Gefilterd op genre 'Novelle'.
Resultaat 21 tot 30 van in totaal 178 gevonden boeken.

7
Hoogteverschillen (Novelle)
Geschreven door Julian Barnes, gelezen op 30-5-2013
Dit boek van Julian Barnes is eigenlijk te lezen als een ode aan zijn overleden vrouw en dan op een hoog niveau. Ik moet zeggen dat ik 'Alsof het voorbij is'vele malen mooier vond, maar de herinneringen aan zijn vrouw, zijn manier van rouwverwerking, die zijn prachtig beschreven. De combinatie met ballonvaart vond ik niet overtuigend, ik denk dat alleen het gedeelte over verlies en rouw en wat dat veroorzaakt, voldoende was geweest voor een prachtig boek.
8
Treindromen (Novelle)
Geschreven door Denis Johnson, gelezen op 15-3-2013
Het is bijna niet te beschrijven, waar dit boekje over gaat. Op de achterkant staat: Dagloner Robert Grainier is een gewone man in buitengewone tijden. Gebroken door het verlies van zijn vrouw en dochtertje worstelt Grainier om zijn weg te vinden in het snel veranderende Amerikaanse Westen van het begin van de twintste eeuw. Maar het gaat over veel meer, terwijl het maar zo'n dun boekje is. De stijl is onovertroffen. Een boekje om vaker te lezen!
6
De verrekijker (Novelle)
Geschreven door Kees van Kooten, gelezen op 10-3-2013
Inclusief de Literagenda, het is het boekenweekgeschenk van 2013. Wel een aardig boekje, maar met veel uitweidingen die niet bepaald terzake doen. Je kunt hem (Van Kooten dus) beter horen en zien (althans dat kon je) dan lezen, in dit boekje tenminste.
7
Komedie in mineur (Novelle)
Geschreven door Hans Keilson, gelezen op 15-5-2011
De derde roman van Keilson, die na jaren in de publiciteit is gekomen. Wim en Marie, een jong echtpaar, nemen als 'menselijke verplichting' in de tweede wereldoorlog een onderduiker in huis, Nico. Als Nico min of meer onverwacht overlijdt, ontstaat voor hen een geheel nieuwe situatie. De subtiele stijl van deze novelle is vergelijkbaar met die van de andere drie boeken van Keilson. Je verbaast je over het feit dat dit boek in de jaren veertig, het kwam in 1947 voor het eerst uit, niet herkend werd.In 1995 is het herzien en opnieuw uitgegeven, in het Duits, net als de herdruk in 2005. Pas in 2010 is het vertaald, nadat Keilson met 'In de ban van de tegenstander' plotseling beroemd werd. Keilson woont in Nederland (vluchtte voor de wereldoorlog vanuit Duitsland hierheen) en is 101 jaar oud.
9
De Kraai (Novelle)
Geschreven door Kader Abdolah, gelezen op 16-3-2011
Een prachtig boekenweekgeschenk, eindelijk weer eens. Abdolah beschrijft met gebruikmaking van citaten (soms een klein beetje aangepast) van Nederlandse schrijvers zijn leven. Althans het leven van een vluchteling uit Iran, met alle mogelijkheden en vooral onmogelijkheden die daarmee samenhangen. Rode draad blijft zijn wens een schrijver te worden. Dat is hij geworden ook. Multatuli is een groot voorbeeld voor hem, dat zie je al aan het begin van de novelle: 'Lezer! Ik ben makelaar in koffie, en woon op de Lauriergracht, no. 37. Het was nooit mijn streven om koffie te verkopen, maar het leven heeft het zo bepaald.' Snel naar de boekhandel, koop een boek en krijg het boekenweekgeschenk 2011.
7
De stille getuige (Novelle)
Geschreven door Top Naeff, gelezen op 17-9-2010
Een prachtige verstilde novelle over een verloren liefde is dit. Ook gebaseerd op de werkelijke gevoelens die Top Naeff voor Willem Rooyaards gehad zou hebben. Een beetje erg dramatisch en somber, maar zeker de moeite waard. Al was het maar vanwege de mooie uitvoering van het boekje, met een tekening van Toorop voorin! En uiteraard vanwege de soms prachtige zinnen en sfeertekeningen.
