Resultaat 121 tot 130 van in totaal 4025 gevonden boeken.

8
Kind van alle landen (Roman)
Geschreven door Irmgard Keun, gelezen op 18-3-2017

Kully, een meisje van tien jaar, vertelt hoe ze in de jaren voor de Tweede Wereldoorlog met haar moeder en haar vader door Europa zwerft en wat ze daarbij meemaakt. Ze gaat zelfs met haar vader naar New York, al loopt ook dat op een mislukking uit. Haar vader - gebaseerd op Joseph Roth, met wie Irmgard Keun een relatie had - vergokt en verdrinkt al het geld dat hij maar krijgt en telkens meent hij op een andere plaats meer geld op te kunnen halen, want hij is immers een bekende schrijver. Kully en haar moeder blijven als een soort onderpand achter in de (chique) hotels die hij huurt, maar niet kan betalen. Trouw blijft ze, Kully, ze vergoelijkt alles wat er om haar heen gebeurt, al krijgen we als lezer heel goed te zien hoe de wereld er op dat moment en voor haar zeker in elkaar zit. Prachtige roman, met een boeiend volgehouden perspectief. Het is soms humoristisch, meestal wrang, maar je blijft doorlezen en deze opvatting op de achterflap kan ik wel onderschrijven: 'Kind van alle landen is een bitterzoet meesterwerk over hoop in een uitzichtloze tijd.' Voorwoord van Arnon Grunberg, nawoord van Christoph Buchwald. De roman werd geschreven in 1938!

8
Fosca (Roman)
Geschreven door Iginio Ugo Tarchetti, gelezen op 15-3-2017

Giorgio is een jonge officier, die zijn geschiedenis met de lezer deelt op onnavolgbare wijze. Hij vertelt over de twee liefdes die hem verscheuren. Clara (helder en levendig) is een gehuwde vrouw, die hem opvangt als hij verdriet heeft en lijdt en met wie hij een gepassioneerde relatie krijgt. Als hij teruggaat naar het leger, blijkt dat het nichtje van zijn meerdere, haar naam is Fosca (donkerte en ziek), meer dan verliefd op hem wordt. Ze lijdt aan hysterie, zo zegt men (nu zouden we zeggen dat ze epileptische aanvallen krijgt te doorstaan). Slechts haar liefde voor Giorgio houdt haar enigszins op de been. Giorgio geeft je via een echte ik-verteller een beeld van de situatie, doorspekt met zijn eigen meningen en besluiten, voor zover er van besluiten sprake is. Zijn karakter is aarzelen, twijfelen, tegen beter weten in accepteren. Tegenstellingen genoeg: de twee vrouwen zelf, stad tegenover platteland, vreugde tegenover verdriet, gezondheid tegenover ziekte, leven tegenover dood. Dat Tarchetti dit al in 1869 schreef, vlak voordat hij zelf (plotseling) stierf op 29-jarige leeftijd, het blijft een wonder. 

7
Een kleine moeite (Roman)
Geschreven door Hugo Blom, gelezen op 13-3-2017

Een merkwaardig boek over een merkwaardige jongen, Samuel, die - net als zijn vader - eenzaam in het leven staat. Zijn moeder is overleden. Hoe moeizaam alles ook voor hem is, hij laat niet over zich lopen, maar heeft een eigenaardige positie in de school en later in het leven. Zijn vader brengt hem naar een internaat voor rijke jongeren en hij doet het eigenlijk best goed. Zijn onafhankelijkheid is hem veel waard. Als zijn vader is verdwenen, wordt hij opgevangen door zijn schoolvriendin (als je het zo mag noemen) Feline en haar moeder Laura. Twintig jaar later is hij een man in bonus geworden, nog steeds eenzaam, al gloort er hoop. Hugo Blom (redacteur bij de VPRO) beschrijft in korte hoofdstukken en in relatief korte zinnen hoe het met Samuel gaat. Op een of andere manier betrekt hij de lezer heel goed bij het verhaal, al moet je zelf veel invullen. Geen probleem, het is een zeer lezenswaardige roman geworden. 

 

7

Herlezen, want ooit las ik dit, toen ik 12 was. Het boek zelf ben ik kwijt helaas, maar een tweedehandsje, zij het een modernere uitgave, was nog te koop. Het blijft mooi, al vond ik het destijds spectaculair en nu wat zoetsappig: gezin, saamhorigheid, liefde, dood, armoede en rijkdom, kortom alles zit erin, maar dan wel erg lief allemaal. 

