Gefilterd op genre 'Roman'.
Resultaat 71 tot 80 van in totaal 2186 gevonden boeken.

7
Notendop (Roman)
Geschreven door Ian McEwan, gelezen op 22-11-2016

Het perspectief in deze roman ligt bij een ongeboren baby. Hij maakt mee hoe zijn moeder Trudy en zijn vader John uit elkaar zijn gegaan, zogenaamd tijdelijk. Zijn moeder heeft echter een relatie met Claude, de broer van John en dat is allemaal niet zo mooi. Dat vertelperspectief, dat heeft wel iets, je gaat er met gemak in mee. De personen echter worden - misschien ook door dat perspectief - niet zo duidelijk uitgewerkt en eerlijk gezegd vind ik de plot ook niet zo heel sterk. Toch is het een zeer leesbaar boek geworden en natuurlijk kan hij goed schrijven, dat is zeker zo. Dat de ongeboren baby zoveel weet van wat er in de wereld gebeurt, is overigens niet helemaal invoelbaar, maar vooruit. En dat het geheel gebaseerd is op Hamlet is natuurlijk duidelijk. Niet het beste boek van Ian MacEwan maar toch de moeite van het lezen waard. 

 

6
Wat alleen wij horen (Roman)
Geschreven door Saskia de Coster, gelezen op 17-11-2016

In deze roman gaat het om de personen die wonen in het Atlasgebouw, een appartementencomplex dat op de nominatie staat afgebroken te worden. Zes maanden voordat het zo ver is, krijgen de bewoners het definitieve bericht: ze moeten naar andere woonruimte omkijken. Aan de overkant komt een nieuw complex, waar ze eventueel in kunnen. De diverse personen worden met zorg, af en toe wat humor en ironie, beschreven: Melanie, een alleenstaande moeder met een zoontje Claus van zes (je zou hen de hoofdpersonen kunnen noemen), Abi en George, een ouder echtpaar waarvan George de grip op zijn leven aan het verliezen is en Abi, zijn vrouw, dit nauwelijks kan accepteren, Erin, een schrijfster die een boeiende vrouw, Lou, ontmoet, haar broer Anton, die als beveiliger in een winkel en als conciërge in het Atlasgebouw werkt en nog veel meer, kortom, een scala van mensen komt je tegemoet. Dat maakt het lezen plezierig, maar eigenlijk niet veel meer dan dat. Dat mensen niet van verandering houden, welke consequenties dit heeft enzovoort, komt uiteraard ook aan de orde, maar eerlijk gezegd boeide deze roman me minder dan 'Wij en Ik'. 

8
De bekeerlinge (Roman)
Geschreven door Stefan Hertmans, gelezen op 14-11-2016

Vigdis, een christelijke jonkvrouw uit een aanzienlijke familie wordt gepassioneerd verliefd op David, een Joodse man. Ze vergooit haar rijke leven voor hem, volgt hem waar hij ook gaat. Ze krijgen drie kinderen, vluchten al maar door, raken elkaar kwijt en Hamoutal, zoals Vigdis gaat heten is ten einde raad. Temidden van de kruistochten, de chaotische tijd van de 11e eeuw, beleeft ze de treurigste avonturen, op de voet gevolgd door de schrijver, die haar spoor zoekt. Het is een boeiende roman geworden, gebaseerd op historische bronnen. Ook nu weer slaagt Hertmans erin zijn stijl aan te passen aan de geschiedenis die hij beschrijft en ook zichzelf een rol te geven in het verhaal. Je voelt zijn passie hierdoorheen. Een prachtige roman, opnieuw.  

7
Jane Austen, onder vier ogen (Roman)
Geschreven door Anke Werker, gelezen op 7-11-2016

Als je een liefhebber bent van de boeken van Jane Austen, dan moet je deze historische roman gelezen hebben. Het is een  dubbelportret van Jane en haar zuster Cassandra, waarbij hun nichtje Caroline uiteindelijk ook een rol krijgt toebedeeld. Het verhaal zelf is eigenlijk niet zo opzienbarend, wel is het geheel in de stijl van Jane Austen geschreven en krijg je net als in de boeken van Jane Austen zelf een aardig beeld van de tijd waarin ze leefde en werkte. Dat de familie ondanks zichzelf iets had hoog te houden, zeker in deze tijd en op het platteland van Engeland, is ook duidelijk. Het was heel moeilijk voor een vrouw om te schrijven en te werken, maar haar familie begreep het wel en gaf haar de ruimte waar het kon. De geschiedenis wordt overgoten met een min of meer romantisch sausje, maar zelfs dat gebeurt in de stijl van Jane Austen natuurlijk. Echt een boek om bij de 'Verzameling Jane Austen' te hebben. Anke Werker, de schrijfster van dit boek, schrijft columns voor JaneAusten.nl. 

8
Van vogels en mensen (Roman)
Geschreven door Margriet de Moor, gelezen op 31-10-2016

Vreemd: iemand doet alsof ze een moord heeft gepleegd op een aardige oude man die ze altijd hielp. Haar dochter neemt wraak en terecht. Je voelt geen wroeging om iets dergelijks. Rond deze geschiedenis worden de levens van verschillende mensen beschreven, met zorg, liefde en aandacht. Je krijgt een hekel aan sommigen, maar aan de meeste mensen helemaal niet. Het lijkt een soort familiegeschiedenis, waarbij je je van alles kunt voorstellen. Zoals veel boeken van Margriet de Moor is ook deze roman prachtig geschreven, ingehouden en poëtisch bijna. De mensen in het verhaal lijken elkaar niet helemaal te begrijpen, maar nemen elkaar voor lief, de familieleden in ieder geval. De vogelverjager op Schiphol, Rinus is een uitzondering: hij begrijpt zijn vrouw Marie Lina heel goed. Mooie roman! 

7
In tijden van afnemend licht (Roman)
Geschreven door Eugen Ruge, gelezen op 29-10-2016

Het boek van het jaar 2011 was dit in Duitsland. Het beschrijft in (autobiografische) romanvorm de geschiedenis van enkele generaties van een Duits-Russische familie. Het verhaal schrijft Ruge in niet-chronologische volgorde, lopend van 1952 tot 2001. De bouw (1961) en de val (1989) van de Berlijnse muur worden uiteraard niet onbesproken gelaten. Af en toe ironisch, soms hilarisch, licht defaitistisch en soms overdreven (achterkleinzoon Markus is wel een heel karikaturaal type geworden) geeft Ruge de generatiegeschiedenis vorm, waarbij veel momenten van de Duitse historie een rol spelen. Mexico (ballingschap), Siberië (werkkamp), maar natuurlijk ook Oost-Berlijn zijn de plaatsen waar het zich afspeelt. Wilhelm viert zijn 90e verjaardag op 1 oktober 1989, als fanatieke en overtuigd communist. Het neerstorten van zijn buffettafel staat symbool voor het gevoel van ontevredenheid, dat zo langzamerhand het bewind in Oost-Duitsland gaat ondermijnen. Zijn zoon Kurt en diens zoon Alexander zijn - Kurt wat langzamer dan Alexander - anders denkend dan hun (groot)vader. De 'moderne' tijd breekt ook daar door, met alle problemen vandien.

9
De grond onder onze voeten (Roman)
Geschreven door Jesús Carrasco, gelezen op 25-10-2016

Dit verhaal trekt diepe sporen. Eva Holman is de vrouw van een officier, die als bezetter in Extremadura is opgetreden. Haar man is ziek en hulpbehoevend en ze verzorgt hem, ondanks zijn nurkse karakter. Totdat een vluchteling zich in haar tuin komt verbergen en ze - zo lijkt het - er nu pas achter komt wat de militairen de oorspronkelijke bewoners hebben aangedaan. De vluchteling draagt een enorm verdriet met zich mee en Eva zelf ook, zij het van een andere orde. Als ze helemaal achterhaalt of lijkt te achterhalen wat er is gebeurd, identificeert ze zich met de gevluchte, doodstille man in haar tuin. Het is een zeer aangrijpende roman, waarbij je het boek af en toe echt even moet wegleggen om alles tot je door te laten dringen. Het is samengesteld uit kleine hoofdstukken, die je bovendien tot dat wegleggen dwingen. De mens is de mens een wolf, dat blijkt eens te meer. Nog mooier bijna dan 'De Vlucht' en opnieuw in een weergaloze stijl geschreven. 

 

 

9
Het verhaal van het verloren kind (Roman)
Geschreven door Elena Ferrante, gelezen op 20-10-2016

Het vierde deel van de Napolitaanse romans van Elena Ferrante is dit. Jammer dat het voorbij is. Het is een mooi en indrukwekkend slotdeel. Ik genoot al van de eerste drie delen en dit is een waardige afsluiting. Het verhaal van een vriendschap, het verhaal van de Italiaanse situatie, met name de Napolitaanse wereld daarin, het verhaal van twee meisjes die beiden een andere kant op gaan, maar elkaar nooit loslaten. Niet echt althans. Beiden, Lila Cerullo en Lenù Greco, groeien op in eenvoudige gezinnen middenin Napels. Beiden zijn intelligent en bewijzen zich op school. Maar hun wegen zijn nogal verschillend. Lenù (de vertelster in deze boeken) gaat weg uit Napels, heeft een min of meer glanzende carrière als schrijfster, trouwt, krijgt kinderen, verlaat haar echtgenoot voor haar jeugdliefde Nino. Lila blijft in Napels, volgt geen opleiding meer maar is haar vriendin intellectueel de baas, al blijft ze in de arme buurt van Napels wonen. Ook zij trouwt, krijgt kinderen, verlaat haar echtgenoot, echtgenoten zelfs en heeft ook een relatie met Nino. Als Lenù terugkeert naar Napels gaan de twee vriendinnen in hetzelfde huis wonen, een boven, een beneden. Haat en liefde, afstoting en aantrekking, de kernen van deze vriendschap. Het verhaal boeit van begin tot eind en toen ik het uit had, pakte ik meteen weer deel 1, De geniale vriendin, al was het maar vanwege de cirkelvormigheid van deze romans. Een bijzondere ervaring, ook deze laatste roman in de serie. 

7
Zolang er leven is (Roman)
Geschreven door Hendrik Groen, gelezen op 13-10-2016

Het nieuwe geheime dagboek van Hendrik Groen, 85 jaar, zo luidt de ondertitel van dit vervolg op 'Pogingen iets van het leven te maken'. En opnieuw is het een aardig boek, waarbij je voortdurend in gedachten hebt dat het zo kan gaan, met ieder van ons. De situatie in het 'bejaardentehuis' is herkenbaar, zeker als je tegelijkertijd veel in een verpleegtehuis komt, zoals wij de laatste tijd. Soms schrijnend, soms vrolijk, altijd met het vooruitzicht van iets wat je nooit zou willen. En toch blijft Hendrik Groen min of meer positief, zij het met ups en downs. Ik las ergens dat e.e.a. verfilmd wordt met André van Duin in de hoofdrol. Dat lijkt me geen slechte keus, hij heeft behoorlijk serieuze kanten en kan goed acteren. 

 

7
De eerste vrouw (Roman)
Geschreven door Susan Smit, gelezen op 7-10-2016

Ook deze roman van Susan Smit is op feiten gebaseerd. Deze keer gaat het over de liefde tussen twee grote artiesten, Lou Tellegen en Geraldine Farrar. Het uitgangspunt is vooral de positie van Geraldine, haar teksten worden in de ikvorm geschreven en de teksten van Lou vanuit een vertellerspositie. Lou lijkt me (mede daardoor) een tamelijk egocentrische figuur te zijn geweest, iemand die niet altijd even eerlijk was, een gokker, een avonturier, die zijn vrouw op een uiteindelijk wrede manier behandelde. Maar Geraldine laat zich niet klein krijgen, hoewel ze erg lijkt te hebben geleden onder deze uiteindelijk verloren grote liefde. Het verhaal is nogal eenzijdig op deze manier en misschien vind ik daardoor deze roman minder geslaagd dan de vorige (Gisele). Toch is het een boeiende roman, die de moeite van het lezen absoluut waard is.