Resultaat 31 tot 40 van in totaal 3994 gevonden boeken.

8
Een trouwe vrouw (Roman)
Geschreven door Jane Gardam, gelezen op 10-9-2017

Elizabeth Macintosh is de hoofdfiguur in deze roman, die gaat over huwelijk, trouw, vriendschap en integriteit. Ze trouwt met Edward Feathers (Old Filth) maar heeft kort voor haar huwelijk een relatie met Terence Veneering, de absolute 'vijand' van Old Filth, zakelijk een groot rivaal en zoals later blijkt ook persoonlijk. We krijgen ogenschijnlijk hetzelfde verhaal voorgeschoteld als in 'Een onberispelijke man' van Jane Gardam, maar nu gezien vanuit het perspectief van Betty (Elizabeth). Het is - net als het vorige boek - een pageturner geworden, waarbij de prachtige stijl en de mooie beschrijvingen extra opvallen. Soms in telegramstijl, soms in toneelvorm (heel zelden trouwens), altijd boeiend. Ik kijk met spanning uit naar deel drie (perspectief van Veneering) dat deze trilogie over een huwelijk besluit (Laatste vrienden, komt uit in januari 2018). Overigens zijn de boeken ook heel goed apart te lezen. 

8
De ringboulevards (Roman)
Geschreven door Patrick Modiano, gelezen op 5-9-2017

Een angstig verhaal dit, althans je krijgt er een heel akelig gevoel bij. Toch volg je de zoon, Serge Alexandre, die zijn vader zoekt. Zijn vader, die geprobeerd heeft hem voorgoed te verlaten na een wel heel definitieve poging daartoe, lijkt soms op een Joodse vluchteling, soms ook op een collaborerende meeloper. De geschiedenis speelt zich af aan het einde van de Tweede Wereldoorlog. Al heeft Modiano dat nooit zelf meegemaakt (hij is van 1947), hij is wel gefascineerd door die periode. Op zijn - toen al, het boek is van 1972 - bekende melacholieke wijze beschrijft hij zijn zoektocht en hoe hij zijn vader uiteindelijk terugvindt. 

8
Hoe alles moest beginnen (Roman)
Geschreven door Thomas Verbogt, gelezen op 3-9-2017

Ook dit is weer een mooie roman van Thomas Verbogt. Nu gaat het over de vriendschap tussen Thomas en Licia, die elk hun eigen reden hebben voor dit mooie en liefdevolle verbond. Als kinderen hebben ze een methode ontwikkeld waardoor ze elkaar helemaal begrijpen en afstand nemen van de wereld om hen heen. In periodes wordt e.e.a. beschreven, als ze de basisschoolleeftijd hebben (Nijmegen), als ze eenentwintig zijn (Rome), als ze veertig zijn (Keulen) en als ze zestig zijn (terug in Nijmegen). Pas op het allerlaatst lees je hoe het allemaal zo gekomen is en hoe het verder moet. Mooi en vol, deze roman over de liefde, ook als je elkaar niet ziet en over de tijd die verstrijkt. 

7
Ongemakkelijke mensen (Roman)
Geschreven door Elly Biesters, gelezen op 2-9-2017

Een mooi cadeau, dit boek, zeker als je in de Bommelerwaard woont. Want alles speelt zich af in Heerewaarden (Gelderland), een dorp waar dit derke (de schrijfster heeft zich gebaseerd op haar eigen ervaringen en komt uit Heerewaarden) is opgegroeid. Ze beschrijft het leven in dat dorp, met in de hoofdrol haar grootvader, de patriarch van de familie. Hij is niet echt aardig, van zichzelf overtuigd, zo klinkt het in het boek soms, maar het derke is aan hem gehecht. Hij leeft met zijn twee zonen en zijn vrouw in een oude boerderij en verliest zich in de verhalen van vroeger: hij was een groot visser, maar de tijden zijn enorm veranderd. Het is een vermakelijk, soms ontroerend, soms handenwringend boek.

8
De zes freules (Familiegeschiedenis)
Geschreven door Laura Thompson, gelezen op 31-8-2017

De geschiedenis van de zussen Mitford, een buitengewone familiekroniek, dat staat op de voorkant en klopt! Ze waren de dochters van David Mitford (1878-1958) en Sydney Bowles (1880-1963): Nancy, Pamela, Diana, Unity, Jessica en Deborah. Een broer hadden ze: Tom. Het is een boeiende geschiedenis, te lezen hoe deze zussen met de werkelijkheid omgingen. Schrijven deden ze bijna allemaal en niet slecht ook, maar de een hield van Hitler, de ander was sowieso fascist, er was een communiste bij en ze hadden allen hun eigen verhaal. Wat Laura Thompson zo knap doet, is al die levens met elkaar verbinden, waarbij ze een zekere psychologie gebruikt (waar ik het overigens niet altijd mee eens ben, maar dat hoeft ook niet), die boeiend genoeg is. Al had ze hier en daar wel wat meer eigen standpunten mogen innemen. Iedereen alles 'vergeven' en verklaringen geven waarom iets is gebeurd, heeft ook z'n grenzen. Maar het blijft een prachtig verhaal! 

8
Leven op stand (Studieboek)
Geschreven door Ileen Montijn, gelezen op 27-8-2017

Herlezen, want nu gekocht en in 2007 van de bieb geleend: een informatief en interessant boek over gewoontes en gebruiken van 'mensen van stand' tussen 1890 en 1940. Allerlei wetenswaardigheden passeren de revue: bijvoorbeeld hoe huizen waren ingedeeld en ingericht, welke smaak men had in kleding, voedsel, amusement, hoe de dagen werden gevuld, met wie je wel en niet omging en hoe dat moest, dagindelingen, eten en drinken, visites, schaamte, personeel en allerlei andere weetjes. Zeer de moeite waard, ook om te zien welke elementen ervan zijn overgebleven. Maar vooral om te zien hoe het vroeger ging, eind 19e eeuw met name. Wel jammer eigenlijk - hoewel begrijpelijk - dat het ook in 'oude stijl' is gedrukt, dat maakt het lezen niet gemakkelijker. Het is ook te lezen via dbnl.org. 

8

Opnieuw was ik onmiddellijk in de ban van deze fantastische schrijver. Zijn drie boeken (Verdaagd verdriet, Bloemen en puin en Hondenlente) zijn gebundeld tot een geheel en zoals bij al zijn romans dwaal je met hem mee door Parijs. Op zijn tochten en in zijn gedachten komt hij allerlei herinneringen aan zijn beginnend schrijverschap tegen en aan mensen met wie hij te maken had. Mensen die hoe dan ook een rol speelden in zijn leven, soms heel actief, soms heel passief. De melancholie spat ervan af. Antwoorden op zijn vragen krijgt hij niet, wel hoort hij van alles daaromheen. Een belangrijke vraag is bijvoorbeeld hoe zijn vader (Jood) de oorlog is doorgekomen. Of waarom hij sommige mensen opeens niet meer ziet, wat is er met ze gebeurd? Tussen de regels door lees je over zijn broer, met wie hij in zijn jeugd veel samen deed, maar die hij verloor. Hoe? Dat lees je niet. Je blijft hoe dan ook met hem meekijken in zijn herinneringen. Prachtig! 

Dit is een prachtig kinderboek! Vooral de tekeningen zijn geweldig, gemaakt trouwens door Lovisa Burfitt. Hoe oud je ervoor moet zijn, ik denk een jaar of acht? Dan kun je het ze voorlezen en de mooie illustraties laten zien. Het is het verhaal van een merkwaardige mevrouw die helemaal boven in een gebouw woont aan de Avenue des Temps Perdus in Parijs. Het is een heel bijzondere vrouw, oud of jong, dat weet je niet. Wel dat Isabelle, die in hetzelfde gebouw woont, een negenjarig meisje, nogal grijs is, onbeduidend, zo lijkt het, eenzaam vooral. Zij ontmoet Mademoiselle Oiseau en maakt van alles mee met haar, waardoor ze zelf ook minder grijs wordt. Het eind is ietwat onbevredigend vond ik, maar het geheel is prachtig. Vertaald uit het Zweeds, maar heel herkenbaar spelend in Parijs. 

7
De beer en de nachtegaal (Roman)
Geschreven door Katherine Arden, gelezen op 21-8-2017

Een Russisch sprookje is dit, vol fantasy maar heerlijk om te lezen. Vasja is een bijzonder meisje, uit een Russisch gezin. Ze gaat zo haar eigen gang en heeft de gave geesten en demonen te zien. En te begrijpen, ondanks de angst die anderen voor deze geesten hebben. Ze is nergens echt bang voor en dat maakt haar sterk. Het is de bekende strijd tussen goed en kwaad en met behulp van Vasja gaat het allemaal - maar net - goed. Het is ijskoud in de winter, die de familie door moet zien te komen tot de warme zomer aanbreekt. Tijdens de sneeuw- en ijsperiode speelt dit verhaal zich af, de strijd tussen twee wintervorsten wordt gestreden en met behulp van vader Pjotr uiteindelijk beslecht. Je leest het in een ruk uit en al houd ik niet zo van fatasyboeken, dit is heel erg lezenswaardig! Een vooruitexemplaar gelezen, want het komt in oktober 2017 uit. 

8
Geraakt (Roman)
Geschreven door Hans Munstermann, gelezen op 18-8-2017

'De ontwrichtende werking van een medische misser en een verliefdheid van lang geleden', staat er op de voorkant van dit boek. Deze twee verhaallijnen kom je tegen in de roman, waarbij ik vooral de verliefdheid van de zanger Robert Eden prachtig vond. De schrijver (althans de ikfiguur) wil een biografie over hem schrijven en is diep onder de indruk van leven en dood van de zanger. Diens verhaal over zijn verliefdheid in Wannsee lees je pas later, aan het eind van het boek. Tussendoor ondergaat zijn schoonvader in een ziekenhuis een heupoperatie die verkeerd uitpakt (zacht gezegd), komt er een kras op een mooi schilderij van Jan van Scorel van Maria Magdalena in het Rijksmuseum (dat later een vervalsing blijkt te zijn) en maakt hij een avondje met 'moderne' mensen mee. Dat meisje op het schilderij lijkt op het meisje waarop Robert Eden ooit verliefd werd. Vervalsing als link? Zo vind je wel enige herkenning in beide verhaallijnen, maar echt duidelijk vind ik die niet. Munstermann hinkt een beetje op twee gedachten, zo lijkt het, maar al met al is het een mooie roman. Dat dan weer wel! Citaat: 'Zo precair was de situatie: mijn herinnering aan Robert werd geflankeerd door de dwarslaesie van mijn schoonvader. Iedereen zou het meteen in de gaten hebben als ik een dominee [zijn schoonvader] en een blueszanger door elkaar heen ging kneden.'