Gefilterd op genre 'Novelle'.
Resultaat 11 tot 20 van in totaal 185 gevonden boeken.

7
Omtrent liefde en dood (Novelle)
Geschreven door Erwin Mortier, gelezen op 19-3-2017

Een kleinood, waarin Erwin Mortier zijn gedachten formuleert over leven en dood en afscheid van Jef Geeraerts en zijn vrouw Nora. Maar niet alleen dat, ook zijn eigen opvattingen over leven en dood komen aan de orde. In prachtige zinnen, zoals altijd. Een mooi boekje, ondertitel: 'Een afscheid'. 

8

Schwob.nl zorgt elke maand voor een vertaling van een klassieker en dit is wel een topper, vind ik eigenlijk. De vertaling is van Marc Rummens. Franz Werfel is bekend van (o.a.) Het lied van Bernadette. Deze novelle - Das blassblaue Frauenschrift, geschreven in 1940 - geeft een beeld van iemand die in gewetensnood verkeert en aarzelt de juiste beslissing te nemen. Leonidas was een 'gewone' man, die opgeklommen is en getrouwd is met een schatrijke vrouw, die dol op hem is. Op het moment dat hij een brief ontvangt van de joodse vrouw Vera, met wie hij ooit, jaren geleden, een relatie had, raakt hij in grote verwarring. Zij doet een beroep op hem en het resultaat is een aarzeling, een innerlijke strijd tussen het juiste en het onjuiste, waarbij niets het goede besluit kan zijn. Zoals in de introductie door de vertaler is aangegeven gaat het hier niet alleen om schuld en boete, maar ook om bijvoorbeeld de fascinatie voor jodendom en christendom om politiek en macht. Het is een klein boek, met een grootse inhoud. 

8
De verdrinking (Novelle)
Geschreven door Roger Martin du Gard, gelezen op 5-2-2017

De hoofdfiguur uit deze novelle, de ikverteller, komt als een van de onderofficieren terecht in een kleine plaats in Frankrijk, tijdens een militaire oefening. Ze worden ondergebracht op verschillende adressen, maar hij ontdekt een jongen die hem enorm aanspreekt en krijgt via hem een verblijfplaats bij de bakker waar de jongen werkt als bakkersknecht. Het laat zich raden wat er gebeurt, maar de beschrijving is zo nauwgezet, zo weloverwogen, de ikverteller probeert zich zodanig te beheersen, dat je wel mee moet gaan in de gebeurtenissen. Beklemmend, dit verhaal en zoals achterin staat, heeft Du Gard het verhaal zo 'waarheidsgetrouw, zo gedetailleerd' mogelijk geprobeerd weer te geven, dat 'straks niemand gelooft dat hij het verzonnen heeft'. Daarmee sleept de schrijver de lezer mee in deze (schijn)werkelijkheid. 

8
De eenzame postbode (Novelle)
Geschreven door Denis Thériault, gelezen op 1-11-2016

Bilodo, door zijn 'vriend' Robert spottend Libido genoemd, is een eenzame postbode die zijn leven zonder geluk probeert te doorbreken met het lezen van de post van anderen. Zo leest hij ook de brieven van Ségolène, een vrouw uit Guadeloupe, die een briefwisseling heeft met Gaston Grandpré. Deze briefwisseling bestaat uit haiku's en op enig moment voelt Bilodo dat hij Grandpré is en verdiept hij zich in haiku's, tanka's en veel Japanse gewoontes. Dit leidt tot een merkwaardige ontwikkeling en een ontknoping die recht doet aan de theorie over de haiku. Het is een merkwaardige novelle, waarin de gelukzaligheid van de postbode wreed wordt verstoord, terwijl hij aanvankelijk zijn eenzaamheid lijkt te hebben overwonnen. De schrijver heeft een mooie stijl, waarin de verschillende haiku's en tanka's verweven zijn. Het is een mooi, tragikomisch, liefdesverhaal.  

7
Een zaterdagmiddag (Novelle)
Geschreven door Bert Wagendorp, gelezen op 23-10-2016

Een eenvoudig, subtiel verhaal over een verhaal dat een moeder aan haar zoon vertelt. Een bom - van de geallieerden - doodde haar kleine broertje, op het schoolplein van de school waar haar vader het hoofd van was. Het is zeventig jaar geleden gebeurd en haar broertje was de ideale zoon van haar vader, bestemd voor veel meer dan hij zelf ooit had bereikt. Het biedt ook de zoon van de moeder een andere kijk op zijn leven en dat van zijn moeder en vooral van zijn grootvader. Mooi!

8
De buitenkant van Meneer Jules (Novelle)
Geschreven door Diane Broeckhoven, gelezen op 10-9-2016

Een klein boekje met veel inhoud. Alice, een oudere vrouw, wordt 's morgens wakker en verwacht dat haar man Jules als altijd het ontbijt heeft klaargemaakt. Hij blijkt overleden; nadat hij koffie had gezet en de tafel had gedekt, zat hij nu dood op de bank. Alice accepteert het niet, ontvangt ook de autistische buurjongen die altijd komt schaken met Jules. Deze doorziet het wel, maar zegt niets. Alice vertelt haar overleden man van alles en de buurjongen David houdt zijn mond en ziet nog slechts de buitenkant van Meneer Jules. Mooi, subtiel verhaal. 