8

Schwob.nl zorgt elke maand voor een vertaling van een klassieker en dit is wel een topper, vind ik eigenlijk. De vertaling is van Marc Rummens. Franz Werfel is bekend van (o.a.) Het lied van Bernadette. Deze novelle - Das blassblaue Frauenschrift, geschreven in 1940 - geeft een beeld van iemand die in gewetensnood verkeert en aarzelt de juiste beslissing te nemen. Leonidas was een 'gewone' man, die opgeklommen is en getrouwd is met een schatrijke vrouw, die dol op hem is. Op het moment dat hij een brief ontvangt van de joodse vrouw Vera, met wie hij ooit, jaren geleden, een relatie had, raakt hij in grote verwarring. Zij doet een beroep op hem en het resultaat is een aarzeling, een innerlijke strijd tussen het juiste en het onjuiste, waarbij niets het goede besluit kan zijn. Zoals in de introductie door de vertaler is aangegeven gaat het hier niet alleen om schuld en boete, maar ook om bijvoorbeeld de fascinatie voor jodendom en christendom om politiek en macht. Het is een klein boek, met een grootse inhoud. 

8
Achtstegroepers huilen niet (Jeugdliteratuur)
Geschreven door Jacques Vriens, gelezen op 9-3-2017

Kinderboek over verdriet en pijn, ruzie en vriendschap, leven en dood en dat alles voor kinderen. Een buitengewoon mooi boekje, waarbij het verhaal berust op waarheid, zoals Vriens achterin vermeldt. Het boek dateert ook al uit 1999, won een prijs in 2000 en is in 2012 verfilmd. Nu is het een geschenk voor de basisscholen. Het gaat over Akkie, middelpunt van de klas, verwoed voetbalster en organisator van van alles en nog wat, de houding van Juf Ina, de vriendinnen en vriendjes (Elise, Lourens en Ibrahim/Brammetje) van Akkie, de andere klasgenoten. Mooi beschreven, in eenvoudige taal, goed verhaal, zonder happy end. Zakdoek erbij houden. 

6
Masser Brock (Roman)
Geschreven door Bert Wagendorp, gelezen op 7-3-2017

Niet onaardig, net als Ventoux. Wel erg dik en misschien wat veel zijwegen, die niet uitgewerkt worden. Het journalistenbestaan gaat niet over rozen, als je columnist Masser Brock (mooie naam, dat wel!) mag geloven. Herkenbare figuren (Mart Smeets, Mark Rutte), een (te) aardige samenloop van omstandigheden en dan ook nog een soort happy end, wat wil je nog meer als lezer als je even niet teveel te doen hebt. 

5
Liefde in Pangea (Roman)
Geschreven door Tessa de Loo, gelezen op 5-3-2017

Fidel Hulshoff wordt tijdens een reünie herinnerd aan een vriendinnetje dat hij ooit had, Sacha. Zij pleegde zelfmoord, toen zij met hun schoolklas in Rome was, niet heel lang nadat hij het uitgemaakt had. Hij gaat op onderzoek uit naar de achtergronden hiervan en komt tot enkele opmerkelijke ontdekkingen. Qua roman prettig leesbaar, maar ik denk dat het vooral een boek is voor scholieren die volgens een lijst moeten lezen (als dat nog zo is trouwens ...). De structuur van de roman is duidelijk genoeg, raadsels worden redelijk snel opgelost, er is sprake van een soort happy end, de karakters worden niet allemaal helder uitgewerkt, kortom, het was niet spectaculair. Natuurlijk had ik net Het Achtste Leven uit, maar niettemin, geen echt sterke roman helaas. 

 

Een adembenemend epos is deze 'vertelling' door de Georgisch/Duitse schrijfster Haratischwili (1983, Tblilisi). Want eigenlijk vertelt ze in verhaalvorm aan haar nichtje Brilka wat haar familie in ruim een eeuw heeft meegemaakt, te beginnen bij het leven van haar overgrootmoder Stasia, die in 1900 werd geboren. Met daaraan voorafgaand een proloog, die o.a. vertelt over het magische chocoladedrankje dat de vader van Stasia ooit bedacht en dat een rol blijft spelen in alle verhalen. Verhalen die nauw met elkaar samenhangen en waarbij ook personen worden betrokken die niet tot de familie Jasji behoorden maar wel een grote rol speelden in het leven van de familieleden. Een belangrijke figuur is Kostja, de zoon van Stasia en de grootvader van de vertelster Nitsa. De karakterontwikkeling die hij doormaakt is zeer overtuigend beschreven. Van de anderen ook, maar zijn rol is uiterst belangrijk in de samenhang van de verhalen. Het is een behoorlijk dik boek, waar je van smult, de uitvoering is prachtig en de verhalen geven je een geweldig beeld van de familiegeschiedenis, maar ook van de geschiedenis van Georgië en Rusland. Onweerstaanbaar mooi! 

Hier word je niet vrolijk van, al werken we er zelf aan mee ..., ondertitel: Over het levensbelang van privacy. 'Facebook weet bij wie je gisteren op bezoek ging, de Belastingdienst zag hoe je er kwam, Apple hield bij hoelang je er bleef, Samsung hoorde wat je er zei en Google wist al dat je het van plan was'. Tja, van die dingen!