Gefilterd op genre 'Roman'.
Resultaat 81 tot 90 van in totaal 2186 gevonden boeken.

6
De truc (Roman)
Geschreven door Emanuel Bergmann, gelezen op 5-10-2016

Best een aardig verhaal, al is het allemaal enigszins voorspelbaar. Er zijn twee verhaallijnen, die elkaar kruisen als Mosche Goldenhirsch (later de beroemde goochelaar Zabbatini), geboren in 1934 en Max Cohn, wonend in Los Angeles en geboren in 1997, elkaar ontmoeten. De goochelaar is een selfmade man die zich door de oorlog heeft heengeworsteld, beroemd is geworden, maar later in Amerika in een opvanghuis terecht is gekomen. Max is een gevoelige jongen, wiens ouders gaan scheiden. Hij wil Zabbatini zoeken omdat hij denkt dat deze goochelaar de scheiding kan voorkomen. Ze helpen elkaar, de oma van Max blijkt bovendien ook tijdens de oorlog te hebben geleden en Mosche alias Zabbatini uiteindelijk te kennen. Eind goed al goed, wel de nodige dramatiek van de oorlogstijd, maar toch ... een aardig boek voor jeugdigen lijkt mij. Voor volwassenen is het wat veel van het goede. 

5
Lieve (Roman)
Geschreven door Ronald Giphart, gelezen op 2-10-2016

Lieve is een ingewikkeld verhaal met veel dubbelingen. Liv krijgt (voor het eerst) een droomrol in een belangrijke film van filmer Noah. Het is de film over zijn liefde en leven met Lieve, die zich uiteindelijk doodreed tegen een boom. De tegenspeler van Liv is Bison, een teruggetrokken maar uiterst beroemde filmster die al in veel films naam maakte. De verwikkelingen zijn duidelijk en de overeenkomsten tussen het leven van Noah en Lieve en Bison en Liv ook. Erdoorheen spelen ook anderen een rol van betekenis, met name de scenarioschrijver Casper, die Lieve naar zijn hand bleek te kunnen zetten en gepasseerd wordt bij het schrijven van het scenario voor deze film. Al deze dubbelingen worden gelardeerd met de nodige seks en erotiek. Ach, het is een boek dat je in een avondje uitleest, maar mij stelt het niets voor. Gelukkig heb ik het niet gekocht maar geleend.

8
Blindelings (Roman)
Geschreven door Kris van Steenberge, gelezen op 23-9-2016

Met spanning zag ik dit boek tegemoet, want 'Woesten' vond ik destijds erg mooi. Dit ook, al is het anders. Toch herken je de schrijver erin. Jonas, de hoofdpersoon in het boek, is de zoon van Abigaïl en Karel, twee ongelooflijke tegenpolen, zowel qua karakter als qua afkomst. De manier waarop Jonas wordt verwekt, spreekt boekdelen. De wijze waarop met name de moeder zich ambitieus over haar zoon buigt en hem dwingt in alles haar zin te doen, is mijns inziens niet helemaal overtuigend. Aan de andere kant is Jonas aanvankelijk zo zachtaardig, dat het ook weer logisch is. Als hij een vreselijk ongeluk krijgt, wordt alles nog erger. De vader probeert zich er - de ouders zijn al lang uit elkaar - mee te bemoeien, maar alles lijkt zinloos. De 'liefde' van Jonas voor Anouk komt niet van de grond, Abigaïl zit overal tussen en gebruikt (lees 'misbruikt') haar zoon, totdat alles misloopt. De rol van de vader vind ik wat minder tot zijn recht komen, het verhaal zelf overtuigt me des te meer. Niet om vrolijk van te worden, wel om over na te blijven denken.

6
Waar mijn hart ooit klopte (Roman)
Geschreven door Sebastian Faulks, gelezen op 10-8-2016

Dit boek, dat ik enthousiast ter hand nam, omdat ik me 'Het lied van de loopgraven' goed herinnerde, viel me wat tegen. Faulks kan goed schrijven, maar in dit verhaal komen veel losse eindjes voor. Dan denk ik, waarom niet een enkelvoudig thema genomen en dat goed uitgewerkt? Hoe dan ook, het verhaal gaat over een psychiater (Robert Hendricks) die de gebeurtenissen tijdens de tweede wereldoorlog de revue laat passeren. Hij logeert bij een man, die niet lang meer te leven heeft, maar die meent hem meer over zijn vader te kunnen vertellen. Hij woont op een eiland voor de Franse kust. Er komen veel thema's aan de orde: oorlog, liefde, eenzaamheid, verdriet. Het is wel een aardig verhaal, goed geschreven bovendien, maar het boeide me veel en veel minder dan 'Het lied van de loopgraven'. 

6
Met stomheid geslagen (Roman)
Geschreven door Edward St. Aubyn, gelezen op 27-7-2016

Omdat ik de Melrose romans zo prachtig vond, kocht ik dit ook. Op de achterkant staat het volgende: 'Met stomheid geslagen is een hilarische roman over het literaire circuit, maar het is veel meer dan dat. St. Aubyn drijft de spot met de oppervlakkige wereld van roddels en hypes, maar is intussen op zoek naar het wezen van de literatuur ...' Dat klopt ook wel, maar ik ben niet zo dol op hilarische romans. Al leest dit heel gemakkelijk weg. Het verhaal gaat over de wereld van de literatuur en alles wat zich afspeelt rond de uitreiking van een belangrijke literaire prijs. De juryvoorzitter, de schrijvers, de tv presentatoren, de literaire recensenten, alles komt langs. Grappig, dat wel. En je kunt je er ook veel bij voorstellen natuurlijk. Maar om nou te zeggen, dit moet je gelezen hebben, nee dat dan weer niet. 

