, Hanlo, Jeroen Brouwers (vooral) enzovoort. Hij komt naar voren als een niet echt heel aardige man, maar wel eentje die heel veel voor de literatuur en de uitgeverswereld heeft betekend. Hij had een absolute voorkeur voor enkele schrijvers en dichters (en weerzin tegen anderen), die ook blijkt uit zijn uitgegeven werken. Hij zag ook wat ze 'waard' waren. Tegelijkertijd wilde hij zelf ongelooflijk graag schrijver, liever nog, dichter zijn. Het eerste is enigszins gelukt (Peskens maakte naam en faam), het tweede niet. Het is treurig te zien hoe hij omging met zijn kinderen, of, laat ik het anders zeggen, hoe de omgang met zijn kinderen was. Niet alles is hemzelf te verwijten, maar wel veel. De zelfmoord van zoon Guido komt uitvoerig aan bod, zijn reactie daarop, maar ook met zijn zonen Geert Jr. en Wouter gaat het niet echt van een leien dakje. De dood van zijn vrouw Hillie hakt er ook nogal in trouwens. Het is lastig dit boek te beoordelen, want heel veel wist je al (De brieven tussen Vasalis en Van Oorschot!) vanuit ander werk en het is vaak een (terechte) opsomming van het vele uitgeefwerk. Maar uiteindelijk pakt het je toch, toegegeven. Je zult zo'n biografie maar uit je pen krijgen!