Gefilterd op genre 'index.php'.
Resultaat 1 tot 10 van in totaal 65 gevonden boeken.

7
Cliffrock Castle (Dagboeken)
Geschreven door Josephine Rombouts, gelezen op 15-2-2020

Ondertitel: Werken op een kasteel in Schotland. Zeer onderhoudend verhaal over de Nederlandse Josephine Rombouts, die met haar gezin aan de Schotse westkust gaat wonen. Zonder ervaring biedt ze zich aan als huishoudster op een kasteel. Temidden van de Britse elite en Engelse landeigenaren probeert ze overeind te blijven. Een soort Downtown Abbey maar dan nu. Dat het nog bestaat! Lekker leesvoer!

8
De wonderen van de heilbot (Dagboeken)
Geschreven door Oek de Jong, gelezen op 28-11-2019

Dagboek 1997 - 2002. Kortom de tijd waarin hij Hokwerda's Kind schreef. Boeiend om die zoektoch mee te lezen, de strijd die het kost om zoiets te schrijven te zien. En hoe de gedachten en thema's en motieven zich aan hem opdringen. Je gaat mee door diepe dalen, maar je merkt ook hoe hoog de toppen zijn als het schrijven lukt.

Ter gelegenheid van Zwarte Schuur weer herlezen en opnieuw boeiend genoeg!

8
Memoires van een biograaf (Dagboeken)
Geschreven door Onno Blom, gelezen op 17-2-2019

In de voetsporen van Jan Wolkers, zo luidt de ondertitel van deze memoires. Het zijn de aantekeningen die Onno Blom maakte tijdens zijn werk aan de biografie van Jan Wolkers. De moeite van het lezen zeker waard en je kunt je afvragen of de 'vriendschap' tussen Jan Wolkers en Onno Blom (die overigens niet eens heel lang geduurd heeft) het ontstaan en het schrijven van de biografie in de weg heeft gestaan. Ik denk het niet, al is het verschil met de biografie van Willem Wilmink (door Elsbeth Etty) wel aanwezig: Etty hield niet van haar hoofdpersoon, Blom wel. Dat beide feiten kunnen leiden tot een goede biografie moge duidelijk zijn. 

9
De wereld waar ik buiten sta (Dagboeken)
Geschreven door Hanny Michaelis, gelezen op 29-5-2017

Oorlogsdagboek 1942-1945 is de ondertitel van dit tweede deel, uitgegeven door Van Oorschot. Het is net zo mooi, maar nog indringender dan het eerste deel. Hanny moet onderduiken en ze beschrijft in haar dagboeken hoe moeilijk dat is, wat haar overkomt, hoe eenzaam ze is en hoe ze leert 'dienstmeisje' te zijn. Want noodgedwongen wordt ze zo wel beschouwd door veel mensen. Ze verhuist verschillende keren, kan min of meer rondlopen, maar moet bij gevaar zich altijd verstoppen. Ze realiseert zich goed dat haar situatie niet te vergelijken valt met die waarin haar ouders terecht zijn gekomen en andere joodse mensen en verzetsmensen. Toch blijft ze in staat prachtige natuurbeschrijvingen te maken, gewoon van de dingen die ze om zich heen ziet of die ze zich zo goed herinnert. Haar aanvankelijke aversie tegen het Christendom verandert langzaam maar zeker in een bepaalde waardering, zonder overgave overigens. Muziek is uiterst belangrijk voor haar, vooral pianospelen. Het boeit van begin tot eind, ze kon toen al heel goed formuleren en stijlvast schrijven.  

8

Dit is het oorlogsdagboek van Klaartje de Zwarte, een joodse vrouw die met haar man in Amsterdam wordt opgepakt en in Vught gevangen wordt gezet. Hoewel je veel denkt te weten (ik las het boek ook in 2010), is de beschrijving opnieuw ongelooflijk. Je blijft je afvragen hoe het kon, hoe het heeft kunnen gebeuren, waarom niemand er iets tegen deed, waarom mensen elkaar zoiets aandoen, waarom waarom waarom ... 

