Resultaat 181 tot 190 van in totaal 4005 gevonden boeken.

6
Kind van de verzorgingsstaat (Autobiografie)
Geschreven door Rob van Essen, gelezen op 15-4-2016

Deze herinneringen, gemengd met gedachten over de 'heilstaat' waarin men in de jaren zeventig en tachtig groot werd (de ondertitel luidt niet voor niets 'Opgroeien in een tijdloos paradijs') klinken mij hoe dan ook iets te gemakkelijk in de oren. Dat klopt natuurlijk niet, want ik kan me goed voorstellen hoe het voelde om in die jaren op te groeien: 'Voor mensen van mijn generatie, die volwassen werd in de jaren tachtig, was de verzorgingsstaat een tijdloze grabbelton waar je uit kon halen wat je nodig had. Het uitkeringssysteem vormde een bron van inkomsten die niet ter discussie stond, hoe links of anarchistisch je ook was, hoezeer je het systeem ook vervloekte. (...) Zo vormde de verzorgingsstaat het volmaakte, al te volmaakte stelsel voor adolescenten met levensangst, de would-be-kunstenaars die konden dromen van toekomstige roem zonder de daden te hoeven ondernemen die noodzakelijkerwijs aan die eventuele roem vooraf zouden moeten gaan.' (p. 218-219). Toch bekroop mij het gevoel dat er ook andere waarden waren ('werken voor je geld' bijvoorbeeld), maar misschien zijn die wat te oud voor deze fase. Hoewel ze inmiddels weer zijn aangescherpt. Hoe het ook zij, Rob van Essen kan op een eenvoudige, stijlvolle en geloofwaardige manier beschrijven hoe het voelde in die tijd op te groeien. Gelukkig had hij op tijd succes, dat dan weer wel. 

8
De Kozakkentuin (Roman)
Geschreven door Jan Brokken, gelezen op 12-4-2016

Het is de op waarheid berustende roman (want een roman is het toch echt) van Jan Brokken over de vriendschap tussen Dostojewski en Von Wrangel. Brokken verplaatst zich in Von Wrangel en beschrijft hun relatie, plus de verschillende relaties van beiden met (vaak onbereikbare) vrouwen. Maar bovenal krijg je te lezen hoe het eraan toeging in Rusland in die tijd. Intriges, geldproblemen aan alle kanten, gevangenschap in Siberië, familiebanden, de drang van het oude Rusland van de tsaren, het is een ongelooflijke geschiedenis al met al, waarbij Brokken erin slaagt een prachtig beeld (hoe dan ook) te schetsen. Hij heeft zich gebaseerd op de correspondentie tussen Dostojewski en Von Wrangel, maar ook op veel materiaal dat beschikbaar was. Een historisch waar verhaal, met verve en passie geschreven. Zeer de moeite waard.

7
Zink (Essays)
Geschreven door David van Reybrouck, gelezen op 11-4-2016

Het boekenweekessay van 2016 is dit. Het verhaal van het ministaatje Moresnet (waar een enorme zinkmijn bestond) aan de hand van het levensverhaal van Emil Rixen, een man die vijf nationaliteiten gehad heeft, terwijl hij eigenlijk altijd in Moresnet heeft gewoond, geadopteerd door een echtpaar dat al vier kinderen had. Onder wie Joseph, zodat Emil, die eigenlijk Joseph heette, Emil genoemd werd. Het is haast niet te geloven dat de geschiedenis zoveel kan doen met een mens, zeker in de barre periode van het begin van de 20e eeuw. 

7
De Matthäus-Passion (Kunstboeken)
Geschreven door Mischa Spel & Floris Don, gelezen op 8-4-2016

'Wat Bachs meesterwerk je vertelt, als je weet waar je op moet letten. Complete luistergids, met medewerking van o.a. Anna Enquist, Maarten 't Hart, Ton Koopman, Philippe Herreweghe en Paul Witteman.' Dat staat allemaal op de voorkant van dit handige boekje. Je moest het bijna wel kopen, als je graag naar deze muziek luistert rond Pasen. Interessant, aardig, een klein beetje oppervlakkig, maar toch leuk om erbij te hebben en te houden. 