6
Thuiskomen (Roman)
Geschreven door Anne Tyler, gelezen op 22-7-2016

Thuiskomen moet het verhaal zijn van twee Koreaanse baby's die geadopteerd worden in de VS. Twee Amerikaanse echtparen, waarvan een met een Iraanse afkomst treffen elkaar op het vliegveld tijdens de aankomst van hun adoptiebaby's uit Korea. Daardoor raken ze bevriend met elkaar. Eigenlijk gaat het meer over de gebeurtenissen eromheen; de familieverhalen en de onderlinge relaties vormen de kern. Met name de verschillen tussen de mensen van Iraanse afkomst en de 'echte' Amerikanen worden benadrukt. Alles komt voorbij: liefde, jaloezie, kinderwens, opvoeding, je niet geaccepteerd voelen als vreemdeling in het land waar je altijd al woonde, ziekte, dood, het leven dus. Dat doet Anne Tyler met verve, ik kan niet anders zeggen. Maar dat je er nu van wakker moet liggen, nee dat toch niet. Vakantieliteratuur, wat mij betreft. 

8
Misschien Esther (Roman)
Geschreven door Katja Petrowskaja, gelezen op 20-7-2016

De titel alleen al laat zien hoe moeilijk het is je geschiedenis te achterhalen, zeker als dat zo'n ingrijpende en veelomvattende geschiedenis is. Rusland, Oekraïne, Duitsland, twee wereldoorlogen, het tsarisme, het Stalinisme, Babi Jar, alles komt voorbij. Dat gebeurt in een prachtige, literaire stijl, met af en toe enige ironie, waarbij de schrijfster speelt met de taal. Een indrukwekkend boek, waarbij Katja Petrowskaja niet zozeer het Jodendom wil beschrijven, maar door het reizen in de tijd een beeld wil geven van een enorme familie, waarin - ook doordat er Joodse roots zijn - enorm veel heeft plaatsgevonden. Door deze zoektocht heeft ze zichzelf ook enigszins 'bevrijd', zo lees ik in een interview met haar. Het is geen boek om even snel uit te lezen, je moet het in delen tot je nemen. Maar mooi is het. 

8
Een heel leven (Roman)
Geschreven door Robert Seethaler, gelezen op 14-7-2016

Dit mooie boekje vertelt het verhaal van Andreas Egger in een beknopte maar zeer meeslepende stijl. Andreas' leven verglijdt als het ware, het overkomt hem en hij blijft overeind. Hij wordt als vierjarige - met tegenzin - opgenomen door een boer (Kranzstocker) aan de voet van de bergen in Oostenrijk. Hij blijkt een harde werker te zijn, die het leven neemt zoals het komt. Hij vindt voor korte tijd de liefde, maar gaat daarna de oorlog in, naar Rusland. Dat is de enige periode dat hij uit het Alpengebied weg is. Als hij terugkeert, probeert hij met allerlei werkzaamheden in zijn onderhoud te voorzien. Dat lukt hem, al lijkt het alsof hij door het lot (noodlot?) wordt gedreven. Tussen de regels lees je hoe de wereld verandert, moderniseert, hoe ook de arbeid verandert. Andreas echter niet, al maakt hij op zijn manier gebruik van de mogelijkheden. Maar hij blijft wie hij is, tot het einde toe. Prachtig!

8
De boom in het land van de Toraja (Roman)
Geschreven door Philippe Claudel, gelezen op 5-7-2016

Weer een prachtig, weloverwogen werk van Claudel, wat kan hij toch mooi schrijven. Het verhaal is niet zo belangrijk, maar de gedachten die uitgewerkt worden zijn meer dan de moeite waard. In zulke geweldige zinnen ook. 'Doorleven als om je heen de gedaantes en het gezelschap worden uitgewist komt neer op het constant herscheppen van een orde die in iedere fase van het spel door de chaos van de dood overhoop wordt gehaald. Leven betekent in zekere zin: weten hoe je moet overleven en herscheppen.' De dood van een goede vriend leidt tot deze overwegingen, die een filmmaker (middelbare leeftijd) maakt. Hij laveert bovendien tussen twee vrouwen, van wie hij eigenlijk evenveel houdt en die ook van hem houden. Hij wil een film maken waarin de dood, de tijdelijkheid en de lichamelijkheid thema's zijn en denkt daarover na. De titel verwijst naar de begrafenisceremonie op Sulawesie. Daar gelooft men dat het heel lang duurt voor iemand 'echt' dood is, de echte begrafenis vindt vaak pas maanden later plaats. Er is ruimte tussen de dood en het herscheppen van de orde, hoe tijdelijk die dan ook weer is. 

5
De pianobouwer (Roman)
Geschreven door Kurt Palka, gelezen op 1-7-2016

Hélène Giroux is door haar moeder opgeleid tot pianobouwer. Ze kan prachtig pianospelen en bekoort daarmee menigeen. Als haar vader overlijdt en later haar moeder en de fabriek waarover zij de leiding heeft gekregen tijdens de Eerste Wereldoorlog ten gronde gaat, staat ze er alleen voor. Ze kan zich, nadat ze weduwe is geworden, samen met haar dochter enigszins redden en wordt uiteindelijk door een oude vriend geholpen, met een dramatische afloop. In het boek krijgen we deze gebeurtenissen stukje bij beetje te horen. Ze is inmiddels in Canada, St. Homais, aangekomen, waar ze het kerkkoor leidt en piano speelt. Langzaam komen alle geheimen naar voren en ontrolt zich het verhaal. Het verhaal kon mij niet erg boeien, helaas. Prachtig en ontroerend, zoals op de voorkant staat, vond ik het zeker niet: te voorspelbaar, te oppervlakkig, de karakters te weinig uitgediept.