9
Een minuut stilte (Novelle)
Geschreven door Siegfried Lenz, gelezen op 27-8-2010
Siegfried Lenz is van 1926, dus niet zo heel erg jong meer. Dat hij deze novelle, want dat is het eigenlijk, zo mooi heeft kunnen schrijven, tekent zijn talent. Ik had nog nooit iets van hem gelezen, terwijl hij ooit een van de belangrijkste naoorlogse Duitse schrijvers was. Met dit boekje heeft hij een soort van comeback gemaakt en het is ook werkelijk prachtig. Christian houdt van zijn lerares Engels, Stella Petersen en de ontwikkeling van hun liefde wordt op een subtiele manier weergegeven. Uiteraard gaat het hier om een onmogelijke liefde, maar de manier waarop hij dit beschrijft! Heel erg mooi. Je weet direct vanaf het begin dat het helemaal is misgelopen, een dramatisch einde heeft gekregen, maar je blijft doorlezen tot je het uit hebt. Een klein maar prachtig verhaal, dat je goed moet koesteren. Ik kocht het bij Boekhandel Bastings in Oostburg, een kleine maar zeer goed voorziene boekwinkel met een prima smaak voor nieuw werk!
9
Kleine Dagen (Novelle)
Geschreven door Bernard Dewulf, gelezen op 3-5-2010
Dewulf beschrijft in deze novelle zijn kinderen op een manier die buitengewoon ontroert. Heel subtiel zegt hij wat ze doen, hoe ze dat doen, maar vooral wat het voor hem allemaal betekent en welke gedachten en gevoelens dat oproept. Je zou er talloze voorbeelden van kunnen geven, maar je moet het gewoon lezen, zoals bijvoorbeeld dit, als het zoontje gaat lezen: 'Maar de volgende ochtend liep hij lezend de badkamer binnen. Ik heb hem omhelsd als was hij nog eens geboren. Weet je, papa, zei hij later aan tafel met zijn boek, lezen in een boek is spannender dan in een strip. O ja, zei ik. Je moet meer kijken in je hoofd, zei hij. Ik heb geknikt en al mijn vreugde ingeslikt.' Ook dit boek is terecht genomineerd voor de Libris Literatuurprijs 2010. (En terecht heeft hij de prijs gekregen, op 10 mei 2010!).
6
De trein naar Oefa (Novelle)
Geschreven door Rosita Steenbeek, gelezen op 5-4-2010
Het boekenweekgeschenk van de Bijenkorf, van Rita en Frans gekregen. Helaas valt het wat tegen, Steenbeek heeft, net als Zwagerman, erg veel energie gestoken in de opzet van de novelle, wat de kwaliteit niet ten goede kwam. Eigenlijk gaat het om drie treinreizen door Rusland, waarin de vrouw, samenwonend met de jongere ArmeniŰr die bij haar in Nederland verblijft, naar Rusland gaat om zijn familie te leren kennen. Dat loopt op een deceptie uit, maar die voel je al wel heel lang van tevoren aankomen.
6
Duel (Novelle)
Geschreven door Joost Zwagerman, gelezen op 13-3-2010
Het boekenweekgeschenk van 2010 natuurlijk. Zwagerman kan absoluut schrijven, maar hij is beter in essays dan in romans of novellen. Dit is een heel aardig verhaal, mooi in de tijd geplaatst, actueel, over een museum dat verbouwd moet worden en tijdelijk (lang dus) dicht is, waar hij dan zijn intrek in neemt. Maar ook over een vervalsing, die merkwaardige consequenties heeft, zowel voor de vervalser, voor de kunst als voor de museumdirecteur. Helaas is het geheel wat al te geconstrueerd, althans zo voelt het aan. Als het boekenweekgeschenk bedoeld is om mensen aan het lezen te krijgen, dan is dit geen succes. Voor de schrijver Zwagerman zelf was het een goede oefening, die hij vakkundig, maar niet literair genoeg, heeft ingevuld. Wel lezen dus, maar ja, met scepsis, helaas. Want een aardige man lijkt hij me wel. Misschien moet hij gewoon uit de losse hand een verhaal over de liefde schrijven of zo.