6
Het Glazen Huis (Thriller)
Geschreven door Leonora Christina Skov, gelezen op 6-4-2016

Soms koop je een boek op het uiterlijk of op de titel. Op de voorkant stond bovendien: 'Een sensuele roman over de duistere kant van de menselijke natuur.' - Erik Valeur. Dat kon wel eens iets zijn. De roman bleek eigenlijk een eenvoudige maar strak opgezette thriller te zijn. Je moet ervan houden, maar ik vond hem wat al te duidelijk. Een zevental kunstenaars en wetenschappers (althans op het oog) wordt uitgenodigd een maand door te brengen op een onbewoond eiland, Stormø, aan de Deense kust. Allemaal hebben ze een uitnodiging ontvangen, ze lijken elkaar niet te kennen. Langzamerhand kom je te weten hoe de vork in de steel zit, al voel je wel het nodige aankomen. De start is aardig: je leest een beetje over de voorgeschiedenis van de personen, maar gaandeweg wordt de hoeveelheid zelfmoorden en vreemde gebeurtenissen wat veel. Althans dat vind ik. Het is overigens wel een boek om je een aantal ontspannende uren te bezorgen, want het leest aangenaam weg. 

6
Het boek van de Baltimores (Roman)
Geschreven door Joël Dicker, gelezen op 29-3-2016

Tja, na 'De waarheid over de zaak Harry Quebert' was ik natuurlijk erg benieuwd naar deze nieuwe roman van Dicker. Opnieuw gaat Marcus Goldman op zoek, deze keer naar zijn verleden, waarover hij ondertussen een boek schrijft. Het is de geschiedenis van de Goldman Gang, waarvan hij dacht deel uit te maken: een verbond tussen hem en zijn twee neven, Hillel en Woody. Woody is overigens geen 'echte' neef, maar wordt door iedereen wel als zodanig gezien. Het is een best boeiend verhaal, met aan de ene kant de Goldmans uit Montclair (de 'gewone' tak) en aan de andere kant de Goldmans uit Baltimore (de 'geslaagde' tak). Marcus is dol op zijn familie uit Baltimore en komt zelf uit Montclair. Hij idealiseert alles wat daar gebeurt, terwijl zich langzaam maar zeker veranderingen ten slechte aankondigen. Door heen en weer te springen in de tijd, wat Dicker knap doet, denk je vaak dat je al weet wat er is gebeurd, maar de waarheid lees je pas later. En die waarheid, ja, die vind ik wat ver gezocht, zoals ook de beschrijvingen van de personen nogal stereotiep zijn. De liefde speelt uiteraard een rol in dit verhaal, waarbij je soms even op je tanden moet bijten, zo vlak en gemakkelijk is het allemaal. Ook de gebeurtenissen vind ik niet echt overtuigend, het is wat ver gezocht en bovendien zijn ze soms nogal voorspelbaar. Toch boeit het boek, want schrijven kan hij wel, deze Joël Dicker, je wilt het uitlezen, hoe dan ook.  

7
Als de winter voorbij is (Roman)
Geschreven door Thomas Verbogt, gelezen op 26-3-2016

Deze roman moet je langzaam en in stukjes tot je nemen. Dan proef je meer van de herinneringen die de schrijver aanraakt, want hij beschrijft alles met een soort weemoedige afstand. Het thema lijkt mij hoe een ogenschijnlijk minieme gebeurtenis je je hele leven bijblijft en iets met je doet. Dat element, hier de heel kortstondige relatie met het meisje Lin tijdens een schoolkamp, blijft de ikfiguur beïnvloeden, ondanks allerlei andere herinneringen die opdoemen. De stijl is erg mooi, loom haast. De herinneringen - zijn traumatische verblijf in het ziekenhuis als jong kind, zijn vriendinnen, zijn vrienden, de dood van deze vrienden, de stad Nijmegen - zijn bijna aanraakbaar. Mooie roman. 

