Resultaat 181 tot 190 van in totaal 4025 gevonden boeken.

5
De pianobouwer (Roman)
Geschreven door Kurt Palka, gelezen op 1-7-2016

Hélène Giroux is door haar moeder opgeleid tot pianobouwer. Ze kan prachtig pianospelen en bekoort daarmee menigeen. Als haar vader overlijdt en later haar moeder en de fabriek waarover zij de leiding heeft gekregen tijdens de Eerste Wereldoorlog ten gronde gaat, staat ze er alleen voor. Ze kan zich, nadat ze weduwe is geworden, samen met haar dochter enigszins redden en wordt uiteindelijk door een oude vriend geholpen, met een dramatische afloop. In het boek krijgen we deze gebeurtenissen stukje bij beetje te horen. Ze is inmiddels in Canada, St. Homais, aangekomen, waar ze het kerkkoor leidt en piano speelt. Langzaam komen alle geheimen naar voren en ontrolt zich het verhaal. Het verhaal kon mij niet erg boeien, helaas. Prachtig en ontroerend, zoals op de voorkant staat, vond ik het zeker niet: te voorspelbaar, te oppervlakkig, de karakters te weinig uitgediept. 

6
Zwijgen (Roman)
Geschreven door Ingrid vander Veken, gelezen op 30-6-2016

Een eenvoudige roman over de geheimen die een vader en een moeder beheersen. Langzamerhand ontdekt hun dochter wat er gebeurd is. Geheimen van oorlog en geheimen van liefde zijn er, maar gezwegen erover wordt er, altijd. Tot aan de dood toe. Dat deze geheimen de familieverhoudingen hebben bepaald, moge duidelijk zijn. De schrijfstijl spreekt mij minder aan, met name het perspectief. Hoewel Vander Veken erg precies is, vind ik de vertelinstantie lastig. Je moet er erg aan wennen dat de hoofdpersoon, de dochter in dit geval, continu wordt aangesproken door een soort alwetende verteller, die zich tegelijkertijd weer in de hoofdpersoon verplaatst.  

9
Wie vlucht en wie blijft (Roman)
Geschreven door Elena Ferrante, gelezen op 28-6-2016

Dit deel 3 van de Napolitaanse romans is me opnieuw heel goed bevallen. Elk deel vind ik mooier dan het vorige, al is dat natuurlijk subjectief. Maar alles komt steeds dichterbij, dat dan weer wel. Elena lijkt het goed te doen in haar huwelijk, met haar kinderen, met haar omgeving en met haar schrijven, totdat zeker in dat laatste de klad komt. Ze krabbelt weer overeind, zo lijkt het en ziet op een afstand hoe het haar vriendin Lila vergaat. Haar eeuwige liefde, van kindsaf aan, voor Nino, blijft spelen. Lila en de Napolitanen lijken zich over te geven aan de Solara's, terwijl Elena in Florence woont maar wel op de hoogte blijft van alles wat zich afspeelt in Napels. De strijd tussen de communisten, de arbeiders, de studenten en de fascisten wordt met verve beschreven en je ziet hoe de omstandigheden in de fabrieken zijn. En hoe moeilijk het contact tussen studenten en arbeiders verloopt. Boeiend tot het einde, je blijft lezen en kunt dit deel al nauwelijks meer wegleggen. Het is jammer dat ik geen Italiaans lees, nu wordt het wachten tot oktober, want dan pas komt deel 4 uit. 