8
Verdriet is het ding met veren (Novelle)
Geschreven door Max Porter, gelezen op 29-4-2016

Een poëtisch en prachtig boekje over het verdriet dat een vader en zijn twee zoontjes hebben door het plotseling overlijden van echtgenote en moeder. Het lijkt net een lang gedicht maar het is tegelijkertijd een soort novelle over rouw, verlies, de kracht van literatuur, het gedrag van de vader en de jongetjes, heel bijzonder. Ook grappig soms trouwens. Kraai komt binnenvliegen en speelt zijn rol in dit verhaal. Hij is tegenspeler, helper, bedrieger, genezer, kinderoppas, maar uiteindelijjk helpt hij de drie aanvankelijk verlorenen. De vader is dan ook een Ted Hughes bewonderaar en Kraai komt natuurlijk uit de gedichtencyclus Crow van Hughes. Echt een boekje om vaker te lezen. 

8
Broer (Novelle)
Geschreven door Esther Gerritsen, gelezen op 15-3-2016

Dit boekenweekgeschenk mag er zijn. Als je in staat bent in 94 pagina's een dergelijk familieverhaal te schrijven, dan mag je blijven. En Esther Gerritsen was er al trouwens. Olivia - sinds kort financieel directeur van een serviezenbedrijf en op het punt staand de aandeelhoudersvergadering in te gaan - wordt gebeld door haar broer Marcus, die huilend vertelt dat zijn been wordt geamputeerd. Met Marcus heeft Olivia niet veel contact meer, maar gaande het verhaal blijkt dat de band tussen broer en zus toch wel heel sterk is. En dat dat ook een reden heeft. Olivia wordt steeds meer op afstand geplaatst, ook al doordat haar man en zonen tegen elke verwachting in, buitengewoon goed met Marcus kunnen opschieten. Olivia heeft Marcus in huis genomen en probeert zowel haar gezin (man Gerard en twee zonen), haar relatie met haar broer, haar relatie met de aandeelhouders én haar werk in goede banen te leiden. Dit leidt tot een hoopvol einde, zo lijkt het. Sommige kritieken geven wat af op de compactheid van de beschrijving, maar in het kader van het boekenweekgeschenk en de vaststaande omvang daarvan, vind ik juist dat ze die optimaal heeft benut. Haar dialogen blijven geweldig en de positie van Olivia wordt bijna terloops heel duidelijk geschetst. Een mooi boekenweekgeschenk 2016!

8
Voor altijd voor het laatst (Novelle)
Geschreven door Tjitske Jansen, gelezen op 26-11-2015

In een onnavolgbare stijl - bijna poëtisch uiteraard, bij Tsjitske Jansen - schetst de schrijfster in korte stukjes een deel van haar leven. Althans, dat moet het haast wel zijn, haar leven. Hoe kort ook soms, toch zo mooi van stijl en zo invoelbaar ook. Haar jeugdjaren, haar puberteitsjaren, haar liefdes, haar schrijverschap, van alles komt voorbij, maar zodanig dat je het net niet kunt aanraken, wel kunt ... ja, accepteren? Aanvaarden dat het zo was en niet anders? Een citaat: 'Tijdens het autorijden had de charmer het voor de tweede keer uitgemaakt. Ik zat te huilen. Hij zei: 'I hate to see you cry.' Ik antwoordde: 'Don't worry, I would have found a reason for crying anyway.' Ik weet niet of ik ditzelfde antwoord had gegeven als ik niet iemand was die schreef.(...) Van het ene op het andere moment veranderde ik van een vrouw die huilde om het afgewezen zijn in een vrouw die zocht naar iets om te doen, denken of zeggen, wat de situatie de moeite van het opschrijven waard maakte.' Dat vind ik een prachtige quote! Mooi boek, zeker lezen.

 

8
Afrikaans geheim (Novelle)
Geschreven door Roger Martin du Gard, gelezen op 20-7-2015

Een prachtige novelle van de schrijver van De Thibaults, geschreven gedurende een kleine pauze tijdens het schrijven van zijn meesterwerk. Het gaat over de liefde tussen een broer en een zus en het lijkt werkelijkheidsgetrouw, maar dat is het niet. Wel blijf je erover nadenken. Zelf schrijft hij aan zijn redacteur: 'Schuld? Verantwoordelijkheid? Ik kan alleen maar antwoorden dat ik bij het verzinnen (van a tot z) en het vertellen van dit verhaal absoluut niet de bedoeling heb gehad om incest te rechtvaardigen. [...] Ik moet toegeven dat ik het prettig zou vinden als ik dankzij dit voorbeeld de lezer tot meer begrip en clementie heb gebracht voor een daad die de gangbare moraal afkeurt ...' De novelle is voor het eerst uitgegeven in 1949. Ik wacht met spanning op Luitenant-kolonel de Maumort, dat is in herdruk en komt binnenkort uit.