9
Alleen met de goden (Roman)
Geschreven door Alex Boogers, gelezen op 22-3-2016

Het is lang geleden dat ik een boek las, waar ik zo in opging. Prachtig, deze roman, die o.a. een 'coming of age' roman wordt genoemd, maar voor mij vooral de betekenis heeft van het ogenschijnlijk groeien van een dubbeltje naar een kwartje. Dit gaat gepaard met talloze moeilijkheden, maar de hoofdfiguur (een ik-figuur die overtuigend overkomt) worstelt en vecht er zich letterlijk en figuurlijk doorheen. Zijn jeugd is erbarmelijk, zijn moeder lijkt hem te haten, zijn vader lijkt een moordenaar, zijn familie is niet erg behulpzaam (om het maar eens zacht uit te drukken), op zijn opa na. Hij haalt de mavo, met moeite, maar als hij eenmaal als kickboxer optreedt, ontstaat ook zijn grotere vechtlust en leert hij verder. Schrijven doet hij vanaf zijn vroegste jeugd, de schriften verstopt hij onder zijn bed. Hij heeft vrienden in de buurt, met wie hij een soort haat-liefdeverhouding heeft. Sommige vrienden blijven hem trouw. Wat ik erg mooi vind aan dit boek, is dat de schrijver in staat is je je moeiteloos te laten identificeren met het jongetje, de jongen, de man. Het einde is misschien ietwat ver gezocht, maar het maakt niet uit: dit boek houdt je aandacht vast, ik kon het nauwelijks wegleggen. Boogers mag de Librisprijs 2016 van mij winnen. 

7
Judas (Roman)
Geschreven door Amos Oz, gelezen op 20-3-2016

Sjmoeël Asj - het is 1959 - houdt op met zijn studie, tot ergernis van zijn ouders en zus. Zijn vriendin neemt afscheid van hem en trouwt met haar vorige geliefde. Hij weet niet wat te doen en reageert uiteindelijk op een advertentie, waarin gevraagd wordt naar een jongeman die tegen kost en inwoning en een geringe vergoeding bereid is in de avonduren te praten met en te zorgen voor een oudere man, Gersjom Wald. Dat doet hij, waarbij hij geïntrigeerd raakt door de vrouw die later blijkt de schoondochter van Wald te zijn, Atalja Abarbanel. Ze is veel ouder dan zij en is een vrouw die hij niet kan doorgronden. Tijdens gesprekken met Wald en af en toe met Atalja blijkt uiteindelijk wat de relatie tussen Gersjom en Atalja is en welke problemen er speelden en spelen. Dat Sjmoeël ook zijn scriptie, die hij voor zijn studie schreef, niet afmaakt, heeft zeker te maken met de problematiek. Deze scriptie ging namelijk over Judas, over wie het in de gesprekken die hij vooral met Wald voert, ook vaak gaat. Is Judas de ultieme verrader, zijn wij dat allemaal, is Wald dat, is Atalja dat? Of was Judas de enige echt gelovige? Hoe groot is het verraad van Wald en van de vader van Atalja? Een boeiend thema, mooi vertolkt in deze roman, die bij vlagen prachtig is, bij vlagen veel van de lezer vraagt. Sjmoeël uiteindelijk wordt min of meer volwassen in deze omgeving, tot hij daaruit verdwijnt ... 

6
De vrouw met de bijl (Biografie)
Geschreven door Steffie van den Oord, gelezen op 18-3-2016

In dit boek - ondertitel ... en negen andere moordenaressen - geeft Steffie van den Oord achtergrond en geschiedenis van tien moordenaressen (of bijna moordenaressen) weer, die leefden tussen 1712 en 1946. Tien vrouwen vertellen hierover, in het enigszins geromantiseerde maar altijd op waarheid berustende verhaal. De bronnen geeft Van den Oord erbij. Het geeft wel iets van de geschiedenis weer en zeker over het (meestal treurige) leven van deze vrouwen, zaken die vaak voorkwamen en soms nog voorkomen in het huwelijksleven. Want daarover gaat het toch vaak: de man overheerst, de vrouw is het zat en handelt soms in een vlaag van verstandsverbijstering. Soms ook echter is het een daad met werkelijk voorbedachte rade, wat in deze gevallen altijd verkeerd uitpakt uiteraard. Of goed, dat is maar hoe je het bekijkt. Alleen het laatste verhaal overtuigt mij niet, althans, ik kan me werkelijk niet voorstellen dat iemand (en zeker niet een vrouw, maar dat terzijde) zoiets doet ... Een ondanks het thema toch wel aangenaam tussendoortje, dit boek!