9
Lenteloos Voorjaar (Dagboeken)
Geschreven door Hanny Michaelis, gelezen op 18-2-2017

Oorlogsdagboek 1940-1941 is de ondertitel van dit dagboek van Hanny Michaelis. Het is weergaloos mooi, vind ik. Hoe je als je zo jong bent, zo kunt schrijven, zo eerlijk en kritisch over jezelf en anderen kunt zijn, prachtig! Dit eerste deel (het tweede deel komt uit in april 2017, dat gaat over de jaren 1942-1945) gaat over haar laatste jaren op het Vossiusgymnasium, het begin van de Tweede Wereldoorlog, de situatie van haar en haar ouders als Joden in Amsterdam, alles wat ze leest en schrijft en niet te vergeten haar verliefdheden. Die laatste beschrijft ze met een oprechtheid, waar je versteld van staat. De dichteres Hanny Michaelis stierf in 2007 en in haar nalatenschap werden de schriften gevonden die de basis vormen van dit mooie dagboek. Ik kijk met spanning uit naar deel 2. 

 

7
Pogingen iets van het leven te maken (Dagboeken)
Geschreven door Hendrik Groen, gelezen op 16-10-2014

Het geheime dagboek van Hendrik Groen, 83 1/4, zo luidt de ondertitel van dit boek, dat een beetje moeizaam op gang komt. Maar gaandeweg verandert dat en beschrijft deze tachtiger met verve, humor en gevoel hoe het leven eruit ziet in het bejaardentehuis in Amsterdam. Hij beschrijft zijn pogingen greep te houden op wat zich om hem heen en in de maatschappij afspeelt, hij krijgt een vriendenclubje om zich heen, vrienden met wie hij allerlei activiteiten onderneemt en je leest ook over verdriet en eenzaamheid. Wel altijd onder een ironische deken. Niet slecht, dit dagboek van 1 januari tot en met 31 december 2013. 

7
Oorlogsdagboeken (Dagboeken)
Geschreven door Virginie Loveling, gelezen op 22-4-2014

Een vrouw vertelt over haar Eerste Wereldoorlog. Virginie Loveling leefde van 1836 tot 1923 en schreef in haar dagboeken over de bezetting van België in de Eerste Wereldoorlog. Haar angsten, de belevenissen, veel details in een prachtig dagboek, dat je beetje bij beetje moet lezen. 

 

9
Naar de natuur (Dagboeken)
Geschreven door Koos van Zomeren, gelezen op 19-8-2012
Een mooi dagboek dat je kunt zien als een afscheid, pensionering nadert, maar dat je absoluut weer uitnodigt nog meer te wandelen, nog meer rond te kijken. Tussen de talloze waarnemingen van flora en fauna door schrijft hij over de komst van zijn twee kleinzoontjes, zonder overdrijving, bijna terloops. Zeer de moeite waard!
7
De tafel van 13 (Dagboeken)
Geschreven door Familie Kooiman, gelezen op 20-2-2012
Een familiegeschiedenis. Elf kinderen van hetzelfde gezin, de kinderen van Aafje Dijkstra en Arie Kooiman, vertellen het verhaal van hun jeugd in Andijk. We hebben het dan over Piet, Gr, Lolke, Alie, Marrianne, Egbert, Arie, Rob, Paula, Frans en Magda Kooiman. Het geheel doet aandoenlijk aan. En herkenbaar trouwens ook op sommige punten. Grappig is dat elk zijn of haar eigen verhaal vertelt, waardoor je toch een andere kijk krijgt op bepaalde gebeurtenissen. En op de personen zelf uiteraard. Het tijdsbeeld is historisch en persoonlijk. Ieder schrijft op zijn of haar eigen manier en ook dat doet aardig aan. Geen literatuur, wel een mooie historie.
1 2 3 4 5 6 7 volgende