8
Blauwe Ster (Familiegeschiedenis)
Geschreven door Jan Guillou, gelezen op 23-6-2016

Deel 5 is dit uit de serie 'De grote eeuw' van Jan Guillou en het is opnieuw de moeite waard. Zelfs spannend deze keer, omdat het meer in het bijzonder gaat over de twee dochters van de pater familias, Lauritzen, die beiden op hun eigen manier strijden tegen 'hun' Duitse vijand en tegelijkertijd achtergrond. Johanne is de hoofdpersoon, ze is spion voor de Engelsen, woont in het min of meer neutrale Zweden en probeert de Duitsers een hak te zetten. Ze is drietalig en spreekt o.a. vloeiend Duits, wat haar activiteiten af en toe vergemakkelijkt. Allerlei klussen worden haar deel (ook klussen waar ze niet echt naar uitkijkt) en de samenwerking met haar zus Rosa is belangrijk voor beiden. Rosa werkt bij de Zweedse geheime dienst en kan zo haar steentje bijdragen in de Tweede Wereldoorlog, waarover het in dit deel specifiek gaat. Op naar deel 6! 

8
Het grote zwijgen (Roman)
Geschreven door Erik Menkveld, gelezen op 22-6-2016

Dit is een mooie aanvulling op 'Cécile en Elsa, strijdbare freules' (Elisabeth Leijnse), waarover ik eerder schreef en wat ik een prachtige dubbelbiografie vond. Erik Menkveld gaat in op de vriendschap tussen Diepenbrock en Vermeulen, waarbij de verhoudingen tussen Diepenbrock en Jo en Vermeulen en Elsa natuurlijk een belangrijke rol spelen. Het verhaal is strak opgebouwd, met een wisselend perspectief vanuit Diepenbrock en vanuit Vermeulen, maar het is zeer poëtisch van toon. De leraar-leerlingverhouding wordt breed uitgesponnen, ook als Vermeulen zelf leraar van de ongeschoolde muziekliefhebber Petrus is. De dichterlijke toon van Menkveld is mij uitstekend bevallen. De kritiek op de grote Willem Mengelberg trouwens ook, eerlijk gezegd. Maar vooral het ontbreken van echte spanning, van de romantechnische aspecten die daarmee samenhangen, vond ik eigenlijk heel mooi en heel toepasselijk. De titelverklaring is op vele manieren te geven: het grote zwijgen verwijst naar de angst van Diepenbrock over het uitvoeren van zijn composities; het grote zwijgen heerst ten tijde van de Eerste Wereldoorlog, maar vooral verwijst de titel naar 'Im grossen Schweigen' (1906) van Diepenbrock. Een wonderlijk mooi boek, dat je langzaam tot je moet nemen. 

6

Dit boek van 'de weduwe Vestdijk' kreeg ik onlangs toegespeeld, omdat ik een fan was (ben toch ook wel) van Simon Vestdijk. Al zijn romans waren destijds zeer de moeite waard, maar dit afscheidsboek vind ik wat minder. Niet zozeer vanwege de schrijfstijl, niets op aan te merken (al kon het iets 'literairder' zeg maar), als wel door de gelijkhebberigheid van de schrijfster. Alles in het teken van de grote schrijver, dat wel, maar vooral toch afgeleid op de weduwe zelf. Niettemin een aardig document om te hebben natuurlijk. 

8
De nieuwe achternaam (Roman)
Geschreven door Elena Ferrante, gelezen op 17-6-2016

Dit is het tweede deel van de Napolitaanse romans, over de twee vriendinnen Elena Greco en Lila Cruello. Opnieuw wordt het verhaal verteld vanuit het perspectief van Elena. Nu speelt de kern zich af rond hun adolescentie. Zoals ook in deel 1 (zie De geniale vriendin) is het ogenschijnlijke verschil tussen beide meisjes, jonge vrouwen dus inmiddels, groot: de een gaat verder studeren, schrijft een boek en de ander trouwt op haar zestiende met een man van wie ze niet houdt maar die wel rijk is. Toch blijven ze, zij het met soms langere tussenpozen, elkaar zien en telkens is er een stevige band tussen beiden. Lila wordt zwanger, verlaat haar echtgenoot, terwijl Elena een hopeloze liefde koestert voor Nino. Overspel, jaloezie, ruzie en gedoe tussen de verschillende families is aan de orde van de dag. Daartussendoor spelen de intriges van de maffia-achtige gebroeders Solara, maar ook de ruzies van de plaatselijke winkeliers onder wie Stefano, de echtgenoot van Lila. Dit alles tegen de achtergrond van Napels, van de achterbuurten daar, van de armoede en de tegenstelling tot de rijkere en (vaak) hoger opgeleiden. Mooie waarnemingen, politiek zowel als filosofisch, buitengewoon boeiend, goed geschreven, dit boek, waarvan het vervolg al op me ligt te wachten. Google voor meer informatie ook eens op Elena Ferrante, een aardig stuk staat over haar (of hem) in De Groene, van ik dacht juni 2015.

