Resultaat 41 tot 50 van in totaal 3994 gevonden boeken.

6
Het spel van de engel (Roman)
Geschreven door Carlos Ruiz Zafon, gelezen op 17-8-2017

Ik dacht, nu komt binnenkort deel 4 uit van deze serie (Het Kerkhof der Vergeten Boeken) en ik heb deel 2 nog niet eens gelezen, Het spel van de engel dus. Uiteindelijk gedaan, maar helaas, het is toch niet echt iets voor mij. Te uitvoerig, te veel zijwegen, te veel onwaarschijnlijkheden en onbeantwoorde vragen. Wat niet wegneemt dat het aangenaam lezen is, vooral voor wie van dikke boeken en fantastische verhalen houdt. En als je  Barcelona kent, dan heeft het ook wel iets, want ik denk dat je er veel herkenbaars in vindt. Zelf ben ik nog nooit in Barcelona geweest, misschien scheelt dat ook. Achterflap: 'In het turbulente Barcelona van de jaren twintig krijgt de jonge broodschrijver David Martin, geobsedeerd door een onmogelijke liefde, het aanbod van een mysterieuze uitgever om een boek te schrijven zoals nog nooit geschreven is, een boek dat de wereld zal veranderen. De tol die David hiervoor moet betalen is echter torenhoog.' 

8
De wereld van mijn vader (Biografie)
Geschreven door Keggie Carew, gelezen op 13-8-2017

Wat een leven beschrijft Keggie Carew hier van haar vader. En van haarzelf niet te vergeten. Het moet moeilijk leven zijn geweest in dit gezin, voor zover daarvan sprake was, maar de liefde voor haar vader hield stand. Net als uiteindelijk voor haar moeder gelukkig. De beschrijving van haar vaders toenemende dementie aan het eind van zijn leven is indrukwekkend en soms vol zoete humor. Dat Tom Carew een echte Jedburgh was, moge duidelijk zijn. De informatie over de Jedburghs is overtuigend en geheel nieuw voor mij, maar zeer boeiend. Zo komt weer een stuk geschiedenis tot leven. Een mooi en persoonlijk boek heeft Keggie Carew ervan gemaakt, een boek dat niet voor niets de Costa Biography Award van 2016 heeft gekregen. 

 

8
Lichte Jaren (Familiegeschiedenis)
Geschreven door Elizabeth Jane Howard, gelezen op 5-8-2017

Deel 1 van de serie 'De Cazalets', een verhaal dat in de verte doet denken aan Downtown Abby. Het is de geschiedenis van de familie Cazalet, een Engelse rijke familie, geleid (althans in deel 1) door William Cazalet en Kitty Barlow. De hoofdrolspelers zijn hun drie zonen en hun gezinnen en de ongetrouwde dochter Rachel. Ze komen eens per jaar bij elkaar voor een lange zomervakantie. Het verhaalt van de relaties die spelen, van de opgroeiende kinderen en hun belevenissen, maar ook van de personeelsleden, die betrokken zijn bij de gebeurenissen, maar ook zo hun eigen geschiedenis hebben. Dit deel speelt zich af aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog. Je blijft erin lezen en ziet met spanning uit naar de volgende delen. Van deel 2, 'Aftellen', wordt al een stukje gegeven in dit deel. Het komt uit in oktober 2017, deel 3 ('Verwarring') in februari 2018 en deel 4 ('Bevrijding') in oktober 2018. 

7
Kinderen van het ruige land (Autobiografie)
Geschreven door Auke Hulst, gelezen op 28-7-2017

Dit boek lag al een hele tijd te wachten. Ten onrechte eigenlijk, want het is de moeite waard. Het verhaal berust op autobiografische gegevens en al is er maar een klein gedeelte van waar, dan nog vraag je je af hoe je als kind kunt overleven in zo'n gebied, met zo'n gezinssituatie. De vader is overleden, de moeder trekt zich ogenschijnlijk niet veel van haar kinderen aan en volgt haar eigen weg, achtervolgd door financieel ongemak, onbetaalde rekeningen, haar nalopende mannen en af en toe volkomen onschuldig omkijkend naar haar kinderen. Kurt is de etende oudste, dan volgt de lezende en schrijvende Kai, de hoofdpersoon, dan volgt Shirley Jane (de naam!), een zusje dat haar best doet alles te regelen en het nakomertje is Deedee, de onschuld zelve. Ze wonen in een gehucht dat het Ruige Land heet. 'Het Ruige Land omvatte honderden hectares landbouwgrond, maar hoe dichter je bij hun huis kwam, hoe meer er braak lag. Er waren veentjes en plassen, het gras was hoog, er groeiden distels en brandnetels, in de zomer bloeiden wilde bloemen. Het huis zelf stond in een bos dat bandeloos woekerde. Er lag een netwerk van sloten omheen: een gordel die de grens markeerde tussen de wildernis en het aangeharkte Daarbuiten.' Kai is degene die probeert op een of andere manier enige orde te scheppen, waarbij eens te meer blijkt dat de moeder - hoe boos je soms op haar kunt zijn - toch ook een andere kant heeft. Mooi boek!

6
Blijf mij nabij (Roman)
Geschreven door Elizabeth Strout, gelezen op 25-7-2017

Omdat ik nu alles van Elizabeth Strout wilde lezen, kocht ik ook dit (via Boekwinkeltjes). Helaas vond ik dit het minste boek van haar, al blijkt ook hier weer haar schrijverstalent. Het verhaal speelt zich af in de jaren vijftig van de 20e eeuw. De hoofdpersoon, Tyler Caskey, is dominee in een dorpsgemeenschap, waar hij aanvankelijk geliefd wordt, maar sinds zijn vrouw Lauren jong is overleden, verandert hij. De mensen in het dorp praten erover, ook over zijn dochter Katherine, die nauwelijks meer praat sinds haar moeder er niet meer is. Er gaan veel geruchten rond, ook over zijn hulp in de huishouding, Connie, die meer te verbergen heeft, net als de dominee zelf trouwens. Blijft hij zijn roeping volhouden? Dat is de vraag die in dit boek wordt beantwoord. Eens te meer zie je dat Strout mooi over het dagelijks leven kan schrijven, waarbij de verschillende karakters goed uit de verf komen, hoe afstandelijk ze soms ook beschreven lijken te worden. 

 

7
De rendementsdenker (Roman)
Geschreven door Lucas Zandberg, gelezen op 24-7-2017

Een vermakelijk boek aan de ene kant, een satire op het rendementsdenken in het onderwijs aan de andere kant. Robert is een zeer goed bedoelende, naïeve, net afgestudeerde docent die de gelederen van Leyderschans in Groningen (let op de namen) komt versterken. Zijn optreden is bevlogen en enigszins onnozel, hoe hard hij ook werkt. Zijn moeder vindt het maar niks, dat hij in het onderwijs gaat werken: "Je gaat naar een hogeschool? Dat is niet eens echt studeren, Robert. Na het gymnasium gaat iedereen toch automatisch naar de universiteit? Leraar (...) kun je altijd nog worden als je het in het bedrijfsleven niet redt." Tegenover hem staat Margot, een ambiteuze jonge vrouw, net ontslagen als manager, die plotseling als sectormanager (zonder kennis van het onderwijs) aantreedt. Ze heeft een huis gekocht in Leermens, een door aardbevingen geteisterd dorp in de provincie Groningen. Ze kan heel erg goed delegeren en dat komt goed uit in haar nieuwe baan. Robert en Margot zijn karikaturen, net als de andere personen in het boek trouwens, maar je moet af en toe wel lachen en uiteraard veel herkennen ... Intussen is de voorzitter van het College van Bestuur bezig een ongelooflijk groot, modern nieuw gebouw te laten neerzetten. Als er ook nog een nieuw onderwijsconcept wordt geïntroduceerd en de afstand tussen leerlingen en docenten steeds groter wordt, nog afgezien van de afstand tussen management en docenten, dan weet je wel hoe laat het is en wat er zal gebeuren. Een aardig boek, met veel herkenbaars erin, aan te raden, zeker als je in het onderwijs werkt. 

7
Amy en Isabelle (Roman)
Geschreven door Elizabeth Strout, gelezen op 19-7-2017

Ik moest er even inkomen, maar toen het verhaal eenmaal op gang was en ik ontdekte hoe moeder en dochter min of meer in elkaar zaten, boeide het me enorm. Strout is een echte storyteller, ze betrekt veel personen in haar boeken, personen die allemaal hun eigen verhaal hebben. Kern is natuurlijk deze moeder-dochterrelatie, Amy de dochter en Isabelle de moeder. Hoewel het einde misschien iets subtieler had gekund, bevredigde het toch. De stappen in de tijd worden dan opeens erg groot. Maar wat Amy meemaakt en hoe haar moeder - naast wat ze zelf meemaakt en heeft meegemaakt - hierop reageert, het is echt heel herkenbaar en ietwat afstandelijk, maar genuanceerd en liefdevol beschreven. Zeker als het gaat om de verhouding van een dochter die volwassen lijkt te worden en een moeder die nooit de kans heeft gekregen zelf echt volwassen te worden. Heel mooi. Het is de eerste roman van Elizabeth Strout, uit 1998. Je ziet al hoe goed ze kan schrijven.

 

6

Els Kloek en Maarten Hell proberen zich een beeld te vormen van het leven van Cornelia Catharina ('Keetje') Hodshon uit Haarlem. Ze was de opdrachtgever en betaalde ook voor de bouw van het naar haar genoemde Hodshonhuis, tegenwoordig het huis van de Koninklijke Hollandsche Maatschappij der Wetenschappen (KHMW) aan het Spaarne in Haarlem. Ze komen echter niet ver: er is nauwelijks iets bekend over deze aparte, ongelooflijk rijke vrouw die nooit trouwde. In die zin stelt het wat teleur, al kom je wel iets te weten over de situatie in die periode. Het blijkt trouwens een boek te zijn dat in opdracht van het Hodshonhuis is geschreven. 

7
Honkvast (Verhalen)
Geschreven door Steffie van den Oord, gelezen op 11-7-2017

Van oude huizen, de mensen die blijven, staat er als ondertitel op de voorkant van dit boek. Het zijn korte gesprekken met mensen, oude mensen uiteraard, die wachtend op de dood in hun eigen huis willen blijven. Dat levert boeiende verhalen op, over het leven dat ze grotendeels achter zich hebben. Soms oorlogsverhalen, meestal familieverhalen, verdriet, liefde, maar ook en vooral historische verhalen over hoe 'het leven' eruit zag. Meestal zijn het mensen die vroeger arm waren, een enkeling heeft het heel ver geschopt, allemaal blijven ze enigszins hangen aan het verleden. Achterkant van het boek: 'Achter afbladderende raamkozijnen of ouderwetse gordijnen leven ze, door de jaren heen bijna vergroeid geraakt met het huis waar ze geboren en getogen zijn, of introuwden [...] Ze bewerken de koude grond of schrijven 's nachts gedichten. De dood is dichtbij maar ze zijn springlevend, en wat er ook gebeurt: ze zullen nooit vertrekken.' Mooie verhalen!

8
Niets is onmogelijk (Verhalen)
Geschreven door Elizabeth Strout, gelezen op 10-7-2017

Dit zou je kunnen lezen als een vervolg op My name is Lucy Barton dat ik eerder las. In dit boek komen namelijk degenen voor die ook in het vorige boek al pratend (roddelend?) tussen Lucy en haar moeder aan de orde kwamen: haar neef, haar vriendjes, haar familieleden, haar verleden. Maar het is nu enkele jaren later en in afzonderlijke verhalen, die met elkaar licht verbonden blijven door de schrijfster Lucy, die vroeger straatarm was, word je met je neus op allerlei onderliggende feiten gedrukt. Zo lees je hoe het eenieder vergaat, hoe ze in het leven staan, welke problemen ze tegen zijn gekomen en nog tegenkomen. Vooral ook over de meningen van mensen over elkaar. Het mooiste verhaal vind ik 'Zus', dat over Lucy zelf gaat, als ze haar broer en haar zus weer ontmoet. Je afkomst verloochent zich nooit, al lijkt het soms anders te zijn. Ook het laatste verhaal, over Abel (haar neef), die naar het theater teruggaat om de knuffel van zijn kleindochter op te halen, is prachtig. Niemand is gelukkig, maar niets is onmogelijk, zo blijkt.