5
Lieveling (Roman)
Geschreven door Kim van Kooten, gelezen op 11-6-2016

Dit verhaal gaat over Puck, een meisje van vijf, als het boek begint. Ze hoort bij een achterstandsfamilie in Rotterdam, maar plotseling worden zij en haar moeder door een rijke meneer meegenomen naar een kapitale villa in Zwijndrecht. Haar moeder baadt zich in weelde, Puck wordt door deze redder 'behandeld' op niet mis te verstane wijze. Het is een enigszins over de top verhaal, vind ik, met niet al te waarschijnlijke types (karakters worden het in ieder geval nooit), maar Kim van Kooten kan wel schrijven, zo lijkt het. Of zou iemand haar geholpen hebben? Het verhaal is gebaseerd op de geschiedenis van Pauline Barendregt. 

 

9

Cécile en Elsa de Jong van Beek en Donk waren twee zussen, die leefden resp. van 1866 tot 1944 en van 1868 tot 1939. Ze hadden beiden een opmerkelijk leven, aanvankelijk onlosmakelijk met elkaar verweven, later stukken minder, veel later weer met meer verbinding. Toch is de onderlinge 'strijd' door het hele boek, een mooie dubbelbiografie, duidelijk. De sfeer van de tijd is bijzonder goed weergegeven. De oudste, Cécile dus, schreef toen ze getrouwd was met Adriaan (Paul) Goekoop het (mij) bekende boek Hilda van Suylenburg, destijds een opvallend feministisch getinte roman, die ondanks alles veel herdrukken kreeg. Later keerde ze zich helemaal af van dit standpunt en werd ze katholiek en vooral rechts. Elsa trouwde met Alphons Diepenbrock en probeerde haar leven zo goed en zo kwaad als het ging in dienst van hem en vooral in dienst van diens muziek te stellen. Ook zij werd van protestants uiteindelijk katholiek, maar was zeker niet 'rechts' te noemen. Het is een prachtige biografie, die je niet weg kunt leggen, zo boeiend is hun leven maar ook zo boeiend heeft Elisabeth Leijnse alles beschreven. Heel knap. 

7
Morgenland (Roman)
Geschreven door Stephan Abarbanell, gelezen op 8-6-2016

Lilya Wasserfall, een Joodse vrouw die actief is in het verzet in Palestina, krijgt de opdracht de broer van Elias Lind te zoeken. Haar geliefde is zojuist omgekomen, ze wil eigenlijk strijd voeren maar gaat in op deze ietwat raadselachtige opdracht en vervult deze zo goed als ze kan. Daarbij zoekt ze ook haar eigen roots en komt ze (uiteraard) in aanraking met een nieuwe liefde, zo lijkt het. Naast heel veel andere personen, die soms wel en soms niet te vertrouwen zijn ... Deze roman is zowel historisch verantwoord (e.e.a. speelt zich af in 1946 en is gebaseerd op de geschiedenis van de beroemde gebroeders Scholem) als spannend (een niet ongevaarlijke zoektocht van een vrouw uit Palestina naar de broer van de Joodse Elias Lind, die in Duitsland achterbleef en omgekomen lijkt te zijn in een concentratiekamp). Het geeft ook een politiek beeld van de tijd vlak na de Tweede Wereldoorlog, zowel in Palestina als in